Strategic Management of Education in Kalasin Province

Main Article Content

Somwang Puntalee
Keson Thongsaen
Kritapat Polakram

Abstract

          The objectives of the research article were to 1)study the potential of Kalasin province which is conducive to educational management in Kalasin Province. 2) develop the educational management strategy of Kalasin Province. This research is a descriptive research Combined with the concept of future research processes with Delphi technique, the target group are 47 experts, collecting data by in-depth interview with the target group seminar. The tools used were semi – open ended questionnaire and 5 level rating scale questionnaire. The statistics used were median and quartile range.


          The results of the research showed that: 1. The potential of the province of Kalasin Province which is conducive to the educational management of Kalasin Province consists of 7 factors which are 1) being a rural community, 2) having the intensity of arts, culture and agriculture. 3) The potential of the community is outstanding in Conservation and culture. 4) Convenient transportation. 5) There is water source for agriculture. 6) There are educational institutions that are ready to develop people at all levels. 7) There are important people in various professions that are wisdom and learning resources 2. Educational Management Strategy, Kalasin Province Utilize UMESPEC 7 Strategies include 1) Unique is preservation of arts and culture Local knowledge and Kalasin province identity. 2)Management is the efficiency of the educational management system. 3) Environmentally Is to create a quality of life that is environmentally friendly. 4)Stable is education for stability and sustainability. 5)Professional is develop and enhance teachers and education personnel to be professional. 6)Equal is to create equal educational opportunities and lifelong learning. 7) Competency is to develop the potential of learners to have competency and skills in the 21st century.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Puntalee, S., Thongsaen, K., & Polakram, K. (2020). Strategic Management of Education in Kalasin Province. Academic Journal of Mahamakut Buddhist University Roi Et Campus, 9(2), 658–669. Retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/240982
Section
Research Article

References

กิจติพงษ์ ประชาชิต. (2554). วัฒนธรรมอีสานในสื่อพื้นบ้าน. วารสารวิชาการ AJNU ศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร์. 2(1). 74-86.

กีรวิชญ์ เพชรจุล และกาญจนา กุลวิทิต. (2560). ความหลากหลายทางชีวภาพของทรัพยากรสัตว์น้ำต่อวิถีชีวิตและวัฒนธรรมท้องถิ่นในพื้นที่ลุ่มน้ำเขื่อนลำปาว จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์. 4(3). 418-438.

คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2562). ปฏิรูปการศึกษาไทยรายงานของคณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. สืบค้นเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2562. จาก https://www.thaiedreform.org/wpcontent/uploads/2019/06/CommissionReport 050662.pdf

คำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ. (2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนพิเศษ 96ง หน้า 14-22.

จีระ พระสุพรรณ. (2560). ยุทธศาสตร์การพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็กที่มีประสิทธิภาพ. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี. 6(2). 101-107.

ธนิศร ยืนยงและ ศยาภรณ์ มีแสงแก้ว. (2560). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดทำแผนเศรษฐกิจชุมชน กรณีผ้าไหมแพรวา ชุมชนบ้านโพน จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา. 11(1). 255-261.

พระชยานันทมุนี และคณะ. (2562). ความสัมพันธ์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของวัดและชุมชนในล้านนา. วารสารสันติศึกษาปริทัศน์. 7(2). 315-331.

พิณสุดา สิริธรังสี. (2555). การจัดการศึกษาแบบมีส่วนร่วม : กรณีศึกษาโครงการจัดการศึกษาแบบมีส่วนร่วมขององค์กรในชุมชนเพื่อสุขภาวะคนไทย. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2562. จาก http://www.dpu.ac.th/ces/download.php?filename=1392093276.pdf

ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. (2561). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 135. ตอนที่ 82 ก หน้า 1-59.

สัมเริง โภชนาธาร, เสาวคนธ์ สุดสวาสดิ์. (2559). ยุทธศาสตร์การจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดภูเก็ต. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. 12(1). 214-215.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาแห่งชาติ. (2562). ปฏิรูปการศึกษาไทย : รายงานของคณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษาไทย. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2562. จาก https://www.thaiedreform.org/wpcontent/uploads/2019/06/Commission Report050662.pdf

สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกาฬสินธุ์. (2560). สารสนเทศการจัดการศึกษา เอกสารหมายเลข 3. กาฬสินธุ์ : กลุ่มนโยบายและแผน สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกาฬสินธุ์.

อภิรัฐ ไชยวงศ์น้อย. (2561). แนวทางการพัฒนาทางหลวงหมายเลข 12 (East-West Economic Corridor : EWEC) เป็นเส้นทางคมนาคมและการขนส่งเพื่อเชื่อมโยงและรองรับยุทธศาสตร์เขตเศรษฐกิจพิเศษตะวันออก–ตะวันตก. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2562. จาก http://www.dsdw2016.dsdw.go.th/doc_pr/ndc_2560-2561/PDF/8591e/%E0% B8%A 3%E0%B8%A7%E0%B8%A1.pdf

Jensen, C. (1996). Delphi in Depth: Power Techniques from the Experts Berkeley. Singapore : McGraw-Hill.

Matthew L, B. (2010). Tourism as a Small-State Development Strategy : Pier Pressure In The Eastern Caribbean?. Sage Journal. April 1. 99-114.