การบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอเชียงขวัญ จังหวัดร้อยเอ็ด
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาการบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอเชียงขวัญ จังหวัดร้อยเอ็ด 2)เพื่อเปรียบเทียบการบริหารงานบุคคลจำแนกตามเพศ อายุระดับการศึกษาประเภทบุคลากรและประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน 3)เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคล กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 211 คน และผู้ให้สัมภาษณ์ ได้แก่ ผู้บริหารและบุคลากร จำนวน 10 คน ทั้งสองกลุ่มได้จากองค์การบริหารส่วนตำบล 5 แห่งในอำเภอเชียงขวัญ จังหวัดร้อยเอ็ด เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ความถี่ร้อยละค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. บุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอเชียงขวัญ จังหวัดร้อยเอ็ดมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก 2. บุคลากรที่มีระดับการศึกษา ประเภทบุคลากร และประสบการณ์ในการปฏิบัติงานต่างกันมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอเชียงขวัญ จังหวัดร้อยเอ็ดแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนเพศ และอายุ ไม่แตกต่างกัน 3. แนวทางการบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอเชียงขวัญ จังหวัดร้อยเอ็ดสรุปได้ดังนี้ 1)ด้านการวางแผนบุคลากร ควรมีนโยบายและจัดทำแผนอย่างเหมาะสมกำหนดโครงสร้างและหน้าที่ของบุคลากรอย่างชัดเจน 2)ด้านการสรรหาและการคัดเลือก ควรเลือกสรรบุคลากรด้วยหลักคุณธรรมเป็นไปตามระเบียบของทางราชการเปิดเผยและตรงกับตำแหน่งงาน 3)ด้านการธำรงรักษาบุคลากร ควรมีการอบรมปฐมนิเทศบุคลากรที่บรรจุใหม่มีสวัสดิการและการเสริมสร้างขวัญและกำลังใจในการปฏิบัติงาน 4)ด้านการประเมินผลการปฏิบัติงาน ควรมีการประเมินเชิงประจักษ์โดยรวมถึงความตั้งใจในการปฏิบัติงานด้วยหลักเกณฑ์การประเมินที่ชัดเจนและโปร่งใส 5)ด้านการพัฒนาบุคลากร ควรส่งเสริมให้บุคลากรได้พัฒนาตนเองเสมอรวมถึงการสนับสนุนด้านการศึกษาต่อ 6)ด้านการให้พ้นจากงาน ควรปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการมีแนวปฏิบัติที่ชัดเจนโดยพิจารณาร่วมกับหลักคุณธรรมโปร่งใส และเป็นธรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2560). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพมหานคร : วิญญูชน.
จิราวรรณ แสงตันชัย. (2561). แนวทางการพัฒนาบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่ความเป็นเลิศ กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. 13(43). 53-62.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 134. ตอนที่ 40 ก. 6 เมษายน 2560.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2558). การโค้ชเพื่อการรู้คิด. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี. (2559). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรทัย จันทร์เหลือง. (2558). ปัญหาในการบริหารงานบุคคลของเทศบาลตำบลเขื่องใน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี. การศึกษาค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.