ประสิทธิผลการดำเนินงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ส่งผลต่อนโยบายสาธารณะด้านคุณภาพชีวิตประชาชนในจังหวัดลพบุรี
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับประสิทธิผลการดำเนินงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในจังหวัดลพบุรี 2) ผลการดำเนินงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ส่งผลต่อนโยบายสาธารณะด้านคุณภาพชีวิตของประชาชนในจังหวัดลพบุรี และ 3) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพของการดำเนินงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลพบุรี กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 126 แห่ง ในจังหวัดลพบุรี ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 400 คน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง จำนวน 10 คน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของการดำเนินงานตามหลักธรรมาภิบาล 6 ด้าน กับระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน 5 ด้าน โดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้เทคนิควิเคราะห์เนื้อหาและความสอดคล้องภายใน
ผลการวิจัย การดำเนินงานตามหลักธรรมาภิบาล ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่า (3.69), SD = 0.98 ผลการวิเคราะห์การดำเนินงานตามหลักธรรมาภิบาลที่มีผลต่อคุณภาพชีวิต ในภาพรวม พบว่า ระดับคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับมาก มีค่า
= 3.77, SD = 0.77 โดยปัจจัยด้านคุณภาพชีวิต ด้านความพึงพอใจในการร่วมกิจกรรมของชุมชน มีผลเป็นลำดับแรก
= 3.85, SD = 0.94 และผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ การดำเนินงานตามหลักธรรมาภิบาลอธิบายผลกระทบด้านคุณภาพชีวิตได้ร้อยละ 72.0 (R2 = .720) โดยที่ปัจจัยที่ส่งผลด้านธรรมาภิบาล มีระดับสูงขึ้นทำให้คุณภาพชีวิตของประชาชนสูงขึ้น ส่วนผลการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ พบว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยังด้อยประสิทธิภาพในการนำนโยบายไปปฏิบัติ ข้อค้นพบสำคัญ คือ ยังขาดความเข้มแข็งในกระบวนการมีส่วนร่วมในการตรวจสอบการดำเนินงาน
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2553). ทฤษฎีและแนวคิด: การปกครองท้องถิ่นกับการบริหารจัดการท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.
เบญจ์ พรพลธรรม. (2553). การจัดการความโปร่งใสและการมีส่วนร่วมในบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปธาน สุวรรณมงคล. (2554). การเมืองท้องถิ่น การเมืองของใคร โดยใคร และเพื่อใคร. นนทบุรี: โครงการผลิตตำรา และสื่อการสอนโครงการวิทยาลัยการเมือง สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปิยะนุช เงินคล้าย. (2562). นโยบายสาธารณะ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2556). การบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ระพินทร์ โพธิ์ศรี. (2553). สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วินัย ผลเจริญ. (2561). รวมบทความรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์. มหาสารคาม: ห้างหุ้นส่วนจำกัด อภิชาติการพิมพ์.
วิสิทธิ์ โรจน์พจนรัตน์. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. นนทบุรี: บริษัท ธนธัชการพิมพ์ จำกัด.
วรเดช จันทศร. (2532). การบริหารเพื่อการพัฒนากระทรวงสาธารณสุข. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
วุฒิสาร ตันไชย, และเอกวีร์ มีสุข. (2557). ระบบการปกครองท้องถิ่นประเทศสมาชิกประชาคมอาเซียน: ราชอาณาจักรไทย. กรุงเทพฯ: บริษัท ซัน แพคเกจจิ้ง (2014) จำกัด.
สันติศักดิ์ กองสุทธิ์ใจ, และเชาวฤทธิ์ จงเกษกรณ์. (2562, พฤษภาคม-สิงหาคม). ปัจจัยสมรรถนะองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานในการนำนโยบายสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุไปปฏิบัติในเขตพื้นที่เทศบาลภาคกลางตอนบน. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 154 - 166.
สันติศักดิ์ กองสุทธิ์ใจ. (2560, พฤษภาคม-สิงหาคม). ปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการนำนโยบายเมืองน่าอยู่ไปปฏิบัติ: ศึกษาพื้นที่เทศบาลในกลุ่มจังหวัดบูรณาการ ภาคกลางตอนบน 2. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 246 - 256.
_______. (2559, กรกฎาคม-กันยายน). ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อสมรรถนะองค์กรของเทศบาลในการนำนโยบายเมืองน่าอยู่ไปปฏิบัติ: กรณีศึกษาพื้นที่เทศบาลกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน. อนามัยสิ่งแวดล้อม, 18(4), 127 - 141 .
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). แผนพัฒนาสถิติระดับพื้นที่จังหวัดลพบุรี. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2542). ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการสร้างระบบบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดี พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2557). แปรถิ่นเปลี่ยนฐาน: สร้างการปกครองท้องถิ่นให้เป็นรากฐานของประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Agere, Sam. (2000). Promoting Good Governance: Practices and Perspective. London: Pall Mall.
Creswell, J.W. (2013). Research Design: Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approaches. (2nd edition). Thousand Oaks. CA: Sage Publications.
Mill, J.S. (1991). Considerations on Representative Government. New York: Amherst Prometheus Books.
Krejcie, R.V., &Morgan E.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Education and Psychological Measurement, 30(3), 607 - 610.
Lane, J.E., &Ersson, S.O. (2005). The New Institutional Politics: Performance and Outcomes. New York: Routledge.
Tashkkori, A., &Teddlie, C. (1998). Mixed Methodology Combining Qualitative and Quantitative Approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Weiss, M. (1991). Political Participation: Crisis of Political Process, in Crisis and Sequences in Political Development. Princeton, N. J.: Princeton University.
