การศึกษาความคิดเห็นของผู้ใช้บัณฑิตและศิษย์เก่าที่มีต่อหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

ผู้แต่ง

  • อิทธิพล บัวย้อย มหาวิทยาลัยพะเยา
  • พันธุ์พิชญา ปัญญาฟู มหาวิทยาลัยพะเยา
  • ปรีชา ใจหาญ มหาวิทยาลัยพะเยา
  • ณัฐกร คำปวน มหาวิทยาลัยพะเยา
  • พิรดา   โตนชัยภูมิ มหาวิทยาลัยพะเยา

คำสำคัญ:

หลักสูตร, ภาษาญี่ปุ่น, ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียภายนอก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียภายนอก ได้แก่ ผู้ใช้บัณฑิตและศิษย์เก่าที่มีต่อความเหมาะสมของหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา ในมิติด้านโครงสร้างหลักสูตร สมรรถนะที่พึงประสงค์ และการจัดการเรียนการสอนเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องกับการนำความรู้และทักษะไปใช้จริงในบริบทการทำงานและความต้องการของสังคมในปัจจุบัน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ใช้บัณฑิตจำนวน 21 หน่วยงาน และศิษย์เก่าที่สำเร็จการศึกษาภายในระยะเวลาไม่เกิน 5 ปี จำนวน 60 คน ซึ่งคัดเลือกโดยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เพื่ออธิบายลักษณะทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างและระดับความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียภายนอกต่อหลักสูตร

          ผลการวิจัย พบว่า ศิษย์เก่ามีความคิดเห็นต่อความเหมาะสมของหลักสูตรด้านโครงสร้างและเนื้อหารายวิชาโดยรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมาก (μ = 4.49, σ = .688) โดยองค์ประกอบที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ ความยืดหยุ่นของหลักสูตรที่รองรับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเทคโนโลยี (μ = 4.73, σ = .455) รองลงมาคือความพร้อมของหลักสูตรในการสนับสนุนสหกิจศึกษาและการฝึกงาน (μ = 4.66, σ = .601) ในส่วนของผู้ใช้บัณฑิตพบว่ามีความคิดเห็นต่อสมรรถนะของบัณฑิตโดยรวมอยู่ในระดับมาก (μ = 4.00, σ = .753) โดยทักษะด้านภาษาญี่ปุ่นที่ได้รับการประเมินสูงสุด ได้แก่ การใช้ภาษาญี่ปุ่นในสถานการณ์จริง (μ = 3.90, σ = .700) รองลงมาคือทักษะการฟังในสถานการณ์จริง (μ = 3.81, σ = .750) และทักษะการอ่านเอกสารในงาน (μ = 3.67, σ = .730)

ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของศิษย์เก่าและผู้ใช้บัณฑิตต่อทักษะที่จำเป็นของบัณฑิตในอนาคตและความต้องการของตลาดแรงงาน พบว่าทั้งสองกลุ่มมีความคิดเห็นสอดคล้องกันในระดับมากถึงมากที่สุด (μ = 4.32–4.70, σ = .610–.671) โดยทักษะที่ทั้งสองกลุ่มเห็นตรงกันในระดับมากที่สุด ได้แก่ ทักษะการฟัง–พูดภาษาญี่ปุ่นในสถานการณ์จริง (ศิษย์เก่า μ = 4.60, σ = .806 ผู้ใช้บัณฑิต μ = 4.52, σ = .602) และทักษะที่มีความจำเป็นต่อการทำงานในตลาดแรงงานสูงสุด คือ ทักษะภาษาญี่ปุ่นธุรกิจ (ศิษย์เก่า μ = 4.86, σ = .342 ผู้ใช้บัณฑิต μ = 4.52, σ = .602)

เอกสารอ้างอิง

ทัศนีย์ เมธาพิสิฐ, และยูมิโกะ ยามาโมโตะ. (2561). อาชีพสำหรับนักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นและความพร้อมในการเข้าสู่อาชีพ: กรณีศึกษาหัวข้อสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 และ 2. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, ปีที่ 8 ฉบับที่ 3 ฉบับพิเศษ, หน้า 219 – 233.

บวรศรี มณีพงษ์. (2556). การศึกษาความต้องการของนักเรียน ผู้ปกครอง และครูที่มีต่อการจัดการสอนภาษาญี่ปุ่นในสถานศึกษาตำบลสามบัณฑิต อำเภออุทัย จังหวัพระนครศรีอยุธยา. รายงานการวิจัย. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

สุณีย์รัตน์ เนียรเจริญสุข, และพัชราพร แก้วกฤษฎางค์. (2562). การพัฒนาทักษะการฟัง-พูดภาษาญี่ปุ่นโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, ปีที่ 36 ฉบับที่ 1 ประจำเดือนมกราคม - มิถุนายน 2562, หน้า 102 – 117.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). การพัฒนามาตรฐานการศึกษาของต่างประเทศ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี, 21 เซ็นจูรี่.

Daengsubha, S., Boonsieng, N., Yenjai, P., Anuyahong, B., & Pengnate, W. (2021). Needs of Japanese language proficiency perceived by multinational organization employees. International Journal of Sciences: Basic and Applied Research, 59(1), 1–7.

Johnson, O., Constance, T., & Chrysostom, O. (2021). Analysis of stakeholders’ involvement in the implementation of the M.A. literature curriculum at Kabale University using e-learning approach. East African Journal of Education Studies, 3(1), 199–210.

Nicdao, M. F., & Ancho, I. V. (2020). Practices of the stakeholders’ involvement in the formulation of school improvement plan. Humanities, Arts and Social Sciences Studies, 20(1), 219–246.

Tumsatan, M. (2025). The spread of Japanese language education in Thailand. Wisdom Journal of Humanities and Social Sciences, 2(2), 16–21.

Yamamoto, K. (2020). Job needs and task analysis of Japanese-speaking Thai translators and interpreters: Implications for Japanese language education. Humanities, Arts and Social Sciences Studies, 20(1), 65–89.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-21