CREATIVE DANCE: KAEW KALAYA

Main Article Content

Panida Boonthongkhao

Abstract

         The objective of this research article is to study and create works of creative dance, Kaew Kalaya series using qualitative research methods by the documents and the fields study.The samples used in the research were interviews with 3 knowledgeable people, 10 practitioners, and 20 general people.The research tools are Observation and interview form and the research results were presented by descriptive method.


         The results of the research were as follows the study and creations of dramatic arts are 3 groups of moves in total: The dance, exercise, and natural posture. The most common postures are dance and natural postures in similar proportions. The exercise is less proportioned but it was the posture that was used for the beginning of the show. The stance of the performance and movements connect the movement of the variation in a geometric pattern. The performer moves from point to point by using a variety of rows by trying not to be seen or the audience knows where the performers move in and to create interesting dimensions on the stage. The creative posture showed that in each pose group, various muscles of the body were used from the face, including smiling, using eyesight, head bending, tilting, using shoulders, arms, legs, fingers, toes, torso, and hips for movement. The creative design, each pose focuses on the power of moderate exercise so as not to affect the muscles or the limited power of the elderly.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Boonthongkhao, P. (2022). CREATIVE DANCE: KAEW KALAYA. Academic Journal of Mahamakut Buddhist University Roi Et Campus, 11(2), 185–198. Retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/248127
Section
Research Article

References

กัญชพร ตันทอง. (2557). นาฏยศิลป์สร้างสรรค์จากคลื่นพายุซัดฝั่ง. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาศิลปกรรมศาสตร์. คณะศิลปกรรมศาสตร์ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กัญญาวีร์ เปี้ยนสีทอง, นภดล อินทร์จันทร์ และศรีรัฐ ภักดีรณชิต. (2561). การบริหารกล้ามเนื้อในผู้สูงอายุ โดยใช้กิจกรรมนาฏศิลป์บำบัดสำหรับชุมชนไทยพวน จังหวัดนครนายก. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม. 6(1). 126-136.

จารุวรรณ ศิลา. (2546). ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายโดยใช้ท่ารำประกอบเพลงพื้นเมืองอีสานประยุกต์ต่อความสามารถในการทรงตัวและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาในหญิงผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลผู้สูงอายุ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.

นิสา ชูชัยยะ. (2560). การสร้างกิจกรรมนาฏศิลป์ บำบัดเพื่อช่วยในการปรับตัวทางสังคมของผู้สูงอายุแรกเข้าบ้านพักคนชรา กรณีศึกษา : ศูนย์พัฒนาการจัดการ สวัสดิการสังคมผู้สูงอายุวาสนะเวศม์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิชาการสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะมหาวิทยาลัยศรีนคริทรวิโรฒ. 19(37). 166-176.

มนฤดี ธาดาอำนวยชัย, ขวัญเรือน กิติวัฒน์ และธนามล ธนสถิตย์. (2562). กระบวนการสร้างสรรค์โดยเรื่องเล่าข้ามสื่อจากบทพระราชนิพนธ์สู่ภาพยนตร์สั้น เรื่อง “สายไปเสียแล้ว”. Siam Communication Review. 18(24). 73-91.

ศรินทิพย์ ดวนลี และกุสุมา เทพรักษ์. (2560). นาฏยศิลป์บำบัด : แนวทางหนึ่งในการรักษา.มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2547). หลักการแสดงนาฏยศิลป์ปริทรรศน์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.