Application of Buddhist Laws for reconciliation of people in Thailand : A Cause study people in Bangkok
Abstract
The purpose of this study was two – fold. First, it aimed to investigate application of Buddhist Laws for reconciliation of People in Bangkok on 6 aspects, namely, Mettãkãyakamma Mettãvacîkamma, Mettãmanokamma, Sãdhãranabhogitã, Sîlasãmaññatã and Ditthisãmaññatã; second, to compare Application of Buddhist Laws for reconciliation of People in Bangkok according to gender, age, status, educational level, career and salary. The subjects consisted of 400 people in Bangkok during 2011 fiscal year. Five-point rating scale questionnaire with 30 items was administered. Then data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, t- test, ANOVA, and Scheffe’s method.
The results revealed that: 1.Application of Buddhist Laws for reconciliation of people in Bangkok was at a high level. When considered each aspect, it was found that each was at a high level. 2.here was no significant different among of people in Bangkok on the whole and on each aspect
References
จำนง ทองประเสริฐ. (2550). พระพุทธศาสนากับสังคมและการเมือง. กรุงเทพมหานคร : แพร่วิทยา.
เนื่องน้อย บุณยเนตร. (2537). “จริยศาสตร์สภาวะแวดล้อม : โลกทัศน์ในพุทธปรัชญาและปรัชญาตะวันตก”. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2543). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : สุวีรินาสาส์น.
ภัทรพร สิริกาญจน. (2536). “หน้าที่ของพระสงฆ์ตามพุทธบัญญัติ : แนวคิดและบทบาทของพระคำเขียน สุวณฺโณในการพัฒนาชุมชน” กรุงเทพมหานครโรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รังสรรค์ สิงหเลิศ. (2551). สถิติชั้นสูงในการวิเคราะห์ข้อมูลทางสังคมศาสตร์. คณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุพัตรา สุภาพ. (2536). สังคมและวัฒนธรรมไทย : ค่านิยมครอบครัวศาสนาประเพณีพิมพ์ครั้งที่ 9กรุงเทพมหานครไทยวัฒนาพานิช.
2. วิทยานิพนธ์
จริยา จัตุพร. (2554). “บทบาทและหน้าที่ของพระสงฆ์ไทยในปัจจุบัน : กรณีศึกษาบทบาทและหน้าที่ของพระมหาไพเราะฐิตสีโล, ดร. (กฤษณา)”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต (พระพุทธศาสนา) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พินิจ ลาภธนานนท์. (2549). “กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมกับการปรับเปลี่ยนบทบาทการพัฒนาของพระสงฆ์นักพัฒนาในภาคอีสาน” ในรายงานการวิจัย,สถาบันวิจัยสังคมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมจิตร อธิปญฺโญ. (2554). “บทบาทพระสงฆ์ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชน : กรณีศึกษาคณะสงฆ์อำเภอลอง จังหวัดแพร่”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
วัฒนา สิมมา. (2554). “บทบาทพระสงฆ์กับการสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของไทย : กรณีศึกษาในจังหวัดกระบี่”. ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การเมืองการปกครอง) : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วุฒินันท์ กันทะเตียน. (2541).“พระสงฆ์กับการเมือง : แนวคิดและบทบาทในสังคมไทยปัจจุบัน” วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิตอักษรศาสตร์ (ศาสนาเปรียบเทียบ) มหาวิทยาลัยมหิดลบัณฑิตวิทยาลัย.
3. บทความในวารสาร
ปรีชา ช้างขวัญยืน,ศ.สัมมนาทางวิชาการเรื่อง “พระสงฆ์กับการเมือง”. วาสารบัณฑิตศึกษา ฉบับพิเศษ (วิทยาเขตพะเยา) ประจำปี 2555. โดย ศูนย์พุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
4. ภาษาอังกฤษ
Kirsch, I. (1978). The international adult literacy survey (IALS): Understanding what was measures[online]. Available from: http://www.ets.org/portal/site/menuitem [October 20, 2009]
Additional Files
Published
Issue
Section
License
The Detail published in Saeng Isan Journal is opinion and responsibility of the authors, and it is not relevant with the jouranl. Besides, the authors must certify that the original manuscript is not in the process to publish in other journal or used to publish in other journals. If the authors use paragraph, picture or tables from others, the athours must refer to the original sources.
