การนำกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์มาใช้ปฏิบัติในการไกล่เกลี่ยของกลุ่มงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมุ่งศึกษา 1. สภาพการณ์และปัญหาการไกล่เกลี่ยของกลุ่มงานสอบสวน และ 2. แนวทางการนำกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์มาใช้ปฏิบัติในการไกล่เกลี่ยของกลุ่มงานสอบสวนของสถานีตำรวจภูธรศรีเทพ อำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เกี่ยวข้อง จำนวน 10 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง จำนวน 11 ข้อ และใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนาความ ผลการวิจัยพบว่า 1. การไกล่เกลี่ยของกลุ่มงานสอบสวนของสถานีตำรวจภูธรศรีเทพ ต้องมีเหตุการณ์ แจ้งความร้องทุกข์เกิดขึ้นก่อน โดยมีกระบวนการ 1) ก่อนการไกล่เกลี่ย 2) ระหว่างไกล่เกลี่ย และ 3) หลังการไกล่เกลี่ย และ 2. แนวทางการนำกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์มาใช้ในการไกล่เกลี่ย ประกอบด้วย 1) การสร้างความเข้าใจและรับฟังความต้องการของคู่กรณี 2) การจัดฝึกอบรมพัฒนาทักษะการไกล่เกลี่ยให้กับพนักงานสอบสวน และ 3) การจัดหาสถานที่ไกล่เกลี่ยที่สะดวกและเหมาะสม
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ณรงค์ ใจหาญ, ปกป้อง ศรีสนิท, และผ่องศรี เวสารัช. (2553). กระบวนการสร้างความยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ ในศาลยุติธรรม. รายงานการวิจัยสถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: เดือนตุลา.
ธวัชชัย สุวรรณพาณิช. (2546). กระบวนการยุติธรรมทางเลือกกับบทบาทของพนักงานฝ่ายปกครอง คู่มือการไกล่เกลี่ยและประนอมข้อพิพาท. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดนกรมการปกครอง.
พรรณยง พุฒิภาษ, ชิษชัย เหล่าฤทธิ์, และสุพินดา ธีระวราพิชญ์. (2547). การปฏิบัติงานของอาสาสมัครไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชุมชน (อ.ก.ช.): ปัญหาอุปสรรคและแนวทางการแก้ไข. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
เพลินตา ตันรังสรรค์. (2553, พฤษภาคม - มิถุนายน). กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์กับการกระทำความผิดอาญาของเด็กหรือเยาวชน. จุลนิติ, 7(3), 54 – 62.
เรียวรุ้ง บุญเกิด. (2557). กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์: กรณีศึกษา สำนักงานยุติธรรมจังหวัด มหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
วันชัย วัฒนศัพท์. (2550). การไกล่เกลี่ยระงับข้อพิพาทและความขัดแย้งในชุมชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย. (2564). คู่มือว่าด้วยกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สถานีตำรวจภูธรศรีเทพ. (2563). แผนงานป้องกันปราบปรามอาชญากรรม ปี 2563 สถานีตำรวจภูธรศรีเทพ อำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์. เพชรบูรณ์: ผู้แต่ง.
สิทธิกร ศักดิ์แสง. (2559, มกราคม - มีนาคม). ความผิดอาญาที่ควรนำมาใช้ในกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์กับการระงับข้อพิพาทชั้นสอบสวน. สุทธิปริทัศน์, 30(93), 47 - 61.
สำนักงานศาลยุติธรรม. (2562). คู่มือการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทตามพระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
อุทัย ปริญญาสุทธินันท์. (2556). ยุติธรรมเชิงสมานฉันท์กับการจัดการความขัดแย้งของชุมชนควนโส. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
