แนวทางการจัดสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ กรณีศึกษา วัดพระปฐมเจดีย์ จังหวัดนครปฐม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาสภาพการจัดสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุที่เดินทางมาท่องเที่ยววัดพระปฐมเจดีย์ 2)เพื่อศึกษาสถานการณ์ ปัญหาและความต้องการในการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุที่เดินทางมาท่องเที่ยววัดพระปฐมเจดีย์กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักท่องเที่ยวผู้สูงอายุที่เดินทางมาท่องเที่ยว จากกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 478 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และนำเสนอผลการวิจัยโดยการเขียนเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า ภายในวัดพระปฐมเจดีย์มีการจัดสิ่งอำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวผู้สูงอายุทั้งในด้านที่จอดรถ ทางลาด ป้ายสัญลักษณ์ จุดบริการต่างๆ และห้องน้ำสำหรับผู้สูงอายุ แต่พบว่าสิ่งอำนวยความสะดวกบางส่วนที่จัดไว้ยังไม่อาจตอบสนองต่อความต้องการพื้นฐานได้เท่าที่ควร และยังพบว่านักท่องเที่ยวผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีระดับความต้องการให้มีการจัดสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในระดับมาก โดยประเด็นที่นักท่องเที่ยวผู้สูงอายุต้องการให้มีการพัฒนาหรือจัดสิ่งอำนวยความสะดวกมากที่สุด คือ ต้องการให้มีทางลาดที่มีขนาดกว้างสามารถนำรถเข็นวีลแชร์ขึ้นไปสักการะองค์พระปฐมเจดีย์ได้
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จักรกฤษณ์ แสนพรหม. (2556). ความจำเป็นของสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ และผู้สูงอายุในพื้นที่ กรณีศึกษา สถานที่ท่องเที่ยวซึ่งเป็นพระธาตุบริวารของพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
ประชาไท. (2559). เข้าพบกรมศิลปากร เสนอปรับปรุงทางขึ้น-เพื่อให้ทุกคนได้สักการะพระปฐมเจดีย์. สืบค้นเมื่อ 9 มีนาคม 2564. จาก https://prachatai.com/journal/2016/ 08/67378
ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์. (2556). การกำหนดขนาดตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงพรรณนาในงานสาธารณสุข. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ. 16(2). 9-18.
ไปรยา สุพรรณพยัคฆ์. (2561). ความต้องการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการและผู้สูงอายุใน ที่ว่าการอำเภอ และศาลากลางจังหวัดสระบุรี. การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ และนานาชาติ ครั้งที่ 9. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏ สวนสุนันทา. 947-959.
พงศ์เสวก อเนกจำนงค์พร. (2558). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของประชากรรุ่นเบบี้บูมในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
พระประกฤษฎิ์ แสงเทียมจันทร์ และประโยชน์ ส่งกลิ่น. (2563). แนวทางในการพัฒนาศักยภาพวัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธศิลป์และเส้นทางแสวงบุญ : กรณีศึกษา วัดในเขตพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด. 9(2). 263-273.
พิทักษ์ ศิริวงศ์ และณัฐธยาน์ ศรีสุวรรณ. (2560). สิ่งอำนวยความสะดวก สภาพปัญหา และความต้องการของผู้สูงอายุในพื้นที่ศาสนสถานในเขตจังหวัดสมุทรปราการ กรณีศึกษา: วัดบางพลีใหญ่ในและวัดอโศการาม. การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ 9 “ราชมงคลสร้างสรรค์นวัตกรรมที่ยั่งยืนสู่ประเทศไทย 4.0”. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล. 416-422.
ลัดณา ศรีอัมพรเอกกุล. (2560). การพัฒนากลยุทธ์การจัดการท่องเที่ยวระดับเมืองรองเพื่อรองรับการท่องเที่ยวของผู้สูงอายุคุณภาพ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรรณกร ชาวนาไร่. (2556). การประเมินการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรมกับการท่องเที่ยววัดพระปฐมเจดีย์ ราชวรมหาวิหาร จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สามารถ สุวรรณรัตน์ และคณะ. (2558). แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมระหว่างนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุและชุมชนในแหล่งท่องเที่ยวภาคเหนือตอนบน. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
สำนักพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวกรมการท่องเที่ยว. (2560). คู่มือการประเมินมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
สุรีย์ บุญญานุพงศ์ และคณะ. (2559). การจัดการแหล่งท่องเที่ยวแบบ Slow Tourism สำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในภาคเหนือตอนบน. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว).
อภินันท์ จันตะนี. (2550). สถิติและการวิจัยทางธุรกิจ. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
อรรทวิท ศิลาน้อย, ณัฏฐพงษ์ ฉายแสงประทีป, วันทกาญจน์ สีมาโรจน์ และวัฒนา ทนงค์แผง.(2562). ความต้องการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวในพระบรมธาตุนาดูน สำหรับการท่องเที่ยว เพื่อคนทั้งมวล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 10(2). 130-143.
Sanmargaraja, S. (2015). Accessible Tourism Destinations in Malaysia: Disabled Tourists’ Requirements Article. Australian Journal of Basic and Applied Sciences. 9(33). 436-442.
Susanna, A.M. (2015). Accessibility to Tourism by Persons with Disabilities in the Ashanti Region of Ghana. Master of Science Disability. Kwame Nkrumah University of Science and Technology Kumasi, Ghana.