การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง อริยสัจ 4 สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2โรงเรียนกองทัพบกอุปถัมภ์ค่ายนารายณ์ศึกษา โดยใช้การจัดการเรียนรู้ โดยใช้รูปแบบปัญหาเป็นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบปัญหาเป็นฐาน เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้รูปแบบปัญหาเป็นฐาน และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนหลังการจัดกิจกรรมโดยใช้รูปแบบปัญหาเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/5 โรงเรียนกองทัพบกอุปถัมภ์ค่ายนารายณ์ศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี ภาคเรียนที่ 1/2566 จำนวน 40 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรม จำนวน 14 แผน แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบปรนัย จำนวน 25 ข้อ และแบบวัดความพึงพอใจเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 26 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า T-test แบบ Dependent
ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้ได้แผนการจัดกิจกรรมโดยใช้รูปแบบปัญหาเป็นฐาน จำนวน 14 แผน 2. ผลการศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน ( = 18.80, S.D. = 1.44) สูงกว่าก่อนเรียน (
= 15.25, S.D. = 2.17) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3. ผลการศึกษาความพึงพอใจหลังการใช้รูปแบบปัญหาเป็นฐาน พบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจหลังการใช้ในภาพรวม (
= 4.39) อยู่ในระดับมาก
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
คมกริช ชาญณรงค์, ผการัตน์ สุขชุม, และกรชนก รัดถา. (2565, กรกฎาคม - ธันวาคม). การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภูมิศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เป็นฐาน. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 11(2), 316 - 324.
ชญาน์นันท์ ศิริกิจเสถียร. (2563, กรกฎาคม - ธันวาคม). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานในการเสริมสร้างผลลัพธ์การเรียนรู้รายวิชาเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารพิกุล, 18(2), 187 – 202.
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2562). อะไรคือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem–based Learning: PBL). สืบค้น พฤศจิกายน 14, 2566, จาก https://www.trueplookpanya.com/blog/.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด, และคณะ. (2560). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 4). กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
ปาริฉัตร ศรีพล, และพรรณราย เทียมทัน. (2562). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. สืบค้น พฤศจิกายน 17, 2566, จาก https://regis.nsru.ac.th/gtips/storage/files/archived/e5b7935cfb9f6abd.pdf.
พระสิทธิชัย รินฤทธิ, และสุรีพร ชาบุตรบุณฑริก. (2563, กรกฎาคม – ธันวาคม). การจัดการเรียนการสอนสังคมศึกษาในศตวรรษที่ 21. Journal of Roi Kaensarn Academi, 5(3), 204 – 212.
แพรวพรรณ มูลแก้ว, และรุ่งทิวา จันทน์วัฒนวงษ์. (2566, เมษายน - มิถุนายน). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเสริมด้วยเทคนิค การใช้คำถามที่มีต่อความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสาระเศรษฐศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 13(2), 39 - 47.
ไพศาล สุวรรณน้อย. (2565). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem–based Learning: PBL). เอกสาร ประกอบการบรรยายโครงการพัฒนาการเรียนการสอน สถาบันพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. สืบค้น พฤศจิกายน 14, 2566, จาก https://ph.kku.ac.th/thai/images/file/km/pbl-he-58-1.pdf.
รชกร ไชยวงศ์, นิเวศน์ วงศ์สุวรรณ, และสมชัย ศรีนอก. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานและการเรียนรู้ทางพุทธศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะการคิดเชิงสร้างสรรค์. วารสารปัญญา, 28(3), 1 - 14.
ฤดีรัตน์ แป้งหอม, สพลณภัทร์ ศรีแสนยงค์, และสฎายุ ธีระวณิชตระกูล. (2559, ตุลาคม –ธันวาคม). การสร้างชุดการเรียนรู้โดยใช้แนวทางเชิงปัญหาเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางภูมิศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(4), 278 - 293.
วิทูรย์ พันธ์วงศ์. (2565). การจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อรมนัส วงศ์ไทย. (2562). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และการแก้ปัญหา เรื่องชีวิตกับสิ่งแวดล้อม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of Psychological Testing (5th ed.). New York: Harper Collins Publishers.
Delisle, R. (1997). How to Use Problem-based Learning in The Classroom. Alexandria: Association for Supervision and Curriculum Development.
Kuder, G. F., & Richardson, M. W. (1937). The Theory of The Estimation of Test Reliability. Psychometrika, 2(3), 151-160.
Likert. (1976). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.
Melo, A. J., Hernandez-Maestro, R. M., & Munoz-Gallego, P. A. (2017). Service Quality Perception, Online Visibility, and Business Performance in Rural Lodging Establishments. Journal of Travel Research, 56(2), 250-262.
