การพัฒนาคุณลักษณะการเป็นนักวิจัยที่ดีโดยการฝึกปฏิบัติจริง วิชาระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์เบื้องต้น การพัฒนาคุณลักษณะการเป็นนักวิจัยที่ดีโดยการฝึกปฏิบัติจริง วิชาระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์เบื้องต้น

摘要

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาคุณลักษณะการเป็นนักวิจัยที่ดีของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ที่เรียนวิชาระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์เบื้องต้น ภาคเรียนที่ 1/2559 ดำเนินการวิจัยและพัฒนาโดยใช้การเรียนรู้ด้วยการฝึกปฏิบัติจริง (ILTA) และการใช้วงจร P (plan) –A (act) –O (observe) –R (reflect) ในการเก็บข้อมูลโดยให้นักศึกษาประเมินคุณลักษณะการเป็นนักวิจัยที่ดีทั้งก่อนและหลังการเรียนรู้จากการฝึกปฏิบัติจริงเมื่อเรียนจบภาคเรียนแล้วโดยใช้มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ใน 3 ด้าน คือ 1) ด้านความรู้สึกและอารมณ์ 2) ด้านความรู้ และ 3) ด้านการตัดสินใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา (ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และเปรียบเทียบการพัฒนาคุณลักษณะการเป็นนักวิจัยที่ดี ระหว่างก่อนและหลังการเรียนรู้จากการฝึกปฏิบัติจริง โดยการทดสอบที ผลการวิจัยที่สำคัญ พบว่า 1) คุณลักษณะการเป็นนักวิจัยที่ดีหลังการเรียนรู้โดยการฝึกปฏิบัติจริง วิชาระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์เบื้องต้น ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน  2) คุณลักษณะการเป็นนักวิจัยที่ดีหลังการเรียนรู้สูงกว่าก่อนการเรียนรู้โดยการฝึกปฏิบัติจริง วิชาระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์เบื้องต้นทั้งในภาพรวม รายด้านทุกด้าน และรายข้อทุกข้อ ซึ่งแสดงว่า การฝึกปฏิบัติจริงสามารถพัฒนาคุณลักษณะการเป็นนักวิจัยที่ดีได้ทั้งในภาพรวม รายด้าน และรายข้อ