การพัฒนาทักษะการแต่งคำประพันธ์ โดยใช้เพลงประกอบการสอนร่วมกับ กระบวนการโค้ช (Coaching) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/6 โรงเรียนมหรรณพาราม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียนนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของการใช้เพลงประกอบการสอนร่วมกับกระบวนการโค้ชต่อพัฒนาการทักษะการแต่งคำประพันธ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/6 โรงเรียนมหรรณพาราม ปีการศึกษา 2568 2) ศึกษาระดับความเข้าใจในฉันทลักษณ์และโครงสร้างคำประพันธ์ก่อนและหลังการเรียน และ 3) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงด้านทัศนคติและแรงจูงใจในการเรียนรู้การแต่งคำประพันธ์ กลุ่มเป้าหมายคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/6 จำนวน 5 คน คัดเลือกแบบเจาะจงจากผู้ที่ไม่บรรลุตัวชี้วัดและขาดความเข้าใจเรื่องฉันทลักษณ์ การวิจัยดำเนินการ 3 ระยะ ได้แก่ 1) สำรวจและวิเคราะห์สภาพปัญหา 2) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้เพลงประกอบการสอนร่วมกับกระบวนการโค้ช และ 3) นำนวัตกรรมไปใช้พัฒนาทักษะการแต่งคำประพันธ์ เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 4 แผน และเพลงรำวงกาพย์ยานี 11 ผลการวิจัยพบว่า ทักษะการแต่งคำประพันธ์ของกลุ่มเป้าหมายพัฒนาขึ้น โดยทุกคนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 60 ความเข้าใจในฉันทลักษณ์และโครงสร้างคำประพันธ์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และนักเรียนมีทัศนคติและแรงจูงใจทางการเรียนรู้เชิงบวก โดยมีความมั่นใจและกระตือรือร้นมากขึ้น สรุปได้ว่าการใช้เพลงประกอบการสอนร่วมกับกระบวนการโค้ชเป็นนวัตกรรมที่มีประสิทธิภาพในการพัฒนาศักยภาพผู้เรียนอย่างเป็นรูปธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
อยู่ระหว่างการปรับปรุง (ลิขสิทธิ์และการรับผิดชอบ)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
จารวีย์ คีรีนิล. (2564). การพัฒนาความสามารถด้านการแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เทพลักขนา ข่อยนอก, เศรษฐิยา เปรื่องพิชญาธร, และพวงเพ็ญ อินทรประวัติ. (2567). การใช้เพลงประกอบการสอน รายวิชาภาษาไทย เรื่อง การใช้คําราชาศัพท์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(1), 96-109.
ภาณุพงศ์ หมายมี, และสุดาพร พงษ์พิษณุ. (2568). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์วิชาคณิตศาสตร์เรื่องการคูณ โดยจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะ (5E) ร่วมกับการใช้เพลงประกอบ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม, 17(1), 216-231.
ภาวินี ศรีนวล, และพัทรพงศ์ นิลตีบ. (2564). การแก้ไขปัญหาการแต่งบทร้อยกรอง โดยใช้ชุดกิจกรรมตามแนวคิดการโค้ชชิงของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/7 โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง. วารสารวิชาการ ครุศาสตร์สวนสุนันทา, 5(1), 19-28.
รัตถภรณ์ คำกมล. (2558). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ด้านการแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ยานีของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวสมองเป็นฐาน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ลัดดา หวังภาษิต. (2562). การพัฒนารูปแบบการโค้ชเพื่อเสริมสร้างทักษะการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของนิสิตการศึกษา ศาสตรบัณฑิต (ครู 5 ปี) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(1), 183-195.
วิชัย วงษ์ใหญ่, และมารุต พัฒผล. (2558). การโค้ชเพื่อการรู้คิด (Cognitive coaching) (พิมพ์ครั้งที่ 5). จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
ศุทธินี หางแก้ว, และนาตยา ปิลันธนานนท์. (2561). การพัฒนาเพลงประกอบการเรียนการสอนสังคมศึกษาและภาษาไทยสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 19(2), 138-152.
สุจริต เพียรชอบ, และสายใจ อินทรัมพรรย์. (2523). วิธีสอนภาษาไทยระดับชั้นมัธยมศึกษา. ไทยวัฒนาพานิช.
