การพัฒนาทักษะการพูดโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาพลศึกษา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอ่างทอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมบทบาทสมมติที่มีต่อทักษะการพูดของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาพลศึกษา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอ่างทอง ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติที่มีต่อทักษะการพูดของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาพลศึกษา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอ่างทอง ระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจกิจกรรมบทบาทสมมติที่มีต่อทักษะการพูดของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาพลศึกษา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอ่างทอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาพลศึกษา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอ่างทอง จำนวน 30 คน โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ วิชาการใช้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร จำนวน 3 แผน แบบทดสอบการวัดทักษะการพูด และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ การวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบประสิทธิภาพ (E1/E2) และค่า t-test ผลจากการวิจัยดังกล่าว พบว่า 1) การจัดการเรียนรู้โดยใช้ กิจกรรมบทบาทสมมติเพื่อพัฒนาทักษะการพูดของนักศึกษามีค่าประสิทธิภาพของกระบวนการ (E1) เท่ากับ 81.43 และคะแนนประสิทธิภาพของผลลัพธ์ได้จากการทดสอบหลังเรียน (E2) เท่ากับ 83.17 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 2) คะแนนการทดสอบทักษะการพูดโดยการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.55 ซึ่งผลการวิจัยสอดคล้องกับสมมติฐานที่กำหนดไว้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
อยู่ระหว่างการปรับปรุง (ลิขสิทธิ์และการรับผิดชอบ)
เอกสารอ้างอิง
จตุพล นามนาย. (2562). การพัฒนาทักษะการพูด และการเขียนภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ชุติมา ฟุ้งสุข. (2563). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดในงานอาชีพ โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุกของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยรังสิต.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2563). ขนาดอิทธิพลการวิเคราะห์อำนาจการคำนวณขนาดตัวอย่างที่เหมาะสมโดยใช้โปรแกรม G*Power. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.
ปพัชญา อ่อนแดง. (2565). ผลของการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติและวิดิทัศน์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มณีกานต์ สิริพัชรสกุล. (2557). บทบาทสมมติและการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ในบริบทของโรงเรียนประถมศึกษา จังหวัดปทุมธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยรังสิต.
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอ่างทอง. คณะศึกษาศาสตร์. (2563). หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาพลศึกษา (4 ปี) (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ.2563).
มัชฌิชา คำสุวรรณ, และสาโรจน์ สิงห์ชม. (2561). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของครูพลศึกษาในศตวรรษที่ 21 ตามความต้องการของครู และบุคลากรทางการศึกษาในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 2. วารสารวิชาการ สถาบันการพลศึกษา, 10(1), 249-262.
ศิริรัตน์ กลยะณี, และพระมหาขวัญชัย กิตฺติปาโล. (2558). ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการพูด. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 1(1), 17-30.
สมศิริ ปลื้มจิตต์. (2534). การศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเหตุผลเชิงจริยธรรมในการสอนจริยธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการสอนโดยใช้บทบาทสมมติกับการสอนตามคู่มือ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุชาดา ทิพย์มนตรี. (2556). ประสิทธิผลของการใช้การแสดงบทบาทสมมติในการสอน “ภาษาอังกฤษเพื่อการบริการ”. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี.
สุมิตรา อังวัฒนกุล. (2537). วิธีสอนภาษาอังกฤษ (พิมพครั้งที่ 2). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุริยา อินทจัน. (2567). การพัฒนาทักษะการพูดโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติในวิชาภาษาเพื่อการสื่อสารสำหรับครูของนักศึกษาในระดับปริญญาตรี วิทยาลัยนาฏศิลป์อ่างทอง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 18(2), 77-92.
เสาวคนธ์ จันต๊ะมาต. (2565). การใช้กิจกรรมบทบาทสมติเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาจีนของนักศึกษาโปรแกรมวิชาการสอนภาษาจีน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 33(1), 72-85.
อมิตา แก้วดา. (2566). การส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมการแสดงบทบาทสมมติของนักเรีย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนขาณุวิทยา จังหวัดกำแพงเพชร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Fioravanti, M. L., de Oliveira Sestito, C. D., de Deus, W. S., Scatalon, L. P., & Barbosa, E. F. (2021). Role-playing games for fostering communication and negotiation skills. IEEE Transactions on Education, 65(3), 384-393.
Henisah, R., Margana, M., Putri, R. Y., & Khan, H. S. (2023). Role play technique to improve students' speaking skills. International Journal of Contemporary Studies in Education (IJ-CSE), 2(3), 176-182.
Ishak, S. A., & Aziz, A. A. (2022). Role play to improve ESL learners’ communication skills: A systematic review. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 12(10), 884-892.
Neupane, B, (2019). Effectiveness of role play in Improving speaking skill. Journal of NELTA Gandaki, 1, 11-18.
