แนวทางการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครูมหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตามมาตรฐานความรู้วิชาชีพครูฐานสมรรถนะ แนวทางการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามมาตรฐานความรู้วิชาชีพครู ฐานสมรรถนะ

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ขอบฟ้า จันทร์เจริญ

摘要

         การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครูของมหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามมาตรฐานความรู้วิชาชีพครู ฐานสมรรถนะ 2) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบ และ 3) เพื่อหาและประเมินแนวทางการผลิตครู แหล่งข้อมูลประกอบด้วย 1) เอกสารและหลักฐาน แนวคิด ทฤษฎี งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 2) ผู้บริหารระดับสูงและคณาจารย์สังกัดคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 11 แห่ง ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย จำนวน 700 คน 3) ผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตัวแทนคุรุสภา คณะครุศาสตร์ และสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 9 คน  4) ผู้ทรงคุณวุฒิ เพื่อใช้ประเมินแนวทางผลิตนักศึกษาวิชาชีพครูจำนวน 7 คน การวิจัยนี้เก็บข้อมูลทั้งการวิเคราะห์เอกสาร และ แบบสอบถาม ทำการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคของการวิเคราะห์เอกสารและการวิเคราะห์เนื้อหาแล้วนำเสนอเชิงพรรณนา สถิติที่ใช้ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน


          ผลการวิจัยพบว่า แนวทาง การผลิตนักศึกษาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามมาตรฐานความรู้วิชาชีพครู  ฐานสมรรถนะ ประกอบด้วย ปัจจัยนำเข้าในการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครู กระบวนการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครู  ผลผลิตจากการผลิตนักศึกษา ผลสะท้อนกลับจากการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครู และมาตรฐานความรู้วิชาชีพครู ฐานสมรรถนะ ผลการประเมินแนวทางการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครู 4 ด้าน คือ 1) ความถูกต้อง 2) ความเหมาะสม 3) ความเป็นไปได้ และ 4) การนำไปใช้ประโยชน์ของแนวทางการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครู ทุกองค์ประกอบมีความเหมาะสม และเป็นประโยชน์มาก

##plugins.generic.usageStats.downloads##

##plugins.generic.usageStats.noStats##

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

##submission.howToCite##
จันทร์เจริญ ข. . (2021). แนวทางการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครูมหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตามมาตรฐานความรู้วิชาชีพครูฐานสมรรถนะ: แนวทางการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามมาตรฐานความรู้วิชาชีพครู ฐานสมรรถนะ. Journal of Faculty of Humanities and Social Sciences Thepsatri Rajabhat University, 12(1), 127–142. 取读于 从 https://so01.tci-thaijo.org/index.php/truhusocjo/article/view/243104
栏目
Research Article

参考

ชนิตา รักษ์พลเมือง. (2558). การศึกษาสภาพและปัญหาการผลิต การใช้ และการพัฒนาครู

การศึกษาขั้นพื้นฐานที่สอดคล้องกับความต้องการในอนาคต. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.

พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์, และพรทิพย์ แข็งขัน. (2551). สมรรถนะครูและแนวทางการพัฒนาครูในสังคมที่เปลี่ยนแปลง. กรงุเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.

พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์, และพเยาว์ ยินดีสุข. (2560). ทักษะ 7 C ของครู 4.0. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. กรุงเทพฯ: ศูนย์ตำราและเอกสารวิชาการ วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์, และคนอื่นๆ. (2560). โรงเรียน 4.0: โรงเรียนผลิตภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ยืน ภู่วรวรรณ. (2558, ธันวาคม). นวัตกรรมการเรียนการสอนกับการศึกษาระบบ 4.0. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 9(2), 133-156.

ฤตินันท์ สมุทร์ทัย, และคนอื่นๆ. (2556). การวิจัยนำร่องการพัฒนาหลักสูตรการผลิตครู สำหรับศตวรรษที่ 21. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ละออง ภู่เงิน, สุนทร โคตรบรรเทา, และสวัสดิ์ โพธิวัฒน์ (2556). ข้อเสนอเชิงนโยบายการผลิตครูของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารรยมสาร มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 11(2), 29-41.

วิชุดา กิจธรธรรม, พรทิพย์ อันทิวโรทัย, และพิชชาดา สุทธิแป้น. (2556). แนวปฏิบัติที่ดีในการถ่ายทอดคุณธรรมของครูไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์คุณธรรม องค์กรมหาชน.

วินัย ไชยวงค์ญาติ. (2555). การเปรียบเทียบสาระความรู้สาระการฝึกทักษะ สมรรถนะระหว่างก่อนเข้าศึกษาและหลังศึกษาของผู้เรียนหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตสาขาวิชาชีพครู. เชียงใหม่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น.

ศักดิ์ชาย เพชรช่วย. (2558). อนาคตภาพการผลิตครูของสถาบันอุดมศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศักดิ์ชาย เพชรช่วย, พันธ์ศักดิ์ พลสารัมย์, และสมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2560, มกราคม-เมษายน). แนวปฏิบัติที่ดีของโครงการผลิตครูในสถาบันอุดมศึกษาไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(1), 303-320.

สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์และบุคลากรทางการศึกษา. (2557) รายงานการศึกษาแนวโน้มการพัฒนาคุณภาพครูเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาสู่ศตวรรษที่ 21 (ฉบับย่อ). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สมคิด บางโม. (2558). องค์การและการจัดการ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพ: ผู้แต่ง.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2550). กฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพทางการศึกษา เล่ม 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). รายงานผลการศึกษาสถานการณ์การผลิตครูและพัฒนาครูในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

อภิภา ปรัชญพฤทธิ์ (2560, กันยายน-ธันวาคม). การพัฒนารูปแบบการผลิตครูเพื่อรองรับการศึกษายุค 4.0. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 35(3), 101-136

Council of State Office. (2004). Rajabhat University Act, 2004. Bangkok: Anthor.

Edmonds, W. A., &Kennedy, T. D. (2017). An Applied Reference Guide to Research Designs: Quantitative, Qualitative, and Mixed Methods (2nd ed.). Thousand Oaks: SAGE.

Hair, J. F., Jr., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., &Tatham, R. L. (2006). Multivariate Data Analysis (6 ed.). New Jersey: Prentice Hall.

Ingersoll, R., M. (2007). A Comparative Study of Teacher Preparation and Qualifications in Six Nations in Consortium for Policy Research in Education. Pennsylvania: University of Pennsylvania.

Laksana, Sangob. (2002). Concept Involves the Use of Technology for Assisting the Learning. Conference Annual General Meeting 2002 and Modern Library Conference: Leadership of Learning (pp. 31-34). Bangkok: Library Association of Thailand.

Seameo Innotech (2010). Teaching competency standards in Southeast Asian Countries. Retrieved January 28, 2017, from http://seameo-innotech.org.

Vidovic, V.V. &Velkovski, Z. (eds.). (2013). Teaching Profession for the 21st Century: Advancing Teacher Professionalism for Inclusive, Quality and Relevant Education- ATEPIE. Belgrade: UNESCO Centre for Education Policy.

White, Julie A., &Wehlage, Gory. (1995, March). Community Collaboration: If it is such a Good idea, why is it so hard to do?. Educational Evaluation and Policy Analysis, 17(1), 23-38.

Worawut, Romrattanaphan. (2005). Social Capital. Bangkok: October Printing.