The Construction of Measurement Scale on Self-Regulated Learning in Science for Mathayomsuksa 4 Students: Applying Polytomous Item Response Theory
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1. construct and validate the quality of measurement scale on self - regulated learning in science for Mathayomsuksa 4 students by applying polytomous item response theory; and 2. determine a cutting scores method for self-regulated learning in science for Mathayomsuksa 4 students. This research is quantitative. The sample consisted of 643 Mathayomsuksa 4 students from medium-sized to larger schools in the Secondary Education Service Area Office Bangkok 1 in the 2025 academic year, selected using cluster sampling. The statistics used for the study included basic statistical analysis and analyze the quality using a graded–response model (GRM).
The results showed that: 1. the measurement scale on self-regulated learning in science for Mathayomsuksa 4 students included 51 items in a 4-point rating scale, covering 7 areas of self-regulation in science learning. The measurement scale had content validity ranging from 0.67 to 1.00, an overall reliability of 0.97, and Item-rest correlation ranging from 0.49 to 0.70. The analysis of the Graded–Response Model revealed that the item discrimination parameter (a) ranged from 1.23 to 2.38, and the threshold parameters (i) were
1 from -3.16 to -1.45,
2 from -1.23 to -0.18, and
3 from 0.27 to 1.71. The information function of the measurement instrument is highest at the low ability level (
) (
= -0.40). When considering the item discrimination parameter (
) and the threshold parameter (
i), it was found that one item did not pass the criteria. The total of fifty questions passed the criteria to be used to determine the cut-off score with the same content validity, and 2. the cutting scores of the 50-item measurement scale showed that the first threshold point had a value of -1.65 on the scale, equal to 33.43; the second threshold point had a value of -0.48 on the scale, equal to 45.19; and the third threshold point had a value of 0.56 on the scale, equal to 55.60.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
References
กมลวรรณ คารมปราชญ์ คล้ายแก้ว, และพิชชาดา ประสิทธิโชค. (2566). รายงานการวิจัยเรื่อง การศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรม A.D.M.I.R.E. ที่มีต่อการกำกับตนเองในการเรียนรู้และแรงจูงใจในการเรียนสำหรับผู้เรียนระดับปริญญาตรี. สำนักนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. https://hdl.handle.net/20.500.14740/50133
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชัชวาล เชยสุวรรณ. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการกำกับตนเองในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนโรงเรียนในกลุ่มสหวิทยาเขตอภิรมย์ฤดี สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง]. https://digital.lib.ru.ac.th/m/B11851570/ChatchavalChoeysuwan.pdf
ณัฏฐภรณ์ หลาวทอง. (2559). การสร้างเครื่องมือการวิจัยทางการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐนิรันดร์ ปอศิริ. (2562). การพัฒนามาตรวัดความรักและศรัทธาในวิชาชีพ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม]. https://fulltext.rmu.ac.th/fulltext/2562/M128367/Porsiri%20Natnirun.pdf
นันธิดา อนันตชัย และ ปณิตา นิรมล. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการกำกับตนเองในการเรียนของนักศึกษาเจเนอเรชั่นซี (GEN Z) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 18(1), 1 – 27. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/journalmbsmut/article/view/252391/171221
บุญนิธิ คัสกุล. (2563). การสร้างแบบวัดทักษะที่จำเป็นสำหรับการถูกจ้างงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. https://hdl.handle.net/20.500.14740/31208
ปวีณา อ่อนใจเอื้อ. (2562). ทักษะการกำกับการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 34(2), 91 – 99. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/eduku/article/view/172184/167151
ปิยวรรณ วิเศษสุวรรณภูมิ. (2554). ผลของโปรแกรมการฝึกกำกับตนเองและการจัดลำดับความสำคัญของเป้าหมายที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การกำกับตนเองในการเรียนรู้ และแรงจูงใจในการเรียน ของนิสิตระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 24(3), 279 – 305. https://cuir2.car.chula.ac.th/bitstream/123456789/38414/1/279.pdf
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2565). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 12). มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
พัชรี จันทร์เพ็ง. (2561). การประยุกต์ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบพหุมิติเพื่อการวิจัย. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พัชรียา เรืองรูจี และ อุทัยวรรณ สายพัฒนะ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์กับการกำกับตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนในเขตบางกะปิ สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(2), 402 – 416. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/6944/4539
เยาวภา แสนเขียว. (2557). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการกำกับตนเองในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วรรณากร พรประเสริฐ. (2565). การพัฒนาองค์ประกอบและตัวชี้วัดการเรียนรู้แบบกำกับตนเองในการเรียนออนไลน์ของนิสิตนักศึกษาครูในสถาบันอุดมศึกษา. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 5(14), 111 – 128. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/etcedumsujournal/article/view/253826/172595
วิภา อาสิงสมานันท์, สิรินภา กิจเกื้อกูล, และวนินทร สุภาพ. (2563). มุมมองของครูวิทยาศาสตร์ต่อการจัดการเรียนรู้ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 235 – 247. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/165627/165378
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2555). ทฤษฎีการทดสอบแนวใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 4 ฉบับปรับปรุงเพิ่มเติม). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555). การวัดผลประเมินผลวิทยาศาสตร์. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สาลินี จงใจสุรธรรม. (2558). การวิจัยผสานวิธีปัจจัยเชิงเหตุพหุระดับของการกำกับตนเองในการเรียนรู้คณิตศาสตร์ที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. http://bsris.swu.ac.th/thesis/52199120029RB904f.pdf
สาลินี จงใจสุรธรรม, นำชัย ศุภฤกษ์ชัยสกุล, และวินัย ดำสุวรรณ. (2558). กลวิธีการกำกับตนเองในการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 7(1), 15 – 26. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JBSD/article/view/29915/25757
สิริชนม์ พันธ์เพ็ง. (2565). การพัฒนาแบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. https://ir-ithesis.swu.ac.th/handle/123456789/2300
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การศึกษาสภาพและรูปแบบการจัดการศึกษาสำหรับกลุ่มผู้ที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย: กรณีผู้มีความสามารถพิเศษ. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. https://www.onec.go.th/th.php/book/BookView/1711
เอมอร จังศิริพรปกรณ์. (2550). การวัดและประเมินผลการศึกษา. ภาควิชาวิจัยและจิตวิทยาการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Anastasi, A. & Urbina, S. (1997). Psychological testing (7th ed.). Prentice Hall.
Balkis, M. & Duru, E. (2016). Procrastination, self - regulation failure, academic life satisfaction, and affective well - being: Underregulation or misregulation form. European Journal of Psychology of Education, 31(3), 439 – 459. https://doi.org/10.1007/s10212-015-0266-5
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice - Hall.
Chen, Y.-H. & Lin, Y.-J. (2018). Validation of the short self - regulation questionnaire for taiwanese college students (TSSRQ). Frontiers in Psychology, 9, Article 259. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00259
Chhar, B. & Siriparp, T. (2015). The development of a self - regulated learning scale for Cambodia undergraduate students. An Online Journal of Education, 10(4), 357 – 364. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/OJED/article/view/38596/33590
Cizek, G. J. (2001). Setting performance standards: Concepts, methods, and perspectives. Lawrence Erlbaum Associates.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.
De Ayala, R. J. (2009). The theory and practice of item response theory. The Guilford Press.
Erdogan, T. & Senemoglu, N. (2016). Development and validation of a scale on self - regulation in learning (SSRL). SpringerPlus, 5(1), Article 1686. https://doi.org/10.1186/s40064-016-3367-y
Hidayat, M., Ardiyanti, D., & Dinni, S. M. (2022). Construction and identification of psychometric property self-regulated learning scale for university students. Jurnal Ilmiah Psikologi Terapan, 10(2), 108 – 114. https://doi.org/10.22219/jipt.v10i2.15990
Karaca, M. & Bektas, O. (2022). Self-regulation scale for science: A validity and reliability study. International Journal on Social and Education Sciences, 4(2), 236 – 256. https://doi.org/10.46328/ijonses.302
Morizot, J., Ainsworth, A. T., &Reise, S. P. (2007). Toward modern psychometrics: Application of item response theory models in personality research. In R. W. Robins, R. C. Fraley, &R. F. Krueger (Eds.), Handbook of research methods in personality psychology (pp. 407 – 423). Guilford Press.
Pintrich, P. R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, &M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 451 – 502). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-012109890-2/50043-3
Samejima, F. (1969). Estimation of latent ability using a response pattern of graded scores (Psychometric Monograph No. 17). Psychometric Society. http://www.psychometrika.org/journal/online/MN17.pdf
Schunk, D. H. & Greene, J. A. (Eds.). (2018). Handbook of self - regulation of learning and performance (2nd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315697048
Toland, M. D. (2014). Practical guide to conducting an item response theory analysis. The Journal of Early Adolescence, 34(1), 120 – 151. https://doi.org/10.1177/0272431613511332
Tsuchiya, M. (2019). Developing a self-regulated learning scale for learning English as a foreign language. International Journal of Curriculum Development and Practice, 21(1), 39 – 51. https://doi.org/10.18993/jcrdaen.21.1_39
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.
Zimmerman, B. J. (1989). A social cognitive view of self-regulated academic learning. Journal of Educational Psychology, 81(3), 329 – 339. https://doi.org/10.1037/0022-0663.81.3.329
Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self - regulated learner: An overview. Theory Into Practice, 41(2), 64 – 70. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4102_2
