การเปรียบเทียบความสามารถในการปรับตัวทางอาชีพของพนักงานองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ กลุ่มงานปฏิบัติการเดินรถ
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาความสามารถในการปรับตัวทางอาชีพของพนักงานองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ กลุ่มงานปฏิบัติการเดินรถ และ 2. เปรียบเทียบความสามารถในการปรับตัวทางอาชีพของพนักงานองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ กลุ่มงานปฏิบัติการเดินรถ กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ เขตการเดินรถที่ 1 กลุ่มงานปฏิบัติการเดินรถที่ 3 ตำแหน่งพนักงานขับรถและพนักงานเก็บค่าโดยสาร จำนวน 366 คน โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามความสามารถในการปรับตัว ทางอาชีพจำนวน 24 ข้อ การวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย การวิเคราะห์สถิติบรรยาย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (Repeated Measurement) ผลการวิจัยพบว่า พนักงานองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ เขตการเดินรถที่ 1 กลุ่มงานปฏิบัติการเดินรถที่ 3 มีความสามารถในการปรับตัวทางอาชีพโดยภาพรวมและรายองค์ประกอบอยู่ในระดับมาก โดยด้านควบคุมตนเอง ทางอาชีพมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือ ด้านความใฝ่รู้ทางอาชีพ ด้านความมั่นใจทางอาชีพ และด้านความเอาใจใส่ทางอาชีพ ตามลำดับ โดยผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ จากการพิจารณาผลการวิเคราะห์ทดสอบความแตกต่างของความแปรปรวนจากการวัดความสามารถในการปรับตัวทางอาชีพรายองค์ประกอบ พบว่า ความแปรปรวนของการวัดรายองค์ประกอบของความสามารถในการปรับตัวทางอาชีพไม่เท่ากัน (Mauchly's W = 0.903, Sig. = 0.000) ส่วนผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ภายในกลุ่มจากค่า Greenhouse-Geisser พบว่า ค่าเฉลี่ยความสามารถในการปรับตัวทางอาชีพรายองค์ประกอบมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (F = 6.773, Sig= 0.000) และผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบรายคู่ระหว่างกลุ่ม พบว่า พนักงานมีความสามารถในการควบคุมตนเองทางอาชีพ ความใฝ่รู้ทางอาชีพ และความมั่นใจทางอาชีพสูงกว่าความเอาใจใส่ทางอาชีพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
ทัชชา ไชยกิจ, บัญญัติ ยงย่วน, วิมลทิพย์ มุสิกพันธ์, และพัชรินทร์ เสรี. (2562, พฤษภาคม - สิงหาคม). ความสามารถในการปรับตัวด้านอาชีพ การรับรู้การจัดการด้านอาชีพจากองค์กรและความตั้งใจลาออกของพนักงานโรงงานอุตสาหกรรมแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า, 6(2), 37 - 44.
ปรีญานุช มากวัฒนสุข, และบัญญัติ ยงย่วน. (2563, กรกฎาคม - ธันวาคม). ความสามารถในการปรับตัวด้านอาชีพของพนักงานลูกค้าสัมพันธ์: กรณีศึกษาศูนย์การค้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. วารสารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ, 12(2), 54 - 76.
สุวิมล ติรกานันท์. (2555). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางสู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักการเจ้าหน้าที่ องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ. (2566). แผนยุทธศาสตร์ด้านการบริหารทุนมนุษย์ ประจำปี 2566. สืบค้น มีนาคม 25, 2567, จาก http://www.bmta.co.th/sites/default/files/files/about-us/aephnyuththsaastrdaankaarbrihaarthunmnusy_0.pdf.
_______. (2567ก). แผนยุทธศาสตร์ด้านการบริหารทุนมนุษย์ ประจำปี 2566-2567 (ฉบับทบทวนประจำปีงบประมาณ 2567). สืบค้น มีนาคม 25, 2567, จาก http://www.bmta.co.th/sites/default/files/files/about-us/rwmaephnrayayaawthuukthiisud.pdf.
_______. (2567ข). แผนปฏิบัติด้านการบริหารทุนมนุษย์ (Action Plan) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สืบค้น มีนาคม 25, 2567, จาก http://www.bmta.co.th/sites/default/files/files/about-us/rwmaephnptibatikaarthunmnusy_aichannii_0.pdf.
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ. (2566). คู่มือมาตรฐานการปฏิบัติงาน: มาตรฐานให้บริการของ ขสมก. งานปฏิบัติการเดินรถ. สืบค้น พฤศจิกายน 2, 2566, จาก http://www.bmta.co.th/th/about/publications.
AlKhemeiri, A. K., & Khalid, K., & Musa, N. (2021, July). The Role of Career Competencies and Proactive Personality in Early-career Employee Career Adaptability. European Journal of Training and Development, 45(4/5), 285 - 300.
Fang, Y. C., Chen, J. Y., Wang, M. J., & Chen, C. Y. (2019, August). The Impact of Inclusive Leadership on Employees’ Innovative Behaviors: The Mediation of Psychological Capital. Frontiers in Psychology, 10, Article 1803, 1 - 11.
Gaile, A., Baumane, Vitolina, I., Stibe, A., & Kivipõld, K. (2024, October). Expanding Career Adaptability: Connections as A Critical Component of Career Success. European Journal of Management and Business Economics, 33(2), 1 - 18.
Guan et al. (2015, June). Perceived Organizational Career Management and Career Adaptability as Predictors of Success and Turnover Intention Among Chinese Employees. Journal of Vocational Behavior, 88(6), 230-237.
Haenggli, M., & Hirschi, A. (2020, June). Career Adaptability and Career Success in The Context of A Broader Career Resources Framework. Journal of Vocational Behavior, 119, 103414.
Johnston, C. S. (2018, November). A Systematic Review of The Career Adaptability Literature and Future Outlook. Journal of Career Assessment, 26(1), 3 - 30.
Kirchknopf, S. (2020, October). Career Adaptability and Vocational Identity of Commercial Apprentices in The German Dual System. Vocations and Learning, 13(3), 503 - 526.
Kurşuncu, M. A., Baştemur, S., & Zorbaz, S. D. (2023, October). Differentiation of Self, Career Adaptability and Optimism: The Mediating Role of Self-Construal. Bartın University Journal of Faculty of Education, 12(4), 799 - 812.
Li, T., Tien, H. L. S., Gu, J., & Wang, J. (2022, January). The Relationship Between Social Support and Career Adaptability: The Chain Mediating Role of Perceived Career Barriers and Career Maturity. International Journal for Educational and Vocational Guidance, 23(7), 319 – 336.
Nakra, N., & Kashyap, V. (2023, February). Linking Career Adaptability and Psychological Well-being: A Test of Moderated Mediation Model Among Indian Employees. Journal of Career Development, 50(6), 1139 - 1154.
Safavi, H. P., & Karatepe, O. M. (2018, February). High-performance Work Practices and Hotel Employee Outcomes: The Mediating Role of Career Adaptability. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 30(2), 1112 - 1133.
Saraswati, S., Nugraheni, E. P., Putra, E. M., & Wiratomo, G. H. (2021). Career Competence and Career Engagement: The Mediating Roles of Career Adaptability. In Proceedings of the International Conference on Industrial Engineering and Operations Management (pp. 3562 - 3568). Singapore.
Savickas, M. L., & Porfeli, E. J. (2012, June). Career Adapt-Abilities Scale: Construction, Reliability, and Measurement Equivalence Across 13 Countries. Journal of Vocational Behavior, 80(3), 661 - 673.
Soares, J., Taveira, M. D. C., Barroso, P., & Silva, A. D. (2023, September). Career Adapt-abilities Scale–short form: Validation Among Portuguese University Students and Workers. Journal of Career Assessment, 31(3), 571 - 587.
Sun, C., Xing, Y., Wen, Y., Wan, X., Ding, Y., Cui, Y., & Yuan, M. (2023, February). Association Between Career Adaptability and Turnover Intention Among Nursing Assistants: The Mediating Role of Psychological Capital. BMC Nursing, 22(1), 22 - 29.
Van der Heijden, B., I.J., M., Davies, E., M., M., Van der Linden, D., Bozionelos, N., & De Vos, A. (2022, February). The Relationship Between Career Commitment and Career Success Among University Staff: The Mediating Role of Employability. European Management Review, 19(4), 564 - 580.
