การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำของลูกค้าร้านอาหารมิชลินสตาร์ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาระดับการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลและความตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำของลูกค้าร้านอาหารมิชลินสตาร์ในประเทศไทย และ 2) เพื่อวิเคราะห์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำของลูกค้าร้านอาหารมิชลินสตาร์ในประเทศไทยวิจัยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างที่จะทำการศึกษาโดยใช้สูตรการหาขนาดของกลุ่มตัวอย่างแบบไม่ทราบจำนวนประชากร โดยกำหนดความเชื่อมั่นที่ร้อยละ 95 และยอมรับความคลาดเคลื่อนได้ไม่เกินร้อยละ 5 โดยวิธีการศึกษาเป็นการศึกษากลุ่มตัวอย่างจากลูกค้าที่เคยใช้บริการร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์ และเคยใช้บริการมากกว่า 1 ครั้งขึ้นไป จำนวน 400 คน โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ประกอบด้วย แบบสอบถาม 3 ส่วน คือ 1) ลักษณะส่วนบุคคล 2) ความคิดเห็นเกี่ยวกับการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัล และ 3) ความคิดเห็นเกี่ยวกับความตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ร้อยละค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษา พบว่า 1) ระดับการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลโดยรวมของลูกค้าร้านอาหารมิชลินสตาร์ อยู่ในระดับมาก (x┴-= 4.08, S.D. = 0.60) และระดับความตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำโดยรวมของลูกค้าร้านอาหารมิชลินสตาร์ อยู่ในระดับมาก (x┴-= 4.14, S.D. = 0.58) และ 2) การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลมีอิทธิพลต่อความตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำของลูกค้าร้านอาหารมิชลินสตาร์ในประเทศไทย สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความตั้งใจกลับมาใช้บริการซ้ำของลูกค้าร้านอาหารมิชลินสตาร์ในประเทศไทยได้ร้อยละ 82.00
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
อยู่ระหว่างการปรับปรุง (ลิขสิทธิ์และการรับผิดชอบ)
เอกสารอ้างอิง
กัญญาวีร์ อินทร์สันต์, และบุษกรณ์ ลีเจ้ยวะระ. (2563). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ และการสื่อสารการตลาดแบบปากต่อปาก ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของลูกค้าร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิมในเขตจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 10(3), 79-91.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2561). สถิติสำหรับงานวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 12). สามลดา.
ฐณภัทร ถาวงศ์. (2563). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อน้ำผลไม้พร้อมดื่มของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ณัฎฐกานต์ พฤกษ์สรนันทน์. (2561) เอกสารประกอบการสอนวิชา 66220159 ลักษณะและพฤติกรรมนักท่องเที่ยว. คณะการจัดการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฐพงค์ พรเดชเดชะ, และสุพิชา บูรณะวิทยาภรณ์. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อความตั้งใจใช้บริการซ้ำร้านอาหารญี่ปุ่นประเภทอิซากายะในกรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 5(4), 22-35.
นิโลบล ยิ่งแจ่มศิร. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการกลับมาใช้บริการซ้ำของผู้ใช้บริการคาเฟ่สไตล์เกาหลีภายในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2565). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 12). มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
ภัทรนันท์ พงษ์ณะเรศ. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกลับมาใช้บริการซ้ำของผู้บริโภคร้านอาหารญี่ปุ่น“ซูชิมั้ย” ในจังหวัดนครปฐม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการท่องเที่ยว. (2561). เที่ยวเพื่อกิน กินเพื่อประสบการณ์ สํารวจรสนิยมชิมของบ้าน ๆ ที่กลายมาเป็นเทรนด์การท่องเที่ยวโลก. http://www.sri.cmu.ac.th/~ctrd/index.php? p=45c48cce2e2d7fbdea1afc51c7c6ad26&id=71
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2560). ปรับกลยุทธ์ร้านอาหาร รวยไว รุ่งนาน.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2568). ปรับกลยุทธ์ร้านอาหาร รวยไว รุ่งนาน. https://www.kasikornbank.com /th/business/sme/KSMEKnowledge/article/KSMEAnalysis/Documents/Restuarant-Strategies-2017.pdf
อาชวิญ พรหมรุ่งเรือง. (2563). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อโครงการที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
Alonso, A. D., Kok, S., & O’Brien, S. (2018). Sustainable culinary tourism and Cevicherías:
A stakeholder and social practice approach. Journal of Sustainable Tourism, 26(5), 812-831.
Björk, P., & Kauppinen-Räisänen, H. (2019). Destination foodscape: A stage for travelers’ food experience. Tourism Management, 71, 466-475.
Braun, A., & Bockelmann, L. (2016). An individual perspective on open innovation capabilities in the context of haute cuisine. International Journal of Innovation Management, 20(1), 1-24.
Bujang, M. A., Omar, E. D., Foo, D. H. P., & Hon, Y. K. (2024). Sample size determination for conducting a pilot study to assess reliability of a questionnaire. Restorative Dentistry & Endodontics, 49(1), e3. https://doi.org/10.5395/rde.2024.49.e3
Cohen, J. (1953). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum.
Daries, N., Cristobal-Fransi, E., Ferrer-Rosell, B., & Marine-Roig, E. (2018). Behaviour of culinary tourists: A segmentation study of diners at top-level restaurants. Intangible Capital, 14(2), 332–355.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2005). New developments in social interdependence theory. Genetic, Social, and General Psychology Monographs, 131(4), 285-358.
Michelin Guide Thailand Editorial Team. (2023). The Michelin guide Bangkok 2021. https://guide.michelin.com/th/bangkok/michelin-guide-inspectors
Mocanu, A. A., & Szkal, A. C. (2023). Digital marketing strategies: A comprehensive literature review. Bulletin of the Transilvania University of Brasov. Series V: Economic Sciences, 16(2), 37-44.
Nataya, A., & Sutanto, J. E. (2018). The effect of product innovation and service innovation towards marketing performance (case study on plastic producer in Surabaya). International Journal of Business and Management Invention (IJBMI), 7(8), 61-66.
