การรับรู้ปัจจัยสนับสนุน ความพึงพอใจ และปัญหาอุปสรรคต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยอีเลิร์นนิ่งรายวิชากระบวนการพยาบาลและการตัดสินใจทางคลินิกของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการรับรู้ปัจจัยสนับสนุนต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยอีเลิร์นนิ่ง 2) ศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยอีเลิร์นนิ่ง และ 3) อธิบายการรับรู้ปัญหาอุปสรรคต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยอีเลิร์นนิ่ง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2 ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชากระบวนการพยาบาลและการตัดสินใจทางคลินิก ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 187 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามการรับรู้ปัจจัยสนับสนุนและความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยอีเลิร์นนิ่ง และ 3) แบบสอบถามปลายเปิดการรับรู้ปัญหาอุปสรรคต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยอีเลิร์นนิ่ง ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ .97 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า การรับรู้ปัจจัยสนับสนุนต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยอีเลิร์นนิ่งอยู่ในระดับมากที่สุด 3 ด้าน ได้แก่ การรับรู้ประโยชน์ (M = 4.54) คุณภาพของเนื้อหารายวิชา (M = 4.52) และคุณภาพของบริการ (M = 4.30) ความพึงพอใจโดยรวมต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยอีเลิร์นนิ่งอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.31) ปัญหาอุปสรรคของการใช้อีเลิร์นนิ่ง ได้แก่ สัญญาณอินเทอร์เน็ตล่าช้าไม่เสถียร ขาดแคลนอุปกรณ์การเรียน คุณภาพสื่อการสอน การติดต่อสื่อสารระหว่างผู้เรียนและผู้สอน การบริหารจัดการตนเองและปัญหาสุขภาพของผู้เรียน ระบบอีเลิร์นนิ่งไม่เสถียร ขาดเจ้าหน้าที่สนับสนุนด้านเทคนิค รวมทั้งสถานที่เรียนไม่เหมาะสม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
อยู่ระหว่างการปรับปรุง (ลิขสิทธิ์และการรับผิดชอบ)
เอกสารอ้างอิง
กมลทิพย์ ขลังธรรมเนียม, วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย, และหทัยชนก บัวเจริญ. (2559). การศึกษาผลการเรียนรู้ผ่านบทเรียนออนไลน์ของนักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์ในรายวิชาการพยาบาลในระบบสุขภาพ. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/1195
จันทร์แรม เรือนแป้น. (2561). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. เสมาธรรม.
เดือนเพ็ญ บุญมาชู, ธัญทิพย์ คลังชำนาญ, และภรณี แก้วลี. (2564). ผลของการจัดการเรียนการสอนด้วย e-Learning ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา ในรายวิชาการพยาบาลเด็กและวัยรุ่น 1 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 15(37), 352-364. https://he02.tci-thaijo.org/ index.php/RHPC9Journal/article/view/248971
ธนดล หลำชาวนา, ธดาพรพรรณ กลิ่นหอม, เนตรนภา ทองดอนง้าว, ลลิตา ศรีเรือง, และรสสุคนธ์ ประดิษฐ์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลสัมฤทธิ์ของการเรียนออนไลน์ กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. วารสารวิชาการนอร์ทเทิร์น, 9(1), 54-68. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/AJntc/article/view/1736
ธรรมรัตน์ แซ่ตัน, โภไคย เฮ่าบุญ, โสภณ จันทร์ทิพย์, ธงชัย สุธีรศักดิ์, และวัชรวดี ลิ่มสกุล. (2564). ความพร้อมต่อการเรียนการสอนแบบออนไลน์ของนักศึกษาภายใต้สถานการณ์การระบาดไวรัส COVID-19: กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา, 3(1), 23-37.
https://he02.tci-thaijo.org/index.php/JMARD/article/view/247245
พนิดา หนูทวี. (2560). ความต้องการในการใช้งาน e-learning ในการเรียนการสอนของนักศึกษาและอาจารย์ระดับมหาวิทยาลัย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 11(24), 32-42. https://so03.tci-thaijo.org/ index.php/trujournal/article/view/72747
เพ็ญพักตร นภากุล. (2566). พฤติกรรมการเรียนและสภาพปัญหาการเรียนด้วยระบบออนไลน์ของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ มอบ.วิจัย ครั้งที่ 17 (น. 283-293). มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. https://www.ubu.ac.th/web/files_up/ 00008f202308 3122481291.pdf
ไพศาล เอกวัฒน. (2563). การศึกษาปัญหาและความต้องการที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของนักศึกษาหลักสูตรการส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. มหาวิทยาลัยขอนแก่น. https://ags.kku.ac.th/th/wp-content/uploads/2021/03/Analyze_MediaOnline_ 2020_ByPaisarn.pdf
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. คณะพยาบาลศาสตร์. (2567). หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2567). https://www.nur.psu.ac.th/downloadform/file_unit/020250529100445.pdf
สิริกัลยา สุขขี, และพิศาล สุขขี. (2566). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสานในช่วงการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของนักศึกษาสาขาวิชาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 17(1), 154-167. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/article/ view/255592
สุจิตรา เทียนสวัสดิ์. (2562). การพัฒนาเครื่องมือสำหรับการวิจัยทางการพยาบาล. สยามพิมพ์นานา.
สุนทรี เจียรวิทยกิจ, และสุภามาศ ผาติประจักษ์. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจในบทเรียนออนไลน์และความพึงพอใจในการเรียนรู้แบบผสมผสามกับการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาพยาบาลปริญญาตรีในรายวิชาพยาธิสรีรวิทยาทางการพยาบาล. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการพยาบาล, 29(1), 117-132. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/RNJ/article/view/260515
อัสนีย์ เหมกระศรี. (2561). ความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการเรียนบทเรียนออนไลน์บทปฏิบัติการชีววิทยา ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร ครั้งที่ 6 ประจำปี 2561 (น. 1222-1238). คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร. https://rdi2.rmutsb.ac.th/2011/download/R2R62/R2R/19.pdf
Abdallah, N., & Abdullah, O. (2022). Investigating factors affecting students’ satisfaction with e-learning: An empirical case study. Journal of Educators Online, 19(1). https://doi.org/10.9743/ JEO.2022.19.1.3
Achmadi, A., & Siregar, A. O. (2021). The effect of system quality, information quality and service quality on user satisfaction of e-learning system. The International Journal of Business Review (The Jobs Review), 4(2), 103-120. https://doi.org/10.17509/tjr.v4i2.40483
Grove, S. K., Burns, N., & Gray, J. R. (2013). The practice of nursing research: Appraisal, synthesis, and generation of evidence (7th ed.). Elsevier.
Mtebe, J. S., & Raphael, C. (2018). Key factors in learners’ satisfaction with the e-learning system
at the University of Dar es Salaam, Tanzania. Australasian Journal of Educational Technology, 34(4), 107-122. https://doi.org/10.14742/ajet.2993
