บทบาทของพระสงฆ์ในจังหวัดจันทบุรีต่อการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของพระสงฆ์ในจังหวัดจันทบุรีต่อการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ และเพื่อเสนอแนวปฏิบัติที่ดีของพระสงฆ์ในจังหวัดจันทบุรีต่อการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ดำเนินการวิจัยโดยใช้การสัมภาษณ์ตัวแทนพระสงฆ์ในจังหวัดจันทบุรี จำนวน 11 รูป และใช้วิธีการสนทนากลุ่มกับตัวแทนพระสงฆ์ในจังหวัดจันทบุรี ผู้ทรงคุณวุฒิ นักวิชาการ ตัวแทนจากหน่วยงานที่ดำเนินการเกี่ยวข้องกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ จำนวน 10 รูป/คน โดยการคัดเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์คุณสมบัติที่กำหนด เครื่องมือที่ใชในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ชนิดมีโครงสร้าง และแนวประเด็นการสนทนากลุ่ม นำข้อมูลเชิงคุณภาพที่ได้มาทำการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. พระสงฆ์ส่วนใหญ่ในจังหวัดจันทบุรีมีบทบาทต่อการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุครอบคลุมหลายมิติ ซึ่งการมีส่วนร่วมนั้นอยู่ในฐานะผู้นำทางจิตวิญญาณ ผู้ให้คำปรึกษา และผู้ประสานงานสำคัญในกิจกรรมทางสังคมและสวัสดิการชุมชน บทบาทในการมีส่วนร่วมต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุแบ่งออกเป็น 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านสุขภาพกาย 2) ด้านจิตใจ 3) ด้านสัมพันธภาพทางสังคม และ 4) ด้านสิ่งแวดล้อม 2. แนวปฏิบัติที่ดีของพระสงฆ์ในจังหวัดจันทบุรีต่อการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ได้แก่ 1) การสร้างความเข้าใจเพื่อให้พระสงฆ์เห็นความสำคัญและตระหนักต่อการเข้าไปมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ 2) พระสงฆ์ควรมีภาคีเครือข่ายการทำงานเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ (ภาครัฐ องค์กรศาสนาอื่น และภาคประชาชน) 3) มีการพบปะพูดคุย ประชุมวางแผนร่วมกันของพระสงฆ์และภาคีเครือข่ายการทำงานเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในจังหวัดอย่างสม่ำเสมอ 4) กิจกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุของแต่ละตำบลควรมีพระสงฆ์เข้าไปมีส่วนร่วมและเน้นกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตหลักในทิศทางเดียวกัน ประกอบด้วย การสนับสนุนด้านจิตใจและจิตวิญญาณ การส่งเสริมด้านสังคมและความสัมพันธ์ และการดูแลสุขภาพองค์รวม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
อยู่ระหว่างการปรับปรุง (ลิขสิทธิ์และการรับผิดชอบ)
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2552). รายงานประจำปี 2552 กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. https://dl.parliament.go.th/handle/20.500.13072/447918
จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์. (2530). แนวคิดเชิงพุทธเกี่ยวกับการพัฒนาประชากร: สังคมวิทยาตามแนวพุทธศาสตร์. สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กรมการศาสนา.
ธิติยา จารุไพบูลย์พันธ์, และชญาดา จิรกิตติถาวร. (28 พฤษภาคม 2568). สังคมสูงวัยไม่น่ากลัว ถ้า “วัยเก๋า” มีที่ยืน ในตลาดแรงงาน. ไทยพีบีเอส. https://shorturl.at/Wv7Wj
บุญรอด บุญเกิด, และปัทวี สัตยวงศ์ทิพย์. (2568). การส่งเสริมบทบาทด้านสาธารณสงเคราะห์ของพระสังฆาธิการในจังหวัดชลบุรี: กรณีศึกษาบทบาทเจ้าอาวาส ช่วงการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 19(2), 16-27.
บุญศรี พันธ์พิริยะ. (2546). บทบาทของพระสงฆ์เกี่ยวกับการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาในจังหวัดตราด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
พระมหาวิชัย ธีรธํารงกุล. (2560). บทบาทของพระสังฆาธิการในการบริหารกิจการคณะสงฆ์อําเภอวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
พระศุภชัย ปญฺญาวชิโร (เปลื้องกระโทก). (2562). บทบาทของพระสงฆ์ที่มีต่อการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอนุชิต ชูเนียม. (2550). บทบาทของพระสงฆ์ที่มีต่อการพัฒนาชุมชนตามความคิดเห็นของพระสงฆ์กับผู้นำชุมชน ในจังหวัดอุตรดิตถ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2564). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2563. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
เมตต์ เมตต์การุณ์จิต. (2553). การบริหารจัดการศึกษาแบบมีส่วนร่วม: ประชาชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและราชการ. บุ๊คพอยท์.
ศันสนีย์ โอถาวรวงษ์. (2565). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลหัวกุญแจ อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2564). ข้อมูลพื้นฐานทางพระพุทธศาสนา ประจำปี พ.ศ. 2564.
สำนักงานสถิติจังหวัดจันทบุรี. (2568). บทวิเคราะห์ประเด็นสำคัญผู้สูงอายุ ประจำปี 2568.