การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักศึกษา ด้วยกิจกรรมบูรณาการภาษาและวัฒนธรรมผ่านการสร้างบทสนทนาภาษาจีน แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในท้องถิ่น

Main Article Content

สุธินี วงศ์วัฒนานุกุล

บทคัดย่อ

   การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของนักศึกษาที่เรียนรายวิชา ภจ 2105313 ภาษาจีนเพื่อการท่องเที่ยว โดยใช้กิจกรรมบูรณาการภาษาและวัฒนธรรมผ่านการสร้างบทสนทนาภาษาจีนแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในท้องถิ่น และ 2. ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อกิจกรรมดังกล่าว กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรีที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา ภจ 2105313 ภาษาจีนเพื่อการท่องเที่ยว ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวน 10 แผน แผนละ 3 ชั่วโมง รวม 30 ชั่วโมง แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 25 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มที่สัมพันธ์กัน (Paired - Samples t-test)


   ผลการวิจัยพบว่า 1. คะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน (equation = 20.55, S.D. = 0.67) สูงกว่าก่อนเรียน (equation = 17.50, S.D. = 0.55) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t(19) = -14.00, p < .001) และ 2) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อกิจกรรมโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (equation = 4.52, S.D. = 0.52)

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วงศ์วัฒนานุกุล ส. (2026). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักศึกษา ด้วยกิจกรรมบูรณาการภาษาและวัฒนธรรมผ่านการสร้างบทสนทนาภาษาจีน แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในท้องถิ่น. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 17(2), 227–240. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/truhusocjo/article/view/283127
ประเภทบทความ
Research Article

เอกสารอ้างอิง

กัลฐภัสร์ ไชยสิงห์ทอง และ การุณย์ ชัยวณิชย์. (2566). การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาจีนของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ศูนย์พระนครศรีอยุธยา หันตรา โดยใช้การจัดการเรียนรู้ เชิงรุก (Active Learning). วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 5(1), 28 – 40. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/art/article/view/263972/177509

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

ปิยะดา ศรีบุศย์ดี. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนภาษาจีนของนักศึกษาธุรกิจการโรงแรมผ่านเกมในชั้นเรียนเพื่อเสริมสร้างทักษะภาษาจีน ทักษะทางอารมณ์และสังคม. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 3(2), 86 – 99. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSTD/article/view/256447/173916

มะลิตา จันทร์ใหม่, เฉิน เสี่ยวหวี้, พนัส มัตยะสุวรรณ, คิมแทฮยอง, และหทัยรัตน์ มัตยะสุวรรณ. (2567). กระบวนการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนเพื่อการสื่อสาร ด้วยเทคนิคการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning). วารสารอักษราพิบูล, 5(1), 113 – 130. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/APBJ/article/view/269368/180477

สายพิณ สังคีตศิลป์. (2568). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์เป็นฐานเพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้วิชาทัศนศิลป์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 26(1), 230 – 246. https://so13.tci-thaijo.org/index.php/SWU_JEd/article/view/1536/1589

สุนทร อ่อนฤทธิ์ และ ชัยรัตน์ โตศิลา. (2567). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้จากประสบการณ์ที่มีต่อจิตสำนึกทางสังคมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาสังคมศึกษา. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 15(2), 83 – 98. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/truhusocjo/article/view/269663/177773

สุมณฑา ศักดิ์ชัยสมบูรณ์. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสนใจเรียนรู้สำนวนสุภาษิตไทยของนักศึกษาชาวจีน: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 16(1), 233 – 246. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/truhusocjo/article/view/276775/179514

เอียน สมิธ และ อนงค์ วิเศษสุวรรณ์. (2550). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ: Facilitating Student - Centered Learning. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 18(2), 1 – 10. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edubuu/article/view/18676

Bonwell, C. C. & Eison, J. A. (1991). Active learning: creating excitement in the classroom (ASHE ERIC higher education report No. 1). The George Washington University, School of Education and Human Development.

Byram, M. (1997). Teaching and assessing intercultural communicative competence. Multilingual Matters.

Chen, Y. Q. (2018). Illustration of the Thai - Chinese cultural differences on cross - cultural communication in tourism Chinese course. วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์, 37(2), 175 – 190. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/huru/article/view/161899/116786

Coyle, D., Hood, P., &Marsh, D. (2010). CLIL: Content and Language Integrated Learning. Cambridge University Press.

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.

Hu, Y., Zhao, J., &Hao, S. (2023, August 21). Enthusiasm for learning chinese rises in thailand as chinese replaces japanese as second - largest foreign language. Global Times. https://www.globaltimes.cn/page/202308/1296691.shtml

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: experience as the source of learning and development. Prentice - Hall.

Kuder, G. F. & Richardson, M. W. (1937). The theory of the estimation of test reliability. Psychometrika, 2(3), 151 – 160. https://doi.org/10.1007/BF02288391

Richards, J. C. (2006). Communicative language teaching today. Cambridge University Press.

Richards, J. C. & Rodgers, T. S. (2001). Approaches and methods in language teaching (2nd ed.). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511667305

Tian, X. (2022). The training mode of local chinese language teachers in thailand: an exploratory analysis. Teacher Education and Curriculum Studies, 7(2), 57 – 65. https://doi.org/10.11648/j.tecs.20220702.12

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: the development of higher psychological processes. Harvard University Press.

Wiggins, G. (1990). The case for authentic assessment. Practical Assessment, Research, and Evaluation, 2(1), 1 – 3. https://doi.org/10.7275/ffb1-mm19

Xiao, D. & Tian, C. (2024). Chinese language education under the integration of Chinese and Thai languages and cultures. International Journal of Sociologies and Anthropologies Science Reviews, 4(3), 65 – 70. https://doi.org/10.60027/ijsasr.2024.4011