แนวคิดเรื่องความงามในผลงานศิลปะแบบโรแมนติกของ ฟรานซิสโก เดอ โกยา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ วิเคราะห์แนวคิดเรื่องความงามในผลงานศิลปะแบบโรแมนติกของ ฟรานซิสโก เดอ โกยา โดยการคัดเลือกผลงานศิลปะรูปแบบโรแมนติก 20 ภาพ ในประเด็น 1) เกณฑ์การตัดสินความงาม 2) ประสบการณ์ทางสุนทรียะ และ 3) คุณค่าทางสุนทรียะ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแล้วนำเสนอในรูปแบบพรรณนาเชิงวิเคราะห์

ผลการวิจัยพบว่า

1. เกณฑ์การตัดสินความงามได้รับอิทธิพลจากการต่อต้านความเชื่อไสยศาสตร์และเหตุการณ์สำคัญทางสังคมที่สร้างความสูญเสียและก่อให้เกิดความรู้สึกสะเทือนอารมณ์ต่อศิลปิน ศิลปินจึงละทิ้งการจัดวางองค์ประกอบศิลป์และเนื้อหาตามกฎเกณฑ์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาการ (Renaissance) แต่กลับให้ความสำคัญกับการผสานระหว่างเหตุการณ์ ทางสังคมและจินตนาการ ความงามคือการแสดงออกทางอารมณ์และใช้สัญลักษณ์เพื่อวิพากษ์วิจารณ์สังคม ดังนั้น เกณฑ์การตัดสินความงามจึงสัมพัทธ์ไปตามสภาพสังคมสอดคล้องกับแนวคิดแบบสัมพัทธนิยม
2. ประสบการณ์ทางสุนทรียะเป็นผลมาจากปฏิกริยาการต่อต้านความเชื่อไสยศาสตร์ ภูมิหลัง สังคมและการเมือง ในยุคสมัยนั้นที่มีอิทธิพลต่อการเกิดความรู้สึกไม่พอใจ ความรู้สึกผิดหวังและความรู้สึกหวาดกลัวของศิลปิน และผลงานศิลปะ การประเมินความงามจึงเป็นผลมาจากผลงานศิลปะและผู้รับรู้ที่อยู่ภายใต้ความเปลี่ยนแปลงของบริบท ทางสังคมและยุคสมัย
3. คุณค่าทางสุนทรียะพบว่า ผลงานศิลปะแบบโรแมนติกของ ฟรานซิสโก เดอ โกยา สะท้อนถึงปัญหาทางสังคม ด้วยเนื้อหาที่ถ่ายทอดเรื่องราวในสังคมจึงเป็นแรงกระตุ้นต่อสังคมเกิดความเปลี่ยนแปลงจนเกิดการพัฒนาคุณภาพชีวิต ของประชาชนในประเทศสเปนให้มีความก้าวหน้า พร้อมทั้งเรียกร้องความยุติธรรมจากปัญหาทางการเมืองให้กับสังคม คุณค่าทางความงามจึงสะท้อนถึงแนวคิดศิลปะเพื่อสังคม