พุทธวิธีการปกครองในพระไตรปิฎก

ผู้แต่ง

  • สมยศ ปัญญามาก มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การปกครอง, พระไตรปิฎก, พุทธวิธี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาหลักรัฐศาสตร์ที่ปรากฎในพระไตรปิฎกโดยเน้นพุทธวิธีการปกครอง และ 2) เพื่อวิเคราะห์ และสังเคราะห์หลักพุทธธรรมที่เนื่องด้วยการเมืองการปกครองที่ปรากฎในพระไตรปิฎก เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ ผู้ให้ข้อมูล 12 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาวิเคราะห์

ผลการวิจัยพบว่า 1. หลักรัฐศาสตร์ที่ปรากฏในพระไตรปิฎกโดยพุทธวิธีการปกครอง มุ่งเน้นคุณธรรม ความเสมอภาค และการมีส่วนร่วมของประชาชน ซึ่งเป็นแนวคิดสำคัญในรัฐศาสตร์สมัยใหม่ แนวทางการปกครองตามหลักพุทธสามารถสรุปได้ 5 ประเด็นหลัก ได้แก่ 1) ธรรมาธิปไตย การปกครองที่ยึดหลักธรรมเป็นใหญ่ แทนการใช้อำนาจตามอำเภอใจ 2) ทศพิธราชธรรม จริยธรรมของผู้นำที่ต้องประกอบด้วยคุณธรรม เช่น ทาน ศีล เมตตา 3) อปริหานิยธรรม หลักที่ทำให้รัฐมั่นคง เช่น ความสามัคคี เคารพกฎหมาย 4) สังคหวัตถุ 4 หลักการสร้างความรักและสามัคคีในสังคม ได้แก่ ทาน ปิยวาจา อัตถจริยา และสมานัตตตา 5) จักรวรรดิวัตร แนวทางของผู้นำที่ครองแผ่นดินโดยธรรม ไม่ใช่ด้วยการใช้อำนาจบีบบังคับ พุทธวิธีการปกครองจึงเป็นการผสมผสานระหว่างจริยธรรมกับการบริหารรัฐ เพื่อสร้างสังคมที่สงบสุขและยั่งยืน 2. การวิเคราะห์และสังเคราะห์หลักพุทธธรรมที่เนื่องด้วยการเมืองการปกครองที่ปรากฏในพระไตรปิฎก สรุปได้ว่า พระพุทธศาสนาไม่ได้ปฏิเสธการเมืองหรือการปกครอง แต่เสนอแนวทางที่อิงกับหลักธรรมเพื่อให้ผู้นำปกครองด้วยความเป็นธรรม สร้างเสถียรภาพ และความสงบสุขในสังคม พระพุทธศาสนาได้เสนอแนวทางการปกครองที่เน้นธรรมาธิปไตย ความเมตตา และความยุติธรรม ผู้นำที่ยึดหลักพุทธธรรมจะสามารถสร้างสังคมที่สงบสุข ลดความขัดแย้ง และพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน หากนำหลักธรรมเหล่านี้ไปใช้จริง จะทำให้การปกครองเป็นไปอย่างมีคุณธรรม โปร่งใส และเป็นที่ยอมรับของประชาชน

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา. (2521). กระทรวงศึกษาธิการ. พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ 1-45. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมการศาสนา. (วิ.มหา. 4/23/32-34).

พระมหาสุริยา สุเมโธ และคณะ. (2564). ทศพิธราชธรรม: การศึกษาเชิงวิเคราะห์ วิจักษ์ และวิธาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. ปีที่ 9 ฉบับที่ 1 ประจำเดือน มกราคม - กุมภาพันธ์ 2564, หน้า 179-186.

พระเดชา คุณสมฺปนฺโน และพระจรัญ สุวโจ, แนวคิดการปกครองในพระพุทธศาสนา. วารสาร มจร. อุบลปริทรรศน์ ปีที่ 4 ฉบับที่ 1 ประจำเดือนมกราคม-เมษายน 2562, หน้า 96-111.

ไพรัช พื้นชมภู, หลักรัฐศาสตร์ที่ปรากฏในพระไตรปิฎก: การมีส่วนร่วมทางการเมือง. วารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 ประจำเดือนมกราคม - มิถุนายน 2565, หน้า 11-23.

นครินทร์ แก้วโชติรุ่ง. (2556). รูปแบบและหลักการของการปกครองในพระไตรปิฎก. พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา,บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

บวรศักดิ์ อุรรรรณโณ. (2560). หลักนิติธรรมกับธรรมาธิปไตย. เอกสารประกอบการบรรยายหลักสูตรหลักนิติธรรมเพื่อประชาธิปไตย รุ่นที่ 5. กรุงเทพมหานคร: หอสมุดกฎหมายรัฐธรรมนูญ.

แววดาว พรมเสน. (2557). การวิจัยเชิงคุณภาพ และการวิจัยเชิงปริมาณ, วารสาร มทร.อีสาน, ปีที่ 4 ฉบับที่ 1 ประจำเดือนมกราคม - มิถุนายน 2557, หน้า 99-112.

วีระชัย ยศโสธร. (2565). การเมืองการปกครองในแนวพระพุทธศาสนา, วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, ปีที่ 22 ฉบับที่ 1 ประจำเดือนมกราคม – มีนาคม 2565, หน้า 249-364.

สวาท ฮาดภักดี. (2561). การเมืองการปกครองตามแนวพระพุทธศาสนา. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 ประจำเดือนมกราคม – มิถุนายน 2561, หน้า 96-108.

อภิญญา ทองสะอาด. (2556). แนวคิดธรรมาภิบาลในพระไตรปิฎกกับการพัฒนาระบอบประชาธิปไตยของไทย. การประชุมเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ครั้งที่ 3วันที่ 3-4 กันยายน 2556, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-17