การจัดการความรู้กองทุนหมู่บ้านชันสูตร หมู่ที่ 7 ตำบลโพชนไก่ อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ธัชพล ทีดี
จุฑามาศ พรรณสมัย
ชลิดา แสนวิเศษ

摘要

การจัดการความรู้ถือเป็นกลไกและเครื่องมือที่สำคัญในการพัฒนาคนและองค์การ ให้สามารถนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในการเพิ่มประสิทธิภาพขององค์การ และป้องกันการสูญหายของความรู้ โดยอาศัยกระบวนการจัดการความรู้อย่างเป็นระบบ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาการจัดการความรู้กองทุนหมู่บ้านชันสูตร หมู่ที่ 7 ตำบลโพชนไก่ อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี 2. ศึกษารูปแบบการบริหารกองทุนหมู่บ้านชันสูตร หมู่ที่ 7 ตำบล   โพชนไก่ อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรเป้าหมาย คือ คณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านได้มาอย่างเฉพาะเจาะจง 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การศึกษาเอกสาร แบบสัมภาษณ์ และการสนทนากลุ่ม ตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลแบบสามเส้าด้านข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์แก่นสาระ


            ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดการความรู้กองทุนหมู่บ้าน ประกอบไปด้วย 5 ขั้นตอนที่สำคัญ ได้แก่ 1. การบ่งชี้ความรู้ ด้านโครงสร้าง และด้านทุนและการบริหารจัดการ 2. การสร้างและการแสวงหาความรู้ ได้แก่ การเข้ารับการอบรม สัมมนา และการแลกเปลี่ยนระหว่างคณะกรรมการ แบบทางการและไม่เป็นทางการ 3. การจัดการความรู้ คือ มีการบันทึกระบบการเงินเป็นลายลักษณ์อักษร 4. การประมวลความรู้ คือ มีระบบเอกสารต่างๆ จัดเป็นเอกสารแบบง่าย ๆ อ่านเข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน และ 5. การถ่ายทอดความรู้และการใช้ประโยชน์ โดยมีการปรับปรุงและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง 2) รูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้าน ประกอบด้วย 1. การตั้งเป้าหมายที่ชัดเจน 2. ภาวะผู้นำ 3. การคัดเลือกบุคลากร 4. การกระจายผลประโยชน์อย่างทั่วถึง 5. การบริหารจัดการความเสี่ยง และ 6. กระบวนการมีส่วนร่วม

##plugins.generic.usageStats.downloads##

##plugins.generic.usageStats.noStats##

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

##submission.howToCite##
ทีดี ธ., พรรณสมัย จ. ., & แสนวิเศษ ช. . (2022). การจัดการความรู้กองทุนหมู่บ้านชันสูตร หมู่ที่ 7 ตำบลโพชนไก่ อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี. Journal of Faculty of Humanities and Social Sciences Thepsatri Rajabhat University, 13(2), 1–16. 取读于 从 https://so01.tci-thaijo.org/index.php/truhusocjo/article/view/250272
栏目
Research Article

参考

เก้ากล้า เกิดทวี. (2561). เป้าหมายเชิงกลยุทธ์การรับรู้ความสามารถตนเองและการรับรู้ต่อผลการปฏิบัติงานของพนักงาน กรณีศึกษาเปรียบเทียบคณะทันตแพทยศาสตร์และคณะสาธารณสุขศาสตร์ในสังกัด มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ณฐชน วงษ์ขำ. (2560). ปัจจัยสู่ความสำเร็จของการนำนโยบายกองทุนหมู่บ้านไปปฏิบัติ: กรณีศึกษากองทุน ที่ได้รับการพัฒนาเป็นสถาบันการเงินชุมชนในจังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ณัฐปาลิน นิลเป็ง, วริศา วรวงศ์, เขมิกา สิริโรจน์พร, สุพัตรา สินธุบัว, และอุไรวรรณ ทวยจันทร. (2563, ตุลาคม). การใช้กระบวนการจัดการความรู้ในการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(10), 1 - 16.

ธงชัย ก้อนทอง. (2563, 23 มีนาคม). โครงการกองทุนหมู่บ้านชันสูตร หมู่ที่ 7 ตำบลโพชนไก่ อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี. [สไลด์ PowerPoint]. เอกสารประกอบการบรรยายโครงการนวัตกรรมเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นการจัดการความรู้กองทุนหมู่บ้าน หมู่ที่ 7 ตำบลโพชนไก่ อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

ธนสาร ธรรมสอน. (2564, มกราคม–มีนาคม). การบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้าน เพื่อสร้างความเข้มแข็งของเศรษฐกิจชุมชนในพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารสมาคมนักวิจัย, 26(1), 339 - 347.

นลวัชร์ ขุนลา, และเกษราภรณ์ สุตตาพงศ์. (2558, มกราคม–มิถุนายน). การจัดการความรู้สู่การสร้างองค์กรที่ประสบความสำเร็จ. วารสารนักบริหาร, 35(1), 133 - 141.

พิเชษฐ์ ตระกูลกาญจน์. (2561, เมษายน–มิถุนายน). การสร้างรูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 101 - 110.

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2564). แผนการจัดการความรู้ (Knowledge Management) “ด้านบริหารจัดการ”ประจำปีงบประมาณ 2564 คณะเกษตรศาสตร์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วิชัย ปรางค์จันทร์, และกานต์ เสกขุนทด. (2559, กันยายน-ธันวาคม). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 10(3), 154 - 165.

ศักดิ์ชัย เสาะแสวง. (2562, มกราคม–มิถุนายน). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการบริหารของกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง ในเขตอำเภอหนองเสือ และอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี: การวิเคราะห์โดยใช้หลักความรับผิดชอบทางสังคม. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 11(1), 31 - 43.

สัญญา เคณาภูมิ. (2557, กรกฎาคม–ธันวาคม). การสร้างกรอบแนวคิดการวิจัยทางรัฐประศาสนศาสตร์ โดยวิธีการจัดการความรู้. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 13 - 32.

สำนักคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2552). การจัดการความรู้ (Knowledge Management). กรุงเทพฯ: คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.

สิทธิพร ชุลีธรรม, จุฬารัตน์ วัฒนะ, และชูศักดิ์ เอื้องโชคชัย. (2561, มกราคม–มิถุนายน). รูปแบบการจัดการความรู้เพื่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารการบริหารปกครอง, 7(1), 129 - 150.

สุรพงษ์ มาลี. (2563). Resilent Organization and Workforce: คุณลักษณะขององค์กรและกำลังคนที่จะรอดพ้นวิกฤติในศตวรรษที่ 21. วารสารข้าราชการ, 62(2), 15 - 20.

Firestone, Joseph M., & McElroy, Mark W. (2003). Key Issues in The New Knowledge Management. Burlington: Executive Information System.

Kaboski, J. P., & Townsend, R. M. (2011, September). A Structural Evaluation of a Large-scale Quasi-Experimental Microfinance Initiative. Econometrica, 79(5), 1357 – 1406.

Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The Knowledge-Creating Company: How Japanese Companies Create the Dynamics of Innovation. New York: Oxford University Press.