ความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนกับประชาชนที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองในตำบลหัวช้าง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาความสัมพันธ์และรูปแบบระบบอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนกับประชาชน 2. ศึกษารูปแบบและโครงสร้างเครือข่ายสังคมระบบอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนกับประชาชน และ 3. ศึกษาความเกี่ยวข้องของความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในตำบลหัวช้าง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ประชาชนในตำบลหัวช้าง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ เก็บข้อมูลด้วยวิธีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างการสุ่มแบบกลุ่มหรือพื้นที่ (Cluster Random Sampling) จำนวน 400 คน จาก 11 หมู่บ้าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม จำนวน 25 ข้อ 3 ด้าน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.95 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ผลการวิจัยพบว่า ความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนกับประชาชนที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมือง ในตำบลหัวช้าง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ โดยภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาในรายด้าน ดังนี้ 1. ด้านความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนกับประชาชนในชุมชน พบว่า ผู้นำใช้วิธีการติดต่อพบปะกับสมาชิก ในชุมชนช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่งอยู่ โดยพบปะด้วยตนเอง ทุกครั้งที่มีโอกาสและพบปะเมื่อมีการประชุม 2. ด้านรูปแบบและโครงสร้างของเครือข่ายของสังคม ระบบอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนกับประชาชน พบว่า รูปแบบการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ลักษณะพึ่งพาเอื้อเฟื้อต่อกัน และ 3. ด้านความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนมีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในชุมชน พบว่า ผู้นำชุมชนเป็นผู้ให้ความร่วมมือกับทางราชการในการเผยแพร่ความรู้ ด้านการปกครองแบบประชาธิปไตยแก่ประชาชนในชุมชน
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
กัมพล เพ็ชรล้อมทอง, สุรภา เอมสกุล, และธนัสถา โรจนตระกูล. (2564, ธันวาคม). กระบวนการสร้างชุมชนเข้มแข็งอย่างยั่งยืนแบบพึ่งพาตน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(12), 354 - 368.
จำนวนประชากรของตำบลหัวช้าง. (2565). ข้อมูลทั่วไปตำบลหัวช้าง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ. สืบค้น มีนาคม 28, 2565 จาก http://www.tambonhuachang.go.th/index.php?op=dynamiccontent&id=24380.
ถนิษฐา พึ่งเพียร, และธัญรัตน์ วิเชียรวงศ์. (2563, มกราคม - เมษายน). ความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนและการมีส่วนร่วมของประชาชนในจังหวัดอ่างทอง. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ, 1(1), 71 - 81.
พระครูวาทีธรรมวิภัช, พระครูวิจิตรรัตนวัตร, พระครูรัตนสุดากร, และไพรัตน์ ฉิมหาด. (2563, พฤษภาคม). ระบบอุปถัมภ์กับอำนาจการต่อรองของพรรคการเมือง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(5), 62 - 71.
พัชรีรัตน์ นาวา. (2562). บทบาทของผู้นำชุมชนกับการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืน. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วินิจ ผาเจริญ, สุริยจรัส เตชะตันมีนสกุล, สถาพร แสงสุโพธิ์, และนนท์ น้าประทานสุข. (2565, กรกฎาคม - ธันวาคม). บทบาทผู้นำชุมชนท้องถิ่นในการเสริมสร้างความเข้มแข็งและยั่งยืนตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของชุมชนบ้านโป่งกุ่ม ตำบลป่าเมี่ยง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 3(2), 1 - 12.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2561). การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สรายุทธ์ หอมจันทร์. (2563). ภาวะผู้นำของกำนันผู้ใหญ่บ้านที่ส่งผลต่อการบริหารราชการส่วนท้องที่ในจังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
อุดม คุมา.(2555). ความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ของผู้นำชุมชนกับประชาชนที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองในตำบลพระบาท อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนอร์ทเชียงใหม่.
อุราชนก คงกล่ำ. (2561). ระบบอุปถัมภ์ในระบบราชการไทย: วาระแห่งชาติที่ต้องเร่งแก้ไข. ใน การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 13 “วิถีนวัตกรรมไทยด้วยการพัฒนางานวิจัย” วันที่ 1 – 2 ธันวาคม 2561 (หน้า 13 - 22). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น.
Best, J. W. (1977). Research in Education (3rd ed). Englewood Cliffs. New Jersey: Prentice Hall, Inc.
Likert, R. (1976). Management Styles and The Human Component. New York: AMACOM.
Yamane, Taro. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed). New York: Harper and Row Publications.
