ภาวะผู้ตามกับการเคลื่อนไหวทางสังคมของภาคประชาสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาพัฒนาการการก่อรูปทางความคิดของผู้ตามในการเคลื่อนไหวภาคประชาสังคม 2)ศึกษาลักษณะการตามแบบไทย โดยเป็นการศึกษาเชิงเอกสารด้วยวิเคราะห์แนวคิดซึ่งอาศัยทฤษฏีแนววิพากษ์ตามปรากฏการณ์และใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของภาคประชาสังคม โดยพบว่า ในการเคลื่อนไหวเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งประกอบไปด้วยบุคคลหลากหลาย เป็นการกระทำร่วมของผู้คน ซึ่งอาจจะมาจากนักกิจกรรมหรือบุคคลทั่วไปก็ได้ที่ล้วนมีรากฐานมาจากแนวความคิด อุดมการณ์เดียวกันในการเป็นการเมืองภาคประชาชน จนเกิดการรวมตัวเรียกร้องให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ลักษณะของผู้ตาม 6 ประการ คือ 1) ความกล้าหาญที่จะรับผิดชอบ 2) ความกล้าหาญในการรับใช้ 3) ความกล้าที่จะท้าทาย 4) ความกล้าที่จะมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลง 5) ความกล้าที่จะยึดมั่นในคุณธรรม 6) ความกล้าหาญที่จะก้าวข้ามลำดับชั้น ลักษณะดังกล่าวจึงเป็นพลวัตรการตามแบบไทยที่เห็นได้จากโต้ตอบและการกระทำและเป็นอำนาจนำของผู้ตาม อนึ่ง กุญแจสู่ความเป็นแกนนำที่ดีก็คือการมีประสิทธิภาพสูงของผู้ตาม เป็นการสนับสนุนอย่างแรงหรือการยืนหยัดเพื่อต่อสู้ร่วมกับแกนนำและเดินไปด้วยกัน ซึ่งเป็นผลลัพธ์ของผู้ตาม(Followership Outcomes) ที่ทำงานสอดประสานกัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ยุรชัฎ ชาติสุทธชัย. ผู้ให้สัมภาษณ์. 15 ตุลาคม 2562. ณ มหาวิทยาลัยรังสิต 52/247 ตำบลหลักหก อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี
สุริยะใส กตะศิลา. (2558). อุดมการณ์ทางการเมืองของมวลมหาประชาชนในวิกฤติประชาธิปไตย. ดุษฎีนิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง. วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต.
สุริยะใส กตะศิลา. (2562). ภาวะผู้ตาม : กรณีศึกษาจากปรากฏการณ์มวลมหาประชาชน. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต. 15(1). 210-215.
อุเชนทร์ เชียงแสน.(2561). การเมืองภาคประชาชน. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มติชน.
Bourdieur, Pierre. (1986). The Forms of Capital. Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education. New York : Greenwood.
Kelly, Robert E. (1992). Power of Followership. Harvard Business Review : The Hardcover.
McAdams, D. P. (1982). Experiences of intimacy and power: Relationships between social motives and autobiographical memory. Journal of Personality and Assessment. 42(2). 292–302.
McCarthy, John D. and Zald, Mayer. (1977). Resource Mobilization and Social Movements: A Partial Theory. American Journal of Sociology. 82(6). 122-124.
Olson, Mancur .(1965). The Logic of Collective Action: Public Goods and the Theory of Groups. New York : Harvard University Press.
Rangsit University Library. (2019). One Search Online. Retrieved 15 January 2020. From http://library.rsu.ac.th/index1.html
Roger, Adair. (2008). Developing great leader, one follower at a time. New York : San Francisco, CA.
Uhl-Bien.Mary. (2013). Follower theory: A review and research agenda. The Leadership Quarterly. Retrieved 15 February 2020. From www.elsevier.com
