การออกแบบการสื่อสารในรูปแบบวิถีใหม่ Communication Design in New Normal

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พิชญา สกุลวิทย์
อังคณา อ่อนธานี
จักรกฤษณ์ จันทะคุณ

摘要

  สภาวการณ์ของโลกาภิวัตน์หรือการเข้าสู่ยุคดิจิทัล กระบวนการสื่อสารถือได้ว่าเป็นหนึ่งในหัวใจที่สำคัญสำหรับการบริหารจัดการเพื่อให้ภารกิจต่างๆ บรรลุตามเป้าประสงค์ และจากกรณีวิกฤตของไวรัสโควิด-19 ที่กำลังแพร่ระบาดอยู่ในขณะนี้ วิถีใหม่ (New Normal) จึงเกิดขึ้นในสังคมโลกปัจจุบัน เป็นแนวทางที่จะต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรม รูปแบบวิถีชีวิตใหม่นี้ ประกอบด้วยวิธีคิด วิธีเรียนรู้ วิธีสื่อสาร วิธีปฏิบัติและการจัดการ มนุษย์ต้องปรับตัวเพื่อรับมือกับสถานการณ์ปัจจุบันมากกว่าจะรักษาวิถีดั้งเดิมหรือระลึกถึงอดีต จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบวิถีชีวิตไปพร้อมกันทั่วโลก ด้วยลักษณะของการสื่อสารที่รวดเร็ว อิสระ ไร้พรมแดน และไม่เห็นหน้าของอีกฝ่าย ทำให้การรับรู้และการใช้ชีวิตมีลักษณะที่แตกต่างจากอดีต ทักษะชีวิตใหม่ๆ ต้องได้รับการเรียนรู้และฝึกฝน ทักษะความฉลาดทางดิจิทัล (Digital Quotient) จึงมีความสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะการสื่อสารในยุคดิจิทัล ซึ่งการสื่อสารโดยอาศัยเทคโนโลยีดิจิทัลเป็นหนึ่งในการขับเคลื่อนที่จะสามารถบรรเทาภาวะวิกฤติลงได้ในระดับหนึ่ง ทั้งนี้การออกแบบการสื่อสาร เป็นการออกแบบที่มุ่งสร้างความเข้าใจระหว่างบุคคล การสื่อความหมายนี้จะปรับปรุงรูปแบบเป็นการออกแบบที่มุ่งให้สื่อส่งไปนั้น เข้าใจง่าย จดจำง่าย ดึงดูดความสนใจ ด้วยวิธีการจัดทำเป็นตัวอักษร ภาพสัญลักษณ์ สื่อสิ่งพิมพ์ และการแพร่ภาพทางสื่อต่างๆ เป็นต้น ดังนั้นการออกแบบการสื่อสารจำเป็นต้องมีการพัฒนาอยู่เสมอหรือไม่ก็ต้องถูกคิดค้นขึ้นใหม่ เพื่อสนองความต้องการของมนุษย์ การออกแบบการสื่อสารในรูปแบบวิถีใหม่ จึงมีความเกี่ยวข้องและสัมพันธ์กับชีวิตประจำวันของสังคมที่จะต้องปรับพฤติกรรมตามสถานการณ์ได้นั่นเอง

##plugins.generic.usageStats.downloads##

##plugins.generic.usageStats.noStats##

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

##submission.howToCite##
栏目
Academic Article

参考

ฉลองรัฐ เฌอมาลย์ชลมารถ. (2563). NEXT NORMAL กับวิถีใหม่แห่งการสื่อสาร. สืบค้น กุมภาพันธ์ 9, 2564, จาก https://www2.rsu.ac.th/sarnrangsit-online-detail/CommArts-Article15

ชนัญสรา อรนพ ณ อยุธยา. (2560). การรู้เท่าทันการสื่อสารกับการขับเคลื่อนวาระปฏิรูปสังคมไทยในยุคดิจิทัล. วารสารสุทธิปริทัศน์, 31(97), 21-33.

ชัยเลิศ พิชิตพรชัย. (2563). นิวนอร์มอล ในยุคโควิด-19. จุลสารนวัตกรรม ฉบับที่ 58 ศึกษาปริทัศน์. สืบค้น กุมภาพันธ์ 15, 2564, จาก https://il.mahidol.ac.th/th/newsletter58-page-2/

ฐิตินัน บ. คอมมอน. (2563). สื่อใหม่กับการเรียนรู้และการสร้างค่านิยมทางสังคมของเยาวชนไทย. ศูนย์วิจัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

พนา ทองมีอาคม (2559). เรียนรู้เรื่องสื่อ. กรุงเทพมหานคร: สามเจริญพาณิชย์.

ไพฑูรย์ อนันต์ทเขต. (2561). Visual Thinking คืออะไร. สืบค้น กุมภาพันธ์ 2564, จาก https://celt.li.kmutt.ac.th/km/wp-content/uploads/2018/12/visual-thinking-info-01-768x1086.jpg

ราชบัณฑิตยสภา. (2563). พจนานุกรมศัพท์นิเทศศาสตร์. คณะกรรมการบัญญัติศัพท์นิเทศศาสตร์ ราชบัณฑิตยสภา.

วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง. ( 2561). “คู่มือพลเมืองดิจิทัล”. กรุงเทพมหานคร: สำนักส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัลกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

สำราญ แสงเดือนฉาย. (2563). การออกแบบสารในรูปแบบชีวิตวิถีใหม่ MESSAGE DESIGN IN NEW NORMAL. สืบค้น กุมภาพันธ์ 6, 2564, จาก https://www2.rsu.ac.th/sarnrangsit-online-detail/CommArts-Article21

อำนวย เดชชัยศรี, และณัฐกานต์ ภาคพรต. (2562). หนังสือเรียน รายวิชาพื้นฐานเทคโนโลยีสารสนเทศ มัธยมศึกษาปีที่ 2. กรุงเทพมหานคร: วัฒนาพานิช.

Jorge Frascara. (2004). Communication Design. New York: Allworth Press.