Development of Cooperative Learning by Constructivist Theory on Instructional in Curriculum Development for Undergraduate, Faculty of Education, Rambhai Barni Rajabhat University
Main Article Content
Abstract
The purposes of Quasi experimental research were 1) to study the effectiveness of the cooperative learning by using constructivist theory on instructional in curriculum development for undergraduate students, faculty of education, Rambhai Barni Rajabhat University with an efficiency of 80/80; 2) to compare an academic achievement before and after using constructivist theory on instructional in curriculum development for undergraduate students, faculty of education, Rambhai Barni Rajabhat; and 3) to examine the attitudes on the development of cooperative learning by constructivist theory on instructional in curriculum development of undergraduate students ,faculty of education ,Rambhai Barni Rajabhat University. The sample was the 27 First Year undergraduate students in mathematics program at the second semester of the academic year 2024 by simple random sampling.The research instruments consisted of lesson plans, achievement tests, and attitude questionnaire toward cooperative learning by constructivist theory. Data were statistically analyzed by mean, Standard Deviation (S.D.), and MANNOVA with Repeated Measure.
The results revealed that after using the cooperative learning by constructivist theory on instructional in curriculum development of undergraduate students was 83.89/80.37 compared to the 80/80 criteria. The learning achievement of undergraduate students after using the cooperative learning by constructivist theory on instructional in curriculum development was significantly higher than before at .01. The students’ attitudes towards cooperative learning by constructivist theory was at the highest level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.
กิ่งฟ้า สินธุวงษ์. (2555). การสอนเพื่อพัฒนาการคิดและการเรียนรู้. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ชินะพัฒน์ ชื่นแดชุ่ม. (2544). Sociocultural theory: ทฤษฎีวัฒนธรรมเชิงสังคมของไวกอตสกี. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 16(2), 19-21.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2555). หลักการออกแบบและการสร้างเว็บเพื่อการเรียนการสอน. อรุณกราฟิก.
ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรวุฒิ โศภิษฐิกุล. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการจัดการเรียนรู้เน้นความร่วมมือกันเรียนรู้รายวิชากลุ่มสังคมศาสตร์ระดับอุดมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นภาพร เขียวแก้ว. (2556). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนตามแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์แทรกด้วยเพลง เรื่องโจทย์ปัญหา การบวก ลบ คูณ หาร กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
ปิยนุช วงศ์กลาง. (2562). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนแบบร่วมมือโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ในรายวิชาเทคโนโลยีการศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์, 30(2), 101-109.
พิชัย ทองดีเลิศ. (2557). การพัฒนาสื่อแบบบูรณาการด้วยเทคโนโลยี และวิธีการ “การเรียนรู้ร่วมกัน ผ่านเครือข่าย คอมพิวเตอร์”. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 2(2), 54-58.
เพ็ญจันทร์ สังข์แก้ว. (2555). รายงานการวิจัยศักยภาพนักศึกษาสถาบันราชภัฏ. คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏ เพชรบูรณ์.
วิเศษ ชินวงศ์. (2554). การพัฒนายุทธศาสตร์สู่ความเป็นเลิศทางวิชาชีพครู สำหรับคณะครุศาสตร์: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. วารสารจันทรเกษม, 17(33), 141-150.
วิเศษ พึ่งประยูร. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยบูรณาการทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับ เทคนิคการใช้คําถามเพื่อพัฒนาความคิดเชิงวิทยาศาสตร์ และจิตวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
เวชฤทธิ์ อังกนะภัทรขจร. (2555). ครบเครื่องเรื่องควรรู้สําหรับครูคณิตศาสตร์: หลักสูตรการสอน และการวิจัย. จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
ศศิพงษ์ ศรีสวัสดิ์, และปริณ ทนันชัยบุตร. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ด้วยวิธิสแกฟโฟลด์ เพื่อส่งเสริมความสามารถการเขียนเชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 11(1), 119-132.
ศุภางค์ ไทยสมบูรณ์สุข. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือแบบร่วมกลุ่ม เรื่อง การบริหารโครงการใน ห้องเรียนเสมือนจริง สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย [วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สํานักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2559). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ระดับอุดมศึกษา พ.ศ.2558. โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12.
สุภัทร จีนปรุ. (2546). ผลการจัดสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้บนเครือข่ายที่พัฒนาตามแนวคอนสตรัคติวิสซึม ในวิชาสื่อการสอน สําหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุมาลี ชัยเจริญ. (2557). การออกแบบการสอน: หลักการทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2553). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 9). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิทย์ มูลคํา, และอรทัย มูลคํา. (2553). วิธีจัดการเรียนรู้. โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.
อติราช เกิดทอง. (2562). การวัดผลและการประเมินผลการเรียนรู้. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
อัจฉรีย์ พิมพิมูล. (2563). การพัฒนาแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาขั้นตอนวิธีและการเขียนโปรแกรม.วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 31(2), 12-26.
อำไพ ธนะมูล. (2557). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ตามแนวคิดทฤษฎีคอนตรัคติวิสต์ โดยใช้รูปแบบ การสอนแบบผสมผสานระหว่างแบบ 5E กับ STAD [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Ashcraft, D., Treadwell, T., & Kumar, V. K. (2008). Collaborative online learning: A constructivist example. MERLOT Journal of Online Learning and Teacher, 4(1), 109-117.
Driver, R., & Bell, B. (1986). Students thinking and the learning of science: A constructivist view. The School Science Review, 67(240), 443-456.
Yager, R. E. (1991). The constructivist learning model: Towards real reform in science education. Science Teacher, 58(6), 52-57.