TEACHING THAI LANGUAGE BASED ON 21ST CENTURY COMPETENCIES: INNOVATIVE LEARNING FOR DIGITAL CITIZENSHIP
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to analyze competency-based Thai language teaching approaches in the 21st-century context, focusing on developing innovative learning that promotes quality digital citizenship amidst the challenges of technological changes affecting learners' language use. The article presents five key competencies that must be integrated into Thai language teaching: 1) Learning and Innovation Skills (4C), 2) Information, Media, and Technology (ICT) Literacy, 3) Life and Career Skills, 4) Specific Thai Language Competencies, and 5) Digital Citizenship. The study found that the transition from traditional rote learning to competency-based teaching requires active learning innovations such as problem-based learning (PBL), project-based learning (PjBL), digital technology to enhance learning, and flipped classrooms. These technologies allow learners to practice analytical thinking, fact-checking on social media, and creative and ethical communication. Furthermore, the article presents approaches to creating new forms of language-based work, such as podcasts and infographics, coupled with authentic assessment using rubrics that comprehensively reflect learner competencies. The analysis indicates that. Competency-based Thai language instruction has the potential to develop learners' language skills, and information skills, and digital skills comprehensively. It enables learners to use language to think, communicate, and participate effectively and responsibly in the digital society.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2565). กรอบหลักสูตรฐานสมรรถนะ. กรุงเทพมหานคร : สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานการศึกษาแนวโน้มการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา (สกศ).
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2564). การคิดเชิงวิพากษ์เพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปรียาพร วงษ์อนุตรโรจน์. (2563). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียนโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบเปิด. วารสารศึกษาศาสตร์. 31(2). 45–58.
พิเชฐ ยิ่งเกียรติคุณ. (2563). การพัฒนาการเขียนเชิงวิเคราะห์ผ่านโครงงานภาษาไทย. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2561). ทักษะการสื่อสารในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธันยธรณ์ แสนทวี. (2565). การพัฒนาทักษะการทำงานร่วมกันผ่านกิจกรรมกลุ่มในชั้นเรียนภาษาไทย. วารสารครุศาสตร์ร่วมสมัย. 5(1). 112–128.
สุนิสา ศรีสุข. (2563). การพัฒนาสมรรถนะสารสนเทศและเทคโนโลยีของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารเทคโนโลยีการศึกษา. 18(2). 34–50.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการวิจัยการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงศึกษาธิการ.
Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom’s taxonomy of educational objectives. New York, NY: Longman.
Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development. 27(1). 5–12.
European Commission. (2018). DigComp 2.1: The Digital Competence Framework for Citizens. Luxembourg : Publications Office of the European Union.
Hargie, O. (2011). Skilled interpersonal communication: Research, theory and practice. 5th ed. London : Routledge.
Horton, W. (2012). E-learning by design. 2nd ed. San Francisco, CA : Pfeiffer.
ISTE. (2016). ISTE Standards for Students. Washington, DC : International Society for Technology in Education.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2019). Cooperation and competition: Theory and research. Edina, MN : Interaction Book Company.
Martin, A., & Grudziecki, J. (2006). DigEuLit: Concepts and tools for digital literacy development. Innovation in Teaching and Learning in Information and Computer Sciences. 5(4). 249–267.
Mulder, M. (2017). Competence-based Vocational and Professional Education. Cham, Switzerland : Springer.
Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy?. Computers & Education. 59(3). 1065–1078.
OECD. (2019). OECD learning compass 2030: A series of concept notes. Paris : OECD Publishing.
Paul, R., & Elder, L. (2014). Critical thinking: Tools for taking charge of your learning and your life. Boston, MA : Pearson.
Prensky, M. (2020). Teaching Digital Natives: Partnering for Real Learning. Thousand Oaks, CA : Corwin Press.
Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu. Luxembourg : Publications Office of the European Union.
Ribble, M. (2015). Digital citizenship in schools: Nine elements all students should know. 3rd ed. Eugene, OR : ISTE.
Runco, M. (2014). Creativity: Theories and themes: Research, development, and practice. 2nd ed. San Diego, CA : Academic Press.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. San Francisco, CA : Jossey-Bass.
UNESCO. (2011). Media and information literacy curriculum for teachers. Paris : UNESCO.
