ผลของการใช้รูปแบบการเรียนการสอนกระบวนการสืบสอบแสวงหาความรู้เป็นกลุ่มที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการถ่ายโยงการเรียนรู้วิชาวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพของผู้เรียนในระดับอุดมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนวิชาวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพ ของผู้เรียนในระดับอุดมศึกษาโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนกระบวนการสืบสอบแสวงหาความรู้เป็นกลุ่ม และ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการถ่ายโยงการเรียนรู้วิชาวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพก่อนและหลังเรียนวิชาวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพของผู้เรียนในระดับอุดมศึกษาโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนกระบวนการสืบสอบแสวงหาความรู้เป็นกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นิสิตระดับปริญญาบัณฑิตที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชา มศว 246 วิถีชีวิตเพื่อสุขภาพ ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2561 จำนวน 72 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 2) แบบวัดความสามารถในการถ่ายโยงการเรียนรู้ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ แผนหน่วยการจัดการเรียนรู้วิชาวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนกระบวนการสืบสอบแสวงหาความรู้เป็นกลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพของผู้เรียนในระดับอุดมศึกษาที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนกระบวนการสืบสอบแสวงหาความรู้เป็นกลุ่มสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ความสามารถในการถ่ายโยงการเรียนรู้วิชาวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพของผู้เรียนในระดับอุดมศึกษาที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนกระบวนการสืบสอบแสวงหาความรู้เป็นกลุ่มสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ณัฐิกานต์ รักนาค. (2552). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการถ่ายโยงการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์ด้านการแก้ปัญหาการให้เหตุผล และการเชื่อมโยงของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1. ปริญญานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เนตรนภา กิจรุ่งพิพัฒน์, และอนุสรา พันธุ์นิธิทร์. (2555). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี. จุลนิพนธ์บริหารธุรกิจบัณฑิต (การจัดการธุรกิจทั่วไป). เพชรบุรี: คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ลักขณา เติมศิริกุลชัย. (2559). การพัฒนาโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ แนวคิด อุปสรรค และการแก้ไข. กรุงเทพฯ: คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2554). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bloom, B. S. (1976). Human Characteristic and School Learning. New York: McGraw–Hill.
Gochman. (1988). Health Behavior: Emerging Research Perspective. New York: Plenume Press.
Haskell, R. E. (2001). Transfer of Learning: Cognition, Instruction and Reasoning. UK: Academic Press.
Hunter, M. (1995). Teacher for Transfer. CA: Corwin.
Joyce B., & Weil M. (2009). Models of Teaching (8thed). Boston: Pearson.
Mestre, J. P. (2002, January–February). Probing Adults' Conceptual Understanding and Transfer of Learning Via Problem Posing. Journal of Applied Developmental Psychology, 23(1), 9-50.
Ormrod, J. E. (1998). Educational Psychology Developing Learners (2thed). New Jersey: Prentice-Hall.
Pender. N.J. (1996). Health Promotion in Nursing Practice (3rded). New walk Connecticut: Appleton & Lange.
Sternberg, R. J., & Williams, W. M. (2002). Educational Psychology. Boston, MA: Allyn & Bacon.
