การจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการเรียนรู้แบบเชื่อมโยง เพื่อส่งเสริมความสามารถ ในการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาความสามารถในการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการเรียนรู้แบบเชื่อมโยงเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70 2. ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมความสามารถในการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ตามทฤษฎีการเรียนรู้แบบเชื่อมโยงของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวนนักเรียน 22 คน ที่ได้มาจากการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง และดำเนินการทดลองตามรูปแบบการวิจัยกึ่งทดลอง แบบแผนการวิจัย แบบกลุ่มตัวอย่างเดียว เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการเรียนรู้แบบเชื่อมโยงของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 3 แผน ใช้เวลา 6 ชั่วโมง 2) แบบประเมินความสามารถในการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ ของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1. ความสามารถในการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการเรียนรู้แบบเชื่อมโยง มีผลการประเมินคิดเป็นร้อยละ 84.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ ร้อยละ 70 2. ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการเรียนรู้แบบเชื่อมโยงที่ส่งเสริมความสามารถในการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 อยู่ในระดับมากที่สุด
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จิรัฐิติพร จำนงค์. (2562). การพัฒนาความสามารถในการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. DSpace at Mahasarakham University. http://202.28.34.124/dspace/bitstream/123456789/496/1/60010556002.pdf
ดวงเดือน อ่อนน่วม. (2547). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการองค์ความรู้จากการวิจัยและพัฒนาเพื่อปฏิรูปการเรียนรู้ทั้งโรงเรียน. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิจัยและนวัตกรรม.
ภาสุดา ภาคาผล. (2565). การพัฒนารูปแบบการสอนตามทฤษฎีเชื่อมโยงความรู้ร่วมกับแนวคิดการใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะความเป็นพลเมืองเข้มแข็งและทักษะการรู้เท่าทันสื่อ ของนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. DSpace at Silpakorn University. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/4114/1/61253804.pdf
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40. หน้า 1 - 90.
วาสุกรี แสงป้อม. (2558). การเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์เพื่อการสร้างองค์ความรู้ของผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(4), 210 – 215. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/43756/36197
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.). (2566). ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ (O-NET) ปีการศึกษา 2565. https://www.niets.or.th/th/content/view/25620
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). หลักสูตรวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). แนวโน้มการศึกษาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). รายงานการศึกษาระดับประเทศเกี่ยวกับคุณภาพการศึกษาไทย. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สุภัค ฟักเงิน. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎีคอนเน็คติวิสต์ที่เน้นการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารทางวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร]. NU Intellectual Repository. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/6352/3/SupakFakngern.pdf
อัมพร ม้าคนอง. (2554). ทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Keller, J. M. (1987). Development and Use of The ARCS Model of Motivational Design. Journal of Instructional Development, 10(3), 2 – 10. https://ocw.tudelft.nl/wp-content/uploads/Development-and-Use-of-the-ARCS-Model-of-Instructional-Design.pdf
Maslow, A. H. (1943). A Theory of Human Motivation. Psychological Review, 50(4), 370 – 396. https://doi.org/10.1037/h0054346
National Council of Teachers of Mathematics. (2014). Mathematics Concepts Using STEM Connections. Principles to Actions: Ensuring Mathematical Success for All, 24(6), 1 - 53. https://www.nctm.org/uploadedFiles/Standards_and_Positions/ Principles_to_Actions/Principles%20to%20Actions%20overview.pdf
OECD. (2021). PISA 2022 Mathematics Framework. OECD Publishing. https://www.oecd.org/pisa/publications/pisa-2022-mathematics-framework.pdf
Siemens, G. (2005). Connectivism: A Learning Theory for The Digital Age. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 2(1), 3 - 10. https://www.itdl.org/Journal/Jan_05/article01.htm
Utecht, J. & Keller, D. (2019). Becoming Relevant Again: Applying Connectivism Learning Theory to Today's Classrooms. Critical Questions in Education, 10(2), 107 - 119. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1219672.pdf
Verhagen, P. (2006). Connectivism: A New Learning Theory?. http://www.scribd.com/doc/88324962/Connectivism-a-New-LearningTheory#scribd
