การสร้างแบบวัดการกำกับตนเองในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4: การประยุกต์ใช้ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบตรวจให้คะแนนมากกว่า 2 ค่า
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. สร้างและตรวจสอบคุณภาพของแบบวัดการกำกับตนเองในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบตรวจให้คะแนนมากกว่า 2 ค่า และ 2. กำหนดคะแนนจุดตัดระดับการกำกับตนเองในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ปีการศึกษา 2568 จากโรงเรียนขนาดกลางขึ้นไป สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 1 จำนวน 643 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบวัดการกำกับตนเองในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน และวิเคราะห์คุณภาพแบบวัดโดยใช้ Graded Response Model (GRM)
ผลการวิจัยพบว่า 1. แบบวัดที่สร้างขึ้นเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 4 ระดับ จำนวน 51 ข้อ ครอบคลุมการกำกับตนเองในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ 7 ด้าน ค่าความตรงเชิงเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.67 – 1.00 และค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ 0.97 ค่าสหสัมพันธ์ระหว่างคะแนนรายข้อกับคะแนนรวมอยู่ระหว่าง 0.49 – 0.70 และผลการวิเคราะห์ด้วย GRM พบว่า ค่าพารามิเตอร์ความชันร่วม (a) มีค่าตั้งแต่ 1.23 – 2.38 และ ค่าพารามิเตอร์ Threshold (i) พบว่า
1 มีค่าตั้งแต่ -3.16 ถึง -1.45
2 มีค่าตั้งแต่ -1.23 ถึง -0.18 และ
3 มีค่าตั้งแต่ 0.27 ถึง 1.71 ค่าฟังก์ชันสารสนเทศของแบบวัดสูงสุดที่ระดับความสามารถ (
) ต่ำ (
เท่ากับ -0.40) เมื่อพิจารณาค่าพารามิเตอร์ความชันร่วม (
) และค่าพารามิเตอร์ Threshold (
i) แล้ว มีข้อคำถามที่ไม่ผ่านเกณฑ์ จำนวน 1 ข้อ คงเหลือข้อคำถามที่ผ่านเกณฑ์ จำนวน 50 ข้อ สำหรับนำไปใช้กำหนดคะแนนจุดตัด โดยยังคงมีความตรงเชิงเนื้อหาดังเดิม และ 2. การกำหนดคะแนนจุดตัดของแบบวัดจำนวน 50 ข้อ พบว่า จุดตัด Threshold ที่ 1 มีค่า -1.65 คะแนนสเกล เท่ากับ 33.43 จุดตัด Threshold ที่ 2 มีค่า -0.48 คะแนนสเกล เท่ากับ 45.19 และจุดตัด Threshold ที่ 3 มีค่า 0.56 คะแนนสเกล เท่ากับ 55.60
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
กมลวรรณ คารมปราชญ์ คล้ายแก้ว, และพิชชาดา ประสิทธิโชค. (2566). รายงานการวิจัยเรื่อง การศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรม A.D.M.I.R.E. ที่มีต่อการกำกับตนเองในการเรียนรู้และแรงจูงใจในการเรียนสำหรับผู้เรียนระดับปริญญาตรี. สำนักนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. https://hdl.handle.net/20.500.14740/50133
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชัชวาล เชยสุวรรณ. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการกำกับตนเองในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนโรงเรียนในกลุ่มสหวิทยาเขตอภิรมย์ฤดี สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง]. https://digital.lib.ru.ac.th/m/B11851570/ChatchavalChoeysuwan.pdf
ณัฏฐภรณ์ หลาวทอง. (2559). การสร้างเครื่องมือการวิจัยทางการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐนิรันดร์ ปอศิริ. (2562). การพัฒนามาตรวัดความรักและศรัทธาในวิชาชีพ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม]. https://fulltext.rmu.ac.th/fulltext/2562/M128367/Porsiri%20Natnirun.pdf
นันธิดา อนันตชัย และ ปณิตา นิรมล. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการกำกับตนเองในการเรียนของนักศึกษาเจเนอเรชั่นซี (GEN Z) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 18(1), 1 – 27. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/journalmbsmut/article/view/252391/171221
บุญนิธิ คัสกุล. (2563). การสร้างแบบวัดทักษะที่จำเป็นสำหรับการถูกจ้างงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. https://hdl.handle.net/20.500.14740/31208
ปวีณา อ่อนใจเอื้อ. (2562). ทักษะการกำกับการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 34(2), 91 – 99. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/eduku/article/view/172184/167151
ปิยวรรณ วิเศษสุวรรณภูมิ. (2554). ผลของโปรแกรมการฝึกกำกับตนเองและการจัดลำดับความสำคัญของเป้าหมายที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การกำกับตนเองในการเรียนรู้ และแรงจูงใจในการเรียน ของนิสิตระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 24(3), 279 – 305. https://cuir2.car.chula.ac.th/bitstream/123456789/38414/1/279.pdf
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2565). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 12). มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
พัชรี จันทร์เพ็ง. (2561). การประยุกต์ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบพหุมิติเพื่อการวิจัย. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พัชรียา เรืองรูจี และ อุทัยวรรณ สายพัฒนะ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์กับการกำกับตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนในเขตบางกะปิ สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(2), 402 – 416. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/6944/4539
เยาวภา แสนเขียว. (2557). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการกำกับตนเองในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วรรณากร พรประเสริฐ. (2565). การพัฒนาองค์ประกอบและตัวชี้วัดการเรียนรู้แบบกำกับตนเองในการเรียนออนไลน์ของนิสิตนักศึกษาครูในสถาบันอุดมศึกษา. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 5(14), 111 – 128. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/etcedumsujournal/article/view/253826/172595
วิภา อาสิงสมานันท์, สิรินภา กิจเกื้อกูล, และวนินทร สุภาพ. (2563). มุมมองของครูวิทยาศาสตร์ต่อการจัดการเรียนรู้ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 235 – 247. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/165627/165378
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2555). ทฤษฎีการทดสอบแนวใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 4 ฉบับปรับปรุงเพิ่มเติม). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555). การวัดผลประเมินผลวิทยาศาสตร์. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สาลินี จงใจสุรธรรม. (2558). การวิจัยผสานวิธีปัจจัยเชิงเหตุพหุระดับของการกำกับตนเองในการเรียนรู้คณิตศาสตร์ที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. http://bsris.swu.ac.th/thesis/52199120029RB904f.pdf
สาลินี จงใจสุรธรรม, นำชัย ศุภฤกษ์ชัยสกุล, และวินัย ดำสุวรรณ. (2558). กลวิธีการกำกับตนเองในการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 7(1), 15 – 26. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JBSD/article/view/29915/25757
สิริชนม์ พันธ์เพ็ง. (2565). การพัฒนาแบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. https://ir-ithesis.swu.ac.th/handle/123456789/2300
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การศึกษาสภาพและรูปแบบการจัดการศึกษาสำหรับกลุ่มผู้ที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย: กรณีผู้มีความสามารถพิเศษ. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. https://www.onec.go.th/th.php/book/BookView/1711
เอมอร จังศิริพรปกรณ์. (2550). การวัดและประเมินผลการศึกษา. ภาควิชาวิจัยและจิตวิทยาการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Anastasi, A. & Urbina, S. (1997). Psychological testing (7th ed.). Prentice Hall.
Balkis, M. & Duru, E. (2016). Procrastination, self - regulation failure, academic life satisfaction, and affective well - being: Underregulation or misregulation form. European Journal of Psychology of Education, 31(3), 439 – 459. https://doi.org/10.1007/s10212-015-0266-5
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice - Hall.
Chen, Y.-H. & Lin, Y.-J. (2018). Validation of the short self - regulation questionnaire for taiwanese college students (TSSRQ). Frontiers in Psychology, 9, Article 259. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00259
Chhar, B. & Siriparp, T. (2015). The development of a self - regulated learning scale for Cambodia undergraduate students. An Online Journal of Education, 10(4), 357 – 364. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/OJED/article/view/38596/33590
Cizek, G. J. (2001). Setting performance standards: Concepts, methods, and perspectives. Lawrence Erlbaum Associates.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.
De Ayala, R. J. (2009). The theory and practice of item response theory. The Guilford Press.
Erdogan, T. & Senemoglu, N. (2016). Development and validation of a scale on self - regulation in learning (SSRL). SpringerPlus, 5(1), Article 1686. https://doi.org/10.1186/s40064-016-3367-y
Hidayat, M., Ardiyanti, D., & Dinni, S. M. (2022). Construction and identification of psychometric property self-regulated learning scale for university students. Jurnal Ilmiah Psikologi Terapan, 10(2), 108 – 114. https://doi.org/10.22219/jipt.v10i2.15990
Karaca, M. & Bektas, O. (2022). Self-regulation scale for science: A validity and reliability study. International Journal on Social and Education Sciences, 4(2), 236 – 256. https://doi.org/10.46328/ijonses.302
Morizot, J., Ainsworth, A. T., &Reise, S. P. (2007). Toward modern psychometrics: Application of item response theory models in personality research. In R. W. Robins, R. C. Fraley, &R. F. Krueger (Eds.), Handbook of research methods in personality psychology (pp. 407 – 423). Guilford Press.
Pintrich, P. R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, &M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 451 – 502). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-012109890-2/50043-3
Samejima, F. (1969). Estimation of latent ability using a response pattern of graded scores (Psychometric Monograph No. 17). Psychometric Society. http://www.psychometrika.org/journal/online/MN17.pdf
Schunk, D. H. & Greene, J. A. (Eds.). (2018). Handbook of self - regulation of learning and performance (2nd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315697048
Toland, M. D. (2014). Practical guide to conducting an item response theory analysis. The Journal of Early Adolescence, 34(1), 120 – 151. https://doi.org/10.1177/0272431613511332
Tsuchiya, M. (2019). Developing a self-regulated learning scale for learning English as a foreign language. International Journal of Curriculum Development and Practice, 21(1), 39 – 51. https://doi.org/10.18993/jcrdaen.21.1_39
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.
Zimmerman, B. J. (1989). A social cognitive view of self-regulated academic learning. Journal of Educational Psychology, 81(3), 329 – 339. https://doi.org/10.1037/0022-0663.81.3.329
Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self - regulated learner: An overview. Theory Into Practice, 41(2), 64 – 70. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4102_2