Ayutthaya and ASEAN : The reflection of relationship of Southeast Asia
Main Article Content
Abstract
Southeast Asia, the region that global community is keep an eye on, by location, a number of people and natural resource turn to cooperation and set up "Association of Southeast Asian Nations". Which was formed on 8 August 1967. Its aims include accelerating economic growth, social progress, sociocultural evaluation among its members. However, reviewed in Ayutthaya period, commercial activities among nations, in the political action like to herd people and migrated to respect under the royal protection. Such incidents were prompted to establishing settlement. The Ayutthaya royal court agreed to guarantee religious freedom and took the foreign's potential to served the country. The relationship among kingdom in Southeast Asia isn't a new topic but its continued in long time ago. By turn one's back on Ayutthaya period, is the reflection of contact, relationship between nation to nation base on profit and protection regional peace and stability. The reflection of relationship among kingdoms in Ayutthaya period is the lesson for continued relational among new situation, combined to be one in the Southeast Asia.
Article Details
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
References
2 “ASEAN”, สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2557, สืบค้นจาก http://www.asean.org
3 ณรงค์ โพธิ์พฤกษานันท์, “อาเซียนศึกษา” แมคกรอ-ฮิล, 2557, หน้า 4.
4 สุรินทร์ พิศสุวรรณ, “อาเซียน รู้ไว้ ได้เปรียบแน่”, อมรินทร์, 2555, หน้า 66, 85-86, 130.
5 รายละเอียดใน “กฎหมายตราสามดวง เล่ม 1”, องค์การค้าของคุรุสภา, 2515, หน้า 70.
6 จักรวรรดิราช แบ่งความได้เป็น จักรวรรดิ หมายถึง รัฐหรือสหภาพของรัฐต่างๆ ที่มีจักรพรรดิเป็นประมุข, อาณาเขตหรืออาณาจักรที่อยู่ภายใต้อำนาจอธิปไตยการปกครองเดียวกัน, ส่วน ราช หมายถึง พระเจ้าแผ่นดิน, จักรวรรดิราช จึงหมายถึง พระราชาผู้เป็นใหญ่เหนืออาณาจักรต่างๆ นอกจากนี้ยังมีการใช้คำว่า จักรพรรดิราช คำว่า จักรพรรดิ หมายถึง พระราชาธิราช หรือ ประมุข ของจักรพรรดิ (ภาษาสันสกฤต อ่านว่า จกฺรวรฺติน ส่วนภาษาบาลีใช้ จกฺกวตฺติ จึงพ้องเสียงกับคำว่า จักรวรรดิ) รายละเอียดใน ราชบัณฑิตยสถาน, “พจนานุกรมฉบับพระราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542”, นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น, 2542, หน้า 296-297, 949.
7 กรมวิชาการ, กระทรวงศึกษาธิการ, “470 ปี สัมพันธไมตรีระหว่างไทยและโปรตุเกส”, โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2531, หน้า 124.
8 แอนโทนี รีด, “เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในยุคการค้า ค.ศ. 1450-1680 : เล่มสอง การขยายตัวและวิกฤติการณ์”, ซิลเวอร์ม, 2548, หน้า 246.
9 ลาลูแบร์, เดอะ, “จดหมายเหตุ ลา ลูแบร์ ราชอาณาจักรสยาม”, ศรีปัญญา, 2552, หน้า 499.
10 “กฎหมายตรา 3 ดวง เล่ม 3 ฉบับพิมพ์มหาวิทยาลัยรรมศาสตร์และการเมือง แก้ไขปรับปรุงใหม่” สุขภาพใจ, 2548, หน้า 105.
11 “เขตแดนระหว่างไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน”, สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 255, สืบค้นจาก www.mfa.go.th
12 จีระวรรธน์ บรรเทาทุกข์ และคนอื่นๆ, “นโยบายชาติพันธุ์ในประเทศไทย (พ.ศ. 2499-2557)”, หยินหยาง โฟร์คัลเลอร์, 2557, ไม่ปรากฎเลขหน้า.
13 “ประชุมพงศาวดาร เล่มที่ 24”, องค์การค้าของคุรุสภา, 2511, หน้า 11.
14 วินัย พงศ์ศรีเพียร : บรรณาธิการ, “พรรณนาภูมิสถานพระนครศรีอยุธยา เอกสารจากหอหลวง (ฉบับความสมบูรณ์)”, อุษาคเนย์, 2551, หน้า 93.
15 “ประชุมพงศาวดาร เล่ม 38”, องค์การค้าของคุรุสภา, 2512, หน้า 176.
16 วินัย พงศ์ศรีเพียร : บรรณาธิการ, “พรรณนาภูมิสถานพระนครศรีอยุธยา เอกสารจากหอหลวง (ฉบับความสมบูรณ์)”, อุษาคเนย์, 2551, หน้า 89.
17 “อาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ”, เมื่อ 22 มิถุนายน 2557, สืบค้นจาก http://www.mol.go.th
18 วินัย พงศ์ศรีเพียร : บรรณาธิการ, “ปริทรรศน์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เล่มที่ 1, มปท, 2556, หน้า 54.
19 วินัย พงศ์ศรีเพียร : บรรณาธิการ, “ปริทรรศน์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เล่มที่ 1, มปท, 2556, หน้า 59.
20 วินัย พงศ์ศรีเพียร : บรรณาธิการ, “ปริทรรศน์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เล่มที่ 1, มปท, 2556, หน้า 65-66.
21 วินัย พงศ์ศรีเพียร : บรรณาธิการ, “ปริทรรศน์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เล่มที่ 3”, มปท, 2556, หน้า 122.
22 วินัย พงศ์ศรีเพียร : บรรณาธิการ, “ปริทรรศน์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เล่มที่ 2”, มปท, 2556, หน้า 67.
23 นิโกลาส์ แชร์แวส, “ประวัติศาสตร์ธรรมชาติและการเมืองแห่งราชอาณาจักรสยาม”, ศรีปัญญา, 2551, หน้า 101.