นาฏศิลป์ไทยสร้างสรรค์ : พุทธบูชาปารมี

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อออกแบบกระบวนท่ารำ ผลงานสร้างสรรค์ ชุด พุทธบูชาปารมี 2)เพื่อสร้างองค์ประกอบการแสดงผลงานสร้างสรรค์ ชุด พุทธบูชาปารมีโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ จากการศึกษาเอกสารและภาคสนาม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสังเกตและแบบสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ สัมภาษณ์ผู้รู้จำนวน 16 คน ผู้ปฏิบัติ 10 คน บุคคลทั่วไปจำนวน 20 คน และนำผลงานการวิจัยด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์

         ผลการวิจัยพบว่า 1. การออกแบบกระบวนท่ารำพุทธบูชาปารมี เป็นการนำเสนอนาฏศิลป์ไทยในรูปแบบระบำยุคสมัยทวารวดีผสมผสานศิลปะอินเดีย สื่อความหมายถึงการบูชาพระพุทธรูปสัญลักษณ์แทนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตามหลักพระพุทธศาสนาเถรวาท “อามิสบูชา” คือการบูชาด้วยดอกไม้ (ดอกบัว) ผู้แสดงเป็นชาย และหญิง จำนวน 10 คน การแสดงแบ่งเป็น 3 ช่วง ได้แก่ ช่วงที่ 1 สักการะบูชา ช่วงที่ 2 พุทธาประทานพร และช่วงที่ 3 เฉลิมฉลองพุทธปารมี การสร้างสรรค์กระบวนท่ารำ ใช้หลักการออกแบบท่ารำ 3 ลักษณะได้แก่ 1)การเลียนแบบท่ารำจากประติมากรรม จิตรกรรม 2)จินตนาการตามแนวคิด “ทวารวดี(มอญ) ผสมผสานศิลปะอินเดีย(แขก) และ 3)สร้างสรรค์กระบวนท่ารำใหม่ผสมผสานท่ารำมาตรฐาน 2. สำหรับการสร้างองค์ประกอบการแสดงมี 5 องค์ประกอบ ได้แก่   1)บทร้องทำนองเพลงดนตรี 2)ผู้แสดง 3)เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับ 4)อุปกรณ์ประกอบการแสดง 5)การใช้พื้นที่เวทีและการแปรแถว ส่วนการประเมินคุณภาพผลงานสร้างสรรค์ ชุด พุทธบูชาปารมี  โดยผู้เชี่ยวชาญ ผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า ผลงานสร้างสรรค์ ชุด พุทธบูชาปารมี มีคุณภาพ สมบูรณ์ สวยงาม สอดคล้องตามแนวคิดของการสร้างสรรค์ผลงานอย่างมีสุนทรียะทางด้านนาฏศิลป์ดนตรี