การพัฒนาชุดฝึกอบรมทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร สำหรับการบริการผู้โดยสารภาคพื้น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มุ่งให้เกิดชุดฝึกอบรมเพื่อเตรียมความพร้อมด้านทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับการบริการผู้โดยสารภาคพื้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจความจำเป็นและปัญหาในการใช้ภาษาอังกฤษ รวมไปถึงความต้องการในการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับการบริการผู้โดยสารภาคพื้น 2) พัฒนาชุดฝึกอบรมทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับการบริการผู้โดยสารภาคพื้นให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ของผู้เข้าอบรมระหว่างก่อนและหลังการใช้ชุดฝึกอบรม และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เข้าอบรมที่มีต่อชุดฝึกอบรม การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย 1) พนักงานบริการผู้โดยสารภาคพื้น จำนวน 20 คน ซึ่งเป็นตัวแทนให้ข้อมูลสัมภาษณ์ด้านการใช้ทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับการบริการผู้โดยสารภาคพื้น และ 2) นักศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 72 คน แบ่งเป็น กลุ่มตัวอย่างสำหรับการทดสอบหาประสิทธิภาพ จำนวน 42 คน และกลุ่มตัวอย่างสำหรับการศึกษาผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้และความพึงพอใจ ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ ประกอบด้วย 1) แบบสัมภาษณ์ 2) ชุดฝึกอบรม 3) แบบทดสอบภาษาอังกฤษ และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา การทดสอบประสิทธิภาพ การทดสอบค่าที และการหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) พนักงานบริการผู้โดยสารภาคพื้นจำเป็นต้องใช้ภาษาอังกฤษในการร้องขอและรับมือกับการร้องขอ การให้ข้อมูลและชี้แจง การรับมือกับข้อร้องเรียน การบอกทาง และการเสนอแนะหรือชักชวน โดยมุ่งเน้นการพัฒนาทักษะการพูด โดยเฉพาะการเสริมสร้างความรู้เกี่ยวกับรูปแบบสำนวนภาษาที่จำเป็น 2) ประสิทธิภาพของชุดฝึกอบรมมีค่าเท่ากับ 75.86/76.11 ตามเกณฑ์ 75/75 ที่กำหนด 3) ผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้หลังฝึกอบรมสูงกว่าก่อนฝึกอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) ความพึงพอใจของผู้เข้าอบรมที่มีต่อชุดฝึกอบรมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยกิจกรรมการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานส่งเสริมให้ผู้เข้าอบรมมีความมั่นใจในการใช้ภาษาอังกฤษมากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
อยู่ระหว่างการปรับปรุง (ลิขสิทธิ์และการรับผิดชอบ)
เอกสารอ้างอิง
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7–20.
โชคชัย เตโช, และณัฎฐนา ลีฬหรัตนรักษ์. (2563). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้เเบบเน้นภาระงาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 18(2), 140–153.
ญาณิศา สู่ทรงดี, วิโรจน์ ทองปลิว, จงกิจ วงษ์พินิจ, ทองพูล ขุมคำ, และศิรประภา รัตนรวมการ. (2566). การจัดการ เรียนรู้ภาษาอังกฤษแห่งศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 25(1), 273–291.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 13). บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
ประยงค์ กลั่นฤทธิ์. (2563). การใช้ภาระงานสื่อสารในการพัฒนาประสิทธิภาพการพูดภาษาอังกฤษในห้องเรียนภาษา. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 2(2), 15–25.
ภัคภร อุบลน้อย, และพีรพัฒน์ ยางกลาง. (2564). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษด้วยการจัดการเรียนรู้ที่เน้นภาระงานเกี่ยวกับการค้าขายสินค้าประจำท้องถิ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 49(4), 1–13.
ยะยา ยุทธิปูน, มารุต พัฒผล, วิชัย วงษ์ใหญ่, และขนิษฐา สาลีหมัด. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เสริมสร้างความเชื่อมั่นในการสื่อสารภาษาอังกฤษและทักษะชีวิตสำหรับผู้เรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(4), 257–274.
วายูน เอกสกุลไพบูลย์. (2563). ศักยภาพการให้บริการของพนักงานภาคพื้นของสายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.ธัญบุรี, 1(2), 44–51.
สถาบันการบินพลเรือน. (2566ก). สรุปข้อมูลข่าวสารอุตสาหกรรมการบินของไทย ประจำเดือนมกราคม-มีนาคม 2566. https://www.catc.or.th/wp-content/uploads/2023/04/2566_ข่าวการบิน-Q2-66-มค-มีค-66.pdf
สถาบันการบินพลเรือน. (2566ข). สรุปข้อมูลข่าวสารอุตสาหกรรมการบินของไทย ประจำเดือนเมษายน-มิถุนายน 2566. https://www.catc.or.th/wp-content/uploads/2023/09/2566_ข่าวการบิน-Q3-เมย-มิย-66.pdf
สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2562). นโยบายและยุทธศาสตร์การอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2563–2570. https://backend.tsri.or.th/files/trf/2/docs/Policy_and_Strategy_of_Thailand_HESI_2563-2570_and_Thailand_SRI_Plan_2563-2565.pdf
สุภาพร เจริญสุข, และกิตติมา ตันติหาชัย. (2562). การศึกษารูปแบบของสถานประกอบการ ปัญหาและกลยุทธ์การแก้ปัญหาการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักศึกษาฝึกงานระดับมหาวิทยาลัย. วารสารวิทยบริการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 30(1), 75–88.
Basturkmen, H. (2006). Ideas and options in English for specific purposes. Lawrence Erlbaum Associates.
Ellis, R. (2003). Second language acquisition (9th ed.). Oxford University Press.
Ghasemi, A. A., & Mozaheb, M. A. (2021). Developing EFL learners’ speaking fluency: Use of practical techniques. MEXTESOL Journal, 45(3), 1-13.
Halliday, M. A. K. (1985). An introduction to functional grammar. Routledge Press.
Hutchinson, T., & Waters, A. (1991). English for specific purposes: A learning-centred approach 6th ed.). Cambridge University Press.
Krashen, S. D. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pergamon Press.
Qiu, X. (2019). Functions of oral monologic tasks: Effects of topic familiarity on L2 speaking performance. SAGE Journals, 24(6), 745-764.
Ratri, A.K., & Ambarwati, D. C. (2021). The practices of communicative English of customer service officers in Adisutjipto International Airport Yogyakarta. JLA (Jurnal Lingua Applicata), 4(2), 122–134.
Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2001). Approaches and methods in language teaching (2nd ed.). Cambridge University Press.
Teeraprapha, C. (2023). An analysis of English language training needs for passenger service agents in the Thai aviation industry: A case study. In The 14th Hatyai National and International Conference Proceedings (pp. 24-34). Hatyai University.
Willis, J. (1996). A framework for task-based learning. Longman Pearson Education.
