แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพตามมาตรฐานกระทรวงการท่องเที่ยว และกีฬา ณ บ้านพุน้ำร้อน อำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี

Main Article Content

พัดยศ เพชรวงษ์
เขม อภิภัทรวโรดม

บทคัดย่อ

     การวิจัยเรื่อง การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพตามมาตรฐานกระทรวงการท่องเที่ยวและการกีฬาแก่ชุมชนบ้านน้ำพุร้อน อำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา แนวทางในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวตามมาตรฐานกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาประเภทแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและแบบสัมภาษณ์ปลายเปิด จำนวน 10 ข้อ โดยการสัมภาษณ์แบบ 3 เส้ากับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยางกลัดใต้ 1 คน ผู้ใหญ่บ้าน 1 คน ประชาชนในชุมชนบ้านพุน้ำร้อน จำนวน 10 คน นักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยวชุมชนบ้านพุน้ำร้อน จำนวน 12 คน รวมทั้งสิ้น 24 คน โดยการสุ่มแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีเชิงพรรณา


    ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนามี 2 ปัจจัย ได้แก่ 1) มาตรฐานหลักของแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ 2) ศักยภาพในการเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพประเภทน้ำพุร้อนธรรมชาติ และ 2. แนวทางในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพมี 2 แนวทาง ได้แก่ 1) แนวทางด้านการจัดการคุณภาพของน้ำ และ 2) แนวทางการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เพชรวงษ์ พ. ., & อภิภัทรวโรดม เ. . (2022). แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพตามมาตรฐานกระทรวงการท่องเที่ยว และกีฬา ณ บ้านพุน้ำร้อน อำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 13(3), 113–124. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/truhusocjo/article/view/256994
ประเภทบทความ
Research Article

เอกสารอ้างอิง

กรมการท่องเที่ยวกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2557). คู่มือการประเมินมาตรฐานคุณภาพ แหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ประเภทน้ำพุร้อนธรรมชาติ. สืบค้น พฤศจิกายน 7, 2562, จาก https://www.dot.go.th/ebooks/ebooks-view/429.

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). ยุทธศาสตร์กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2560 – 2564). สืบค้น พฤศจิกายน 7, 2562, จาก https://www.mots.go.th/download/article/article_20171201174031.pdf.

เขมลักษณ์ คุปคีตพันธ์, และปริญญา บรรจงมณี. (2563, มกราคม - เมษายน). แนวทางการพัฒนาองค์ประกอบการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของนักท่องเที่ยวชาวยุโรปในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 14(1), 1 - 13.

ภคินี วัชรปรีดา. (2559). แนวทางการพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพโดยชุมชนในจังหวัดนครพนม. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ครั้งที่ 13: ตามรอยพระยุคลบาท เกษตรศาสตร์กำแพงแสน วันที่ 8 - 9 ธันวาคม 2559 (หน้า 2453 – 2461). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน.

วนารัตน์ กรอิสรานุกูล, นวลวรรณ ทวยเจริญ, และสุนันต์ อ่วมกระทุ่ม. (2554). การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวน้ำพุร้อนธรรมชาติเพื่อการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพด้วยการมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษาน้ำพุร้อนพระร่วง จังหวัดกำแพงเพชร. ใน การประชุมวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ประจำปี 2554 การพัฒนาอนาคตชนบทไทย: ฐานรากที่มั่นคงเพื่อการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน วันที่ 27 - 29 มกราคม 2554 (หน้า 132 - 138). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วรรณณี แกมเกตุ. (2551). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศูนย์ข้อมูลประเทศไทย. (2564). อำเภอหนองหญ้าปล้อง. สืบค้น มกราคม 28, 2563, จาก http://phetchaburi.kapook.com/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87.

อริศรา ห้องทรัพย์, และกุลพิชญ์ โภไคยอุดม. (2558, กันยายน - ธันวาคม). แนวทางพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพแหล่งน้ำพุร้อนในภูมิภาคทางตอนเหนือของประเทศไทย. Journal of Sports Science and Health, 16(3), 76-90.

Thailand Tourism Directory. (2563). น้ำพุร้อนหนองหญ้าปล้อง. สืบค้น มกราคม 20, 2563, จาก https://thailandtourismdirectory.go.th/th/info/attraction/detail/itemid/1498.