การเสริมสร้างองค์ความรู้สำหรับเครื่องมือการประเมินอาคารและสภาพแวดล้อม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่าภูเก็ต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแนวทางการพัฒนาภาพลักษณ์ของเมืองในย่านเมืองเก่าภูเก็ต ด้วยกระบวนการวิธีการวิจัยเชิงปริมาณและคุณภาพ (mix methods) มีพื้นที่ศึกษาทั้ง 3 ส่วน คือ 1) เขตพื้นที่แกนหลัก (Core area) 2) เขตพื้นที่เมืองเก่าตามประกาศฯ (Core zone) และ 3) เขตพื้นที่ต่อเนื่องตามประกาศฯ (Buffer zone) โดยการเก็บข้อมูลเพียงครั้งเดียว และใช้กลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง 5 กลุ่ม ได้แก่ 1) คณะกรรมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่นประจำจังหวัดภูเก็ต 2) คณะอนุกรรมการการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่าภูเก็ต 3) คณะทำงานสนับสนุนคณะอนุกรรมการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่าภูเก็ต 4) คณะกรรมาธิการสถาปนิกทักษิณ และ 5) คณะกรรมาธิการสถาปนิกผังเมืองทักษิณ รวมจำนวน 82 คน ผลการวิจัยพบว่า การเสริมสร้างเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพเครื่องมือการประเมินอาคารและสภาพแวดล้อมในการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่าภูเก็ต มี 5 ปัจจัย ดังนี้ 1) แผนผังแม่บทการพัฒนาพื้นที่ 2) บทบาทหน้าที่ของผู้ดูแลพื้นที่ 3) เกณฑ์มาตรฐานพื้นที่สาธารณะ อาคาร และสถาปัตยกรรม 4) การออกแบบภายใต้บริบทของชุมชน ภูมิทัศน์ สถานที่ และความเหมาะสมกับสภาพภูมิอากาศ และ 5) การอนุรักษ์และส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรมให้เกิดการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่ยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Department of Cultural Promotion. (2015). Handbook for the application for registration of national intangible cultural heritage. Ministry of Culture.
Department of Public Works and Town & Country Planning. (2015). Ministerial regulations on Phuket comprehensive town planning (no. 4) B.E. 2558 (2015) and (draft) ministerial regulations on comprehensive town planning of Phuket province. Ministry of Interior.
Haryangkul, W., Sethavorakit, B., & Klinmalai, S. (2011). Environmental psychology: Fundamentals of creating and managing a livable environment. G.B.P. Center.
ICOMOS Thailand Association. (2011). Thailand charter on cultural heritage sites management. N.p.
Inphanthang, V. (2011). The conservation of traditional Thai residential houses. Journal of Government Housing Bank, 7-12.
King Mongkut's Institute of Technology Ladkrabang. (2019). The master plan and city plan for preservation and development project of Phuket old town area. King Mongkut's Institute of Technology Ladkrabang.
Lertchanrit, T. (2016). Cultural resource management (2nd ed.). Sirindhorn Anthropology Center.
Lorchai, J., Panin, O., & kerdsiri, K. (2015, July-December). Spatial characteristics in vernacular architecture: Approaches to the design of contemporary architecture. Journal of Environment Design, 2(2), 61-78.
Nash, C. (2016). Contemporary vernacular design: How British housing can rediscover its Soul. RIBA.
Natural Environment and Fine Arts Conservation Division. (2015). Techniques for artistic environmental conservation operations. Ministry of Culture.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2017). The 12th National Economic and Social Development Plan B.E. 2560 – 2564. National Economic and Social Development Council.
Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. (2005). Systems for the preservation of the cultural environment. National Economic and Social Development Council.
Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. (2014). Project for studying, surveying, registering and mapping the old communities in the northern and southern areas: Registering the old communities in the southern areas. National Economic and Social Development Council.
Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. (2017). Announcement of the Conservation and Development Committee of Rattanakosin and the Old City on the declaration of the area of the old Phuket town. Ministry of Natural Resources and Environment.
Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. (2020). Announcement of the Ministry of Natural Resources and Environment on the determination of the area and environmental protection measures in the area of Phuket B.E. 2563, and (Draft) the announcement of the Ministry of Natural Resources and Environment on the determination of the area and environmental protection measures in the area of Phuket. Ministry of Natural Resources and Environment.
Parolek, D. G., Parolek, K., & Crawford, P. C. (2008). Form-based codes: A guide for planner, urban designers, municipalities, and developers. John Wiley & Sons.
Pathumanont, T. (2007). Psychology of human interaction architecture. Li-Zenn.
Raksawin, K. (2015). Concepts of Lanna Thai shophouse characteristics study. Research Administration Center, Chiang Mai University Office.
Ratayasuwongchai, N. (2011). Cultural tourism development strategy. Journal of Humanities, 18(1), 44-45.
Riangkrua, N. (2017). Basics of architectural design. Li-Zenn.
Thongjua, S., & Wonglaksanaphan, A. (2023). Research report on vernacular architecture design and development guidelines to promote cultural tourism in Phuket old town. Phuket Rajabhat University.
