THE DEVELOPMENT OF LEARNING ACHIEVEMENT ON DUTIES AND BUDDHIST ETIQUETTE THROUGH PROBLEM-BASED LEARNING COMBINED WITH INQUIRY-BASED LEARNING FOR GRADE 11 STUDENTS AT SINGBURI SCHOOL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Buddhist Studies in secondary schools aims to promote moral reasoning, cultural understanding, and civic responsibility among students. However, conventional teacher-centered instruction limits student participation, lacks development of critical thinking and problem-solving skills, results in decreased long-term achievement, and prevents students from effectively applying knowledge to daily life. This study aimed to 1) compare learning achievement before and after using Problem-Based Learning combined with Inquiry-Based Learning techniques, and 2) examine student satisfaction after using these teaching techniques. The sample consisted of 37 Grade 11 students at Singburi School during the first semester of the 2025 academic year, selected through cluster random sampling using classrooms as sampling units. The research employed a quasi-experimental design with a one-group pretest-posttest design. The research instruments included 13 lesson plans, a 30-item multiple-choice achievement test, and an 18-item satisfaction questionnaire. All instruments were validated by experts and demonstrated appropriate reliability. Data were analyzed using mean, standard deviation, and dependent t-test.
The findings revealed that 1) post-test achievement scores were significantly higher than pre-test scores at the .000 level of significance, indicating that students gained a clear understanding of duties and Buddhist etiquette. Additionally, 2) students expressed overall satisfaction with the learning activities at the highest level, particularly regarding the variety of learning activities that genuinely promoted student participation. The study concludes that learner-centered instruction integrating Problem-Based Learning with Inquiry-Based Learning can effectively enhance learning outcomes and foster positive attitudes toward Buddhist education.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : สันนิบาตสหกรณ์แห่งประเทศไทย.
กลุ่มบริหารวิชาการโรงเรียนสิงห์บุรี. (2568). เอกสารรายงานจำนวนนักเรียนประจำปีการศึกษา 2568. สิงห์บุรี : โรงเรียนสิงห์บุรี.
ทัศนีย์พร กลิ่นแก้ว, สุภสิตา เย็นอก, สุธาสินี ขาวสำอาง และ อุบลวรรณ ส่งเสริม. (2568). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์และการทำงานเป็นทีมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. 16(1). 199-214.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 24. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.
ปนัดดา พาณิชยพันธุ์, อริสรา หนิมสุข และ รัชชานนท์ พูลเอี่ยม. (2568). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องอริยสัจสี่ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนกองทัพบกอุปถัมภ์ค่ายนารายณ์ศึกษา โดยใช้การเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. 16(1). 183-198.
ไพศาล สุวรรณน้อย. (2559). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem-based Learning: PBL) เอกสารประกอบการบรรยายโครงการพัฒนาการเรียนการสอน สถาบันพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2568. จาก https://ph.kku.ac.th/thai/images/file/km/pbl-he-58-1.pdf
ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2560). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.
วีรวิชญ์ บุญส่ง, วรินทร์ เอี่ยมสะอาด และ รวงข้าว เนียมแสง. (2567). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องหลักธรรมในกรอบอริยสัจ 4 สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้รูปแบบการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) โรงเรียนบ้านเขาทับควาย. วารสารมจรเพชรบุรีปริทรรศน์. 7(1). 425-441.
Barrows, H. S., & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-based Learning: An Approach to Medical Education. New York, NY : Springer.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2006). Research in education. 10th ed. Boston, MA : Pearson Education.
Black, P., & Wiliam, D. (1998). Assessment and Classroom Learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice. 5(1). 7–74.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom (ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1). Washington, DC: The George Washington University, School of Education and Human Development.
Bybee, R. W., Taylor, J. A., Gardner, A., Van Scotter, P., Carlson Powell, J., Westbrook, A., & Landes, N. (2006). The BSCS 5E instructional model: Origins, effectiveness, and applications. Colorado Springs, CO : BSCS.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient Alpha and The Internal Structure of Tests. Psychometrika. 16(3). 297–334.
Gay, L. R., Mills, G. E., & Airasian, P. (2012). Educational research: Competencies for analysis and applications. 10th ed. Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
Jacob, K. (2023). What does it mean to have a social conscience vs. being socially conscious. Retrieved 25 August 2025. From https://theconsciousvibe.com/ what-does-it-mean-to-have-a-social-conscience-vs-being-socially-conscious/
Kuder, G. F., & Richardson, M. W. (1937). The Theory of The Estimation of Test Reliability. Psychometrika. 2(3). 151-160.
Piaget, J. (1972). The psychology of the child. New York, NY : Basic Books.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA : Harvard University Press.
