การศึกษาผลการพัฒนาทักษะภาษาจีน ด้านการฟังและการพูด โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนอนุบาลสมุทรสงคราม
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาผลการพัฒนาทักษะภาษาจีน ด้านการฟังและการพูด โดยการจัด การเรียนรู้แบบผสมผสาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนอนุบาลสมุทรสงครามให้เป็นไปตามเกณฑ์ร้อยละ 80 2. เปรียบเทียบผลการพัฒนาทักษะภาษาจีน ด้านการฟังและการพูด โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 และ 3. ศึกษาเจตคติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อ การเรียนวิชาภาษาจีน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบการทดลองขั้นต้น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3/4 โรงเรียนอนุบาลสมุทรสงคราม ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 36 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 7 แผน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ก่อนและ หลังเรียนทางการเรียน จำนวน 30 ข้อ และ แบบสอบถาม จำนวน 12 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. การศึกษาผลการพัฒนาทักษะภาษาจีน ด้านการฟังและการพูด โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนอนุบาลสมุทรสงคราม มีค่าเท่ากับ 81.57% เป็นไปตามเกณฑ์ร้อยละ 80 2. ผลการเปรียบเทียบการพัฒนาทักษะภาษาจีน ด้านการฟังและการพูด โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3. เจตคติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการเรียนทักษะภาษาจีน ด้านการฟังและการพูด โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ปรับปรุงพุทธศักราช 2560) (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ธัญพรรษ แพนสกุล. (2561). การจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนความผูกพัน แรงจูงใจ และความพึงพอใจของผู้เรียน กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พลอยไพลิน ศรีอ่ำดี. (2556). ผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานด้วยกิจกรรมการเรียนแบบแก้ปัญหาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ 2 ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ผ่องศรี เอื้องไพโรจน์. (2558). การจัดการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทยจากการศึกษาและหลักฐาน ทางประวัติศาสตร์. สืบค้น มีนาคม 2, 2559, จาก https://mcpswis.mcp.ac.th/html_edu/cgi-bin/main_php/print_informed.php?id_count_inform=13261.
มณฑา ตุ้มอ่อน. (2551). การพัฒนาทักษะการฟังและการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้กิจกรรมเพื่อการสื่อสาร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ราเชนทร์ พวงพวา, และพิณทิพา สืบแสง. (2565, มกราคม -มิถุนายน). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ เรื่อง ประโยคเงื่อนไข โดยรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน (Blended Learning) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม. วารสารวิชาการครุศาสตร์สวนสุนันทา, 6(1), 1 – 10.
วรากร แซ่พุ่น, และคณะ. (2560, กุมภาพันธ์). การศึกษาสภาพและปัญหาการเรียนการสอนภาษาจีนของโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดยะลา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 12(ฉบับพิเศษ), 126 – 136.
สุภิญญา เรือนแก้ว. (2552) ความสำคัญของภาษาจีนในปัจจุบัน. สืบค้น ตุลาคม 6, 2565, จาก http://ning-50010110079.blogspot.com/2009/09/blog-post.html.
อดิเรก นวลศรี. (2558, มกราคม - เมษายน). การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนด้วยวิธีตอบสนองด้วยท่าทาง TPR ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดคูยาง สำนักงานพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 7(1), 149 - 159.
อรนุช แก้วมาตย์, และอังคณา อ่อนธานี. (2565, กรกฎาคม - กันยายน). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการฟังและการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 4(3), 181 - 192.
Zhong, Bingling, วีระพันธ์ พานิชย์, และนคร ละลอกน้ำ. (2565, ธันวาคม). การพัฒนาการสอนแบบผสมผสานเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนขั้นพื้นฐาน สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. HRD Journal, 13(2), 21 - 39.
Gagne, Robert, M. (1970). The Condition of Learning (2nd ed). New York: Rinekert and Winstin.
Graham, C.R., Allen, & Ure. (2003). Blended Learning Environments: A Review of The Research Literature. Unpublished Manuscript, Provo, UT.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. In Reading in Fishbeic, M. (Ed.), Attitude Theory and Measurement. (pp. 90 - 95). New York: Wiley & Son.
