ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวเชิงอาสาสมัครของนักท่องเที่ยวสูงอายุไทย ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวเชิงอาสาสมัครของนักท่องเที่ยวสูงอายุไทย
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการใช้ประโยชน์จากความรู้และประสบการณ์ของนักท่องเที่ยวสูงอายุในการท่องเที่ยวเชิงอาสาสมัคร 2) วิเคราะห์ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดการท่องเที่ยวเชิงอาสาสมัครที่สอดคล้องกับการให้ระดับความสำคัญของนักท่องเที่ยวสูงอายุ ผู้วิจัยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณโดยแจกแบบสอบถามแก่กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนาแสดงค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักท่องเที่ยวสูงอายุส่วนใหญ่เลือกนำความรู้และประสบการณ์นำมาใช้ประโยชน์ด้านโภชนาการมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 19.3 ด้านเหตุผลคิดว่าตนเองยังมีประโยชน์ สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 39.5 ด้านรูปแบบของการเผยแพร่ความรู้ เลือกเป็นวิทยากรถ่ายทอดความรู้มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 37.5 ด้านประเภทของกิจกรรมเลือกการท่องเที่ยวในชุมชนมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 24.5 ด้านความพร้อม มีความพร้อมด้านภาวะสุขภาพ ไม่เจ็บป่วยร้ายแรง คิดเป็นร้อยละ 36.8 ด้านระยะเวลาที่เหมาะสม เลือก 2 - 4 วันมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 51.5 2) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดการท่องเที่ยวเชิงอาสาสมัคร นักท่องเที่ยวสูงอายุให้ความสำคัญอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.72 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่ามีระดับความสำคัญมาก และมีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านบุคคลากร (People) มีค่าเฉลี่ย 3.95 รองลงมา คือ ด้านลักษณะทางกายภาพ (Physical Evidence) ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.86 ด้านราคา (Price) ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.74 ด้านกระบวนการให้บริการ (Process) ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.64 ด้านผลิตภัณฑ์ (Product) ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.59 และด้านที่มีระดับความสำคัญน้อยที่สุด คือ ด้านทำเลที่ตั้งและช่องทางจัดจำหน่าย (Place) ซึ่งเท่ากับด้านส่งเสริมการตลาด (Promotion) มีค่าเฉลี่ย 3.56
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
กาญจนา สมมิตร, และนิทัศน์ บุญไพศาลสถิต. (2556, มิถุนายน–พฤศจิกายน). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงบำเพ็ญประโยชน์ในภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 7(1), 47-58.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2561). สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ ปี 2561 จำแนกตามภูมิภาคและจังหวัด. สืบค้น พฤษภาคม 30, 2562, จาก https://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=497.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2563). โครงการ “Happiness we can share” 60 เส้นทางความสุขและการแบ่งปัน. สืบค้น กรกฎาคม 15, 2563, จากhttps://www.hellorainy.xn--60-qqiho9gn1etczag5gd0g7etg.com/volunteer/
จิรวรรณดีประเสริฐ. (2559, กันยายน–ธันวาคม). ศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีต่อแหล่งท่องเที่ยวด้านประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และประเพณีของจังหวัดนครพนม. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม,6(3), 41-49.
จุฑารัตน์ แสงทอง. (2560, มกราคม-เมษายน). สังคมผู้สูงอายุ (อย่างสมบูรณ์): ภาวะสูงวัยอย่างมีคุณภาพ. วารสารรูสมิแล,38(1), 6-28.
ไทยรัฐออนไลน์. (2556). ททท.เปิดตัวแคมเปญการตลาดออนไลน์ THE LITTLE BIG PROJECT เที่ยวแบบจิตอาสา. สืบค้น ธันวาคม 22, 2560, จากhttps://www.thairath.co.th/lifestyle/travel/338298
พรรณี สวนเพลง. (2559). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงบำเพ็ญประโยชน์ในกลุ่มจังหวัดสนุก (สกลนคร-นครพนม-มุกดาหาร). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
รจิตคงหาญ. (2560). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการรับรู้คุณภาพบริการของนักท่องเที่ยวต่างชาติสูงอายุในเขตอันดามัน. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี,11 (ฉบับพิเศษเดือนพฤษภาคม), 18-30.
เวย์แมกกาซีน.(2560). สังคมสูงวัย &วิกฤติสโลว์ไลฟ์, สืบค้น สิงหาคม 28,2560,จาก https://waymagazine.org/aging_society/.
สมยศ วัฒนากมลชัย, และเยาวลักษณ์ ยิ้มอ่อน.(2554, มกราคม-เมษายน). นักท่องเที่ยวสูงอายุ: กลุ่มเป้าหมายที่มีศักยภาพ. วารสารปัญญาภิวัฒน์,3(1),95-103.
สุมาลี สังข์ศรี, และคนอื่นๆ. (2553, กรกฎาคม-ธันวาคม). แนวทางการนำความรู้และประสบการณ์ของผู้สูงอายุมาทำประโยชน์ต่อสังคม. วารสารสุโขทัยธรรมาธิราช.23(2),99-113.
Alan, et al. (2012). New opportunities for the Tourism Market: Senior Tourism and Accessible Tourism. Vigo, Spain:INTECH Open Access Publisher.
Alen, E., Dominguez, &Losada N. (2012). New Opportunities for the Tourism Market: Senior Tourism and Accessible Tourism. Retrieved Sepember 20, 2019, from https://www.intechopen.com/books/visions-for-global-tourism-industry-creating-and-sustaining-competitive-strategies/new-opportunities-for-the-tourism-market-senior-tourism-and-accessible-tourism
Chen, L., &Chen, J. (2011). The Motivations and Expectations of International Volunteer Tourists: A Case Study of Chinese Village Traditions. Tourism Management,32(2),435-442.
Cochran, W., G. (1977). Sampling techniques (3rded.).New York: John Wiley & Sons.
Coghlan, A. (2008). Exploring the Role of Expedition Staff in Volunteer Tourism. International Journal of Tourism Research. 10(2), 183-191.
Lynch, M. (2014). The Silver Dollar–Longivity Revolution Primer. Retrieved July 15, 2020, fromhttp://ec.europa.eu/research/innovation-union/pdf/active-healthy-ageing/merrill.pdf.
McIntosh, A., J., &Zahra, A. (2007). A Cultural Encounter through Volunteer Tourism: Towards the Ideals of Sustainable Tourism. Journal of Sustainable Tourism,15(5), 541-556.
