ระบบอุปถัมภ์ในการเมืองท้องถิ่นของอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม

Main Article Content

สราวุฒิ เลิศวิชากุล
เชิงชาญ จงสมชัย

บทคัดย่อ

          การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาระบบอุปถัมภ์ระหว่างนักการเมืองระดับชาติกับนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม 2)เพื่อศึกษาผลกระทบของระบบอุปถัมภ์ที่มีต่อการเมืองท้องถิ่นของอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม 3)เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะในการแก้ไขปัญหาระบบอุปถัมภ์ที่มีต่อการเมืองท้องถิ่นของอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยทำการเก็บข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง แหล่ง ข้อมูลต่างๆ ผู้ให้ข้อมูลหลักเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยนักการเมือง นักวิชาการ ข้าราชการและประชาขน จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์และนำเสนอผลการวิเคราะห์เชิงพรรณนา


         ผลการศึกษาพบว่า ระบบอุปถัมภ์ระหว่างนักการเมืองระดับชาติกับนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นความสัมพันธ์แบบแนวราบและความสัมพันธ์แบบแนวตั้ง กล่าวคือ ความสัมพันธ์แบบแนวราบจะเป็นความสัมพันธ์ทางการเมืองแบบอุปถัมภ์แบบเครือญาติ ส่วนความสัมพันธ์แบบแนวตั้งจะเป็นความสัมพันธ์ทางการเมืองแบบอุปถัมภ์ผ่านเครือข่าย พรรคพวก เพื่อนพ้อง และทีมงาน รวมถึงหัวคะแนน ภายใต้ระบบอุปถัมภ์ในเชิงความสัมพันธ์แบบการตลาด และระบบอุปถัมภ์ในเชิงความสัมพันธ์แบบรัฐศาสตร์


         ผลกระทบของระบบอุปถัมภ์ที่มีต่อการเมืองท้องถิ่นของอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม พบว่ามีทั้งผลดีและผลเสีย เช่น เกิดการพัฒนาจากการผลักดันและจัดสรรงบ ประมาณหรือโครงต่างๆ ลงสู่ท้องถิ่น ประชาชนได้รับการดูแลเอาใจใส่จากทั้งนักการเมืองระดับชาติและนักการเมืองท้องถิ่น เกิดการแทรกแซงการเมืองท้องถิ่นจากนักการเมืองระดับชาติ เกิดการสร้างทายาททางการเมืองและสืบทอดอำนาจทางการเมือง


          ข้อเสนอแนะในการแก้ไขปัญหาระบบอุปถัมภ์ที่มีต่อการเมืองท้องถิ่นของอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม ได้แก่ 1) การสร้างกติกา กฎหมาย และระบบตรวจสอบการใช้ระบบอุปถัมภ์  2) การสร้างระบบคุณธรรมและปลูกฝังจริยธรรมทางการเมือง 3) การสร้างจิตสำนึกทางการเมือง 4) การยึดหลักความเสมอภาคเท่าเทียมกันทางการเมือง 5) การใช้ระบบอุปถัมภ์ให้เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาท้องถิ่น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เลิศวิชากุล ส., & จงสมชัย เ. (2019). ระบบอุปถัมภ์ในการเมืองท้องถิ่นของอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 9(1), 302–312. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/211966
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ฉลาด จันทรสมบัติ. (2557). นักการเมืองถิ่นจังหวัดมหาสารคาม. กรุงเทพมหานคร : สถาบันพระปกเกล้า.

นพดล สุคนธวิท. (2539). พรรคการเมืองไทยกับการเมืองท้องถิ่น : ผลประโยชน์และฐานอำนาจ. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครอง. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณัฐวุฒิ จินากูล. (2538). โครงสร้างอำนาจและระบบอุปถัมภ์ในชนบทไทย : กรณีศึกษา “บ้านตา” อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์มานุษยวิทยามหาบัณฑิต สาขามานุษยวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรางกูร วงศ์ลือเกียรติ. (2549). ระบบอุปถัมภ์ในการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลนครเชียงใหม่. การศึกษาค้นคว้าอิสระ หลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

พิชญ์ สมพอง. (2551). นักการเมืองถิ่นจังหวัดยโสธร. กรุงเทพมหานคร : สถาบันพระปกเกล้า.

วัชรา ไชยสาร. (2541). ระบบการเลือกตั้งกับการเมืองไทยยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร : บี.เจ.เพลทโปรเซสเซอร์.

วิศรุต อามาตย์มุลตรี. (2558). ระบบอุปถัมภ์ในการเมืองท้องถิ่นของจังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สนิท สมัครการ. (2533). ความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว เครือญาติ และระบบอุปถัมภ์สังคมไทย. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สมหญิง สุนทรวงษ์. (2532). ระบบอุปถัมภ์กับการกระจายผลประโยชน์การพัฒนาชนบท : กรณีศึกษาหมู่บ้านในเขตชายฝั่งทะเลตะวันออก. วิทยานิพนธ์สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต สาขามานุษยวิทยา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.

สุภาภรณ์ รัตนบุรี. (2553). ระบบอุปถัมภ์กับการเมืองในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

อมรา พงศาพิชญ์ และปรีชา คุวินทร์พันธุ์. (2543). ระบบอุปถัมภ์. กรุงเทพมหานคร : วิญญู.