THE DEVELOPMENT OF BASIC LEARNING MEDIA FOR ISAN FOLK MUSIC INSTRUMENTS FOR SUSTAINABLE
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: (1) investigate the body of knowledge related to learning media for Isan folk music, (2) develop fundamental learning media for Isan folk music instruments to promote sustainable learning, and (3) examine students’ attitudes toward the developed learning media. The sample group was selected using purposive sampling and consisted of first-year undergraduate students majoring in folk music within the music education program at Roi Et College of Dramatic Arts. The research instruments included: fundamental Isan music instrument learning media, a structured interview form for experts, an achievement test, a learning media quality assessment form, an attitude questionnaire, and a practical performance assessment in Isan traditional music.
The data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and qualitative analysis. The results revealed that: (1) the body of knowledge regarding Isan folk music learning media has been continuously improved to enhance accessibility for learners, evolving from numerical notation and “Do-Re-Mi” notation systems into more comprehensive instructional materials; (2) the developed learning media achieved an efficiency of 86.50/88.20, meeting the established criteria, and students’ post-learning achievement scores were significantly higher than their pre-learning scores at the .05 level; and (3) students’ attitudes toward the learning media were at a high level, with an overall mean score of 4.42.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงเทคโนโลยีและการสื่อสาร. (2555). แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ฉบับที่ 2) ของประเทศไทย พ.ศ. 2552-2556. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงเทคโนโลยีและการสื่อสาร.
กิ่งกาญจน์ บูรณสินวัฒนกูล. (2562). การพัฒนาสื่อการเรียนรู้บอร์ดเกมการศึกษาเพื่อส่งเสริม ความสามารถการเรียนรู้ในรายวิชาพัฒนาการแบบเรียนภาษาไทยและความสุขในการเรียนรู้สำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ไกรฤกษ์ สัพโส. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ประกอบแบบฝึกทักษะ เรื่องการบรรเลงวงกลองยาวอีสาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จริยาวดี ช่องฉิมพลี. (2559). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียเรื่องวงดนตรีไทยสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชา เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2550). การพัฒนาโปรแกรมบทเรียนและบทเรียนเครือข่าย. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2554). การออกแบบพัฒนาโปรแกรมบทเรียนและบทเรียนบนเว็บ. พิมพ์ครั้งที่ 15. ขอนแก่น : ขอนแก่นการพิมพ์.
ทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์ ผู้ให้สัมภาษณ์. 5 มกราคม 2568. ณ วิทยาลัยนาฏศิลปร้อยเอ็ด เลขที่ 25 ถนนกองพลสิบ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
น้ำทิพย์ พุฒเนียม, บุญรัตน์ แผลงศร, สูติเทพ ศิริพิพัฒนกุล. (2568). การพัฒนาสื่อการเรียนรู้ออนไลน์ร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกม เป็นฐานเพื่อพัฒนาความสามารถการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศอย่างปลอดภัยของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. 8(26). 108-118.
บุญสืบ บุญเกิด และสุรศักดิ์ เพชรคงทอง. (2559). ประวัติการบันทึกโน้ตดนตรีไทย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา. 4(1). 79-99.
ประภัสสร ตัณฑโอภาส. (2556). เครื่องดนตรีไทย : การพัฒนานวัตกรรมสื่อประสมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พรสวรรค์ มณีทอง. (2568). การสืบสานดนตรีพื้นบ้านผ่านสื่อแอนิเมชัน “สิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่าสะล้อ ซอ ซึง. วารสารวิชาการ รมยสาร. 15(3). 31-42.
ภูริทัต อรณุการและคณะ. (2566). การสร้างชุดการสอนโน้ตเพลงไทยขั้นพื้นฐานโดยใช้ทฤษฎีโน้ต ดนตรีไทยใหม่. วารสารดนตรีและการ. 9(2). 70-83.
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (2565). คู่มือนักศึกษาปีการศึกษา 2565. กรุงเทพมหานคร : สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (2565). แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร พ.ศ. 2565-2568. กรุงเทพมหานคร : สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.