A Study of English Learning Management Using Tales Affecting English Language Ability and Creativity of Grade Four Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to compare English language ability and creativity of Grade four student between Wat Pramung (Chamrajrangsan) School and Wat Phothong School. The samples were Grade four students at Wat Pramung (Chamrajrangsan) School and Wat Phothong School in the second semester of academic years 2015 by using purposive sampling after that drawn by lots. The experimental group was students of Wat Pramung (Chamrajrangsan) School from 1 class consisted of 20 Grade four students taught by using tales. The controlled group was students of Wat Phothong School from 1 class consisted of 20 Grade four students taught by using traditional method. The duration of experiment was 24 hours. The instruments were comprised of lesson plans using tales, lesson plans using traditional method, a test on an ability of use English and a test on creative thinking by using pretest and posttest. The data were analyzed by MANAVO. The finding revealed as follows : English language ability and creative thinking of students taught by using tales higher than controlled group taught by traditional method at the significant level of .01
Article Details
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
References
2.สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ, สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2558, สืบค้นจาก http://www.niets.or.th.
3.รัตนาวลี ทรายมูล, “การใช้นิทานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการอ่าน ความรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษและตระหนักรู้ด้านจริยธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1”, วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2553.
4.ประไพพิศ แก้วดอนรี, “ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่เน้นความคิดสร้างสรรค์ทางภาษาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5”, ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2551.
5.สิริวรรณ ฤทธิสาร, “การเปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์และความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัยที่ใช้วิธีการสอนแบบการ จัดกิจกรรมเล่านิทานประกอบภาพและวิธีการสอนแบบปกติ”, วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, 2550.
6.สุวิทย์ มูลคำ และ อรทัย มูลคำ, “วิธีจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความรู้และทักษะ”, กรุงเทพฯ, สำนักพิมพ์ดวงกมล, 2545.
7.สุมณฑา วงษ์สวัสดิ์, “การใช้นิทานเป็นสื่อในการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการฟังภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนประถมนนทรี กรุงเทพมหานคร”, สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2551
8.อมรลักษณ์ สัพโส, “การพัฒนาแบบฝึกเสริมทักษะการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจโดยใช้นิทานอีสปพื้นบ้านประกอบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 2”, วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัย ขอนแก่น, 2550.
9.แสงจันทร์ กะลาม, “ความสามารถด้านการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการสอนตามขั้นตอนการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารโดยใช้นิทาน”, วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2551.
10.รุ่งรวี ปัญญาแก้ว, “การใช้กิจกรรมการเล่านิทาน เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์ ความรู้คำศัพท์และความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับกำลังพัฒนา”, วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2550.
11.พรรณิภา เจริญทวี, “ผลของการจัดกิจกรรมวาดภาพประกอบการเล่านิทานที่มีต่อพัฒนาการ ด้านความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัย”, ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, 2554.
12.ชนิสรา พระสุรักษ์, “ความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมเล่านิทานประกอบกิจกรรมศิลปะ”, ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2555.
13.ยุพิน วิลัย, “ผลของโปรแกรมการวาดภาพและโปรแกรมการฟังนิทานที่มีต่อการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2”, วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการแนะแนวและให้คำปรึกษา, มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2544.
