การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้รูปแบบการสอน B-slim สำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2

Main Article Content

แพรธารทอง อุดมกัน
พรเทพ เสถียรนพเก้า

บทคัดย่อ

         บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้รูปแบบการสอน B-slim สำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 2)เพื่อประเมินประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้รูปแบบการสอน    B-slim สำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนโรงเรียนบ้านพะทาย จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ หลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้รูปแบบการสอน B-slim สำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที


         ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้านทักษะการพูดสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 โดยมีเนื้อหาประกอบด้วย 1)การออกเสียง 2)คำศัพท์ 3)ไวยากรณ์ 4)ความคล่องแคล่ว 5)ความเข้าใจและได้ตรวจสอบความเหมาะสมและความสอดคล้องของหลักสูตรฝึกอบรมโดยผู้เชี่ยวชาญ ผลที่ได้คือ 1)ผลการวิเคราะห์ความเหมาะสมของร่างหลักสูตรฝึกอบรม มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.80 แสดงว่ามีความเหมาะสมมากที่สุด 2)ผลการวิเคราะห์ความสอดคล้อง ค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.80 ถึง 1.00 แสดงว่ามีความสอดคล้องอยู่ในระดับมาก 3)ผู้วิจัยได้ปรับปรุงร่างหลักสูตรฝึกอบรมตามข้อเสนอแนะของผู้เชี่ยวชาญเพื่อให้หลักสูตรฝึกอบรมมีความสมบูรณ์มากที่สุด หลังจากได้หลักสูตรฝึกอบรม ผู้วิจัยได้นำหลักสูตรฝึกอบรมไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่าง คะแนนทักษะการพูดภาษาอังกฤษในภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ โดยทักษะความเข้าใจ มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุดที่ 11.08 สรุปได้ว่าทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 หลังการฝึกอบรมอยู่ในระดับดีมาก 2. ผลการประเมินประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้านทักษะการพูดสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 1)ผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 หลังการฝึกอบรมสูงกว่าก่อนการฝึกอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2)คะแนนทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 ใน 5 หน่วยการเรียนรู้อยู่ในระดับดี เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3)โดยรวมความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อหลักสูตรฝึกอบรมอยู่ในระดับมากที่สุดสูงกว่าสมมติฐานที่ตั้งไว้และเพื่อให้หลักสูตรฝึกอบรมมีความสมบูรณ์มากขึ้น ผู้วิจัยได้ปรับกิจกรรมการเรียนรู้บางกิจกรรมให้มีเนื้อหาที่ง่ายขึ้นและสามารถปฏิบัติได้จริง การเพิ่มกิจกรรมการปฏิบัติ การลงมือทำให้มากขึ้นเพื่อให้นักเรียนเกิดทักษะการพูดภาษาอังกฤษที่มากขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อุดมกัน แ., & เสถียรนพเก้า พ. (2022). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้รูปแบบการสอน B-slim สำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 11(1), 322–335. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/246949
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ถาดทอง ปานศุภวัชร. (2550). เอกสารคำสอน หลักสูตรและการจัดการเรียนรู้. สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ธูปทอง กว้างสวาสดิ์. (2549). คู่มือการสอนภาษาอังกฤษ. มหาสารคาม : ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2550). แนวทางการพัฒนาการสอนกระบวนการคิด. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.

บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2553). การพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2553). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร : เฮ้าออฟเคอร์มิสท์.

พิสณุ ฟองศรี. (2549). การประเมินทางการศึกษา : แนวคิดสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : เทียมฝ่าการพิมพ์.

พิสณุ ฟองศรี. (2550). เทคนิควิธีประเมินโครงการ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : พรอเพอร์ตี้พริ้นท์.

วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2551). วิธีวิทยาการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.

ศศิธร ขันติธรางกูร. (2550). หลักสูตรและการพัฒนาหลักสูตร. เลย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

สมคิด บางโม.(2551). เทคนิคการฝึกอบรมและการประชุม. กรุงเทพมหานคร : วิทยพัฒน์.

สมชาย พงศ์วิลาวัณย์. (2551). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม เรื่องการส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ สำหรับครูผู้สอนระดับช่วงชั้นที่ 3-4. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.

สมชาย สังข์สี. (2550). หลักสูตรฝึกอบรมการพัฒนามาตรฐานการศึกษาด้านผู้เรียนในสถานศึกษาชั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรการสอน. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นนพื้นฐาน. (2561). คู่มือสภานักเรียน. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงศึกษาธิการ.

หรรษา นิลวิเชียร. (2547). การพัฒนาหลักสูตรโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน หลักการ และแนวปฏิบัติ. ปัตตานี : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

อารี พรหมเล็ก. (2553). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมนักศึกษาวิชาชีพครูเพื่อพัฒนาความสามารถการจัดประสบการณ์ที่เสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ สำหรับเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Kerr, J. F. (1989). Changing the a Curriculum. London : University of London Press.

Taba. (1962). Curriculum Development Theory and Practice. New York : Harcourt. Braceand World.

Tyler, R. W. (1989). Basic principle of curriculum an instruction. Chicago : University of Chicago Press.