รูปแบบการบริหารจัดการสวัสดิภาพแก่สุนัขจรจัดตามวิถีพุทธภายในวัดเวฬุวนาราม อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง

Main Article Content

พระสุพิน สุภโณ (พงษ์วิเศษ)
ดิลก บุญอิ่ม

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาปัญหาการบริหารจัดการสวัสดิภาพแก่สุนัขจรจัด 2)เพื่อศึกษาวิธีการบริหารจัดการสวัสดิภาพแก่สุนัขจรจัดตามวิถีพุทธ 3)เพื่อนำเสนอรูปแบบการบริหารจัดการสวัสดิภาพแก่สุนัขจรจัดตามวิถีพุทธ ภายในวัดเวฬุวัน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบสอบถามปลายปิด กลุ่มผู้ให้สัมภาษณ์ ได้แก่ พระภิกษุ กรรมการวัด และบุคคลผู้เลี้ยงดูสุนัขจรจัด วัดเวฬุวัน อำเภอแม่ จังหวัดลำปาง จำนวน 8 รูป/คน และกลุ่มผู้ตอบแบบสอบถาม ได้แก่ ประชาชนที่มาบริจาคเงินและอาหารเพื่อเลี้ยงดูสุนัขจรจัดวัดเวฬุวัน อำเภอแม่ จังหวัดลำปางจำนวน 123 คน สถิตที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน


          ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัญหาการบริหารจัดการสวัสดิภาพแก่สุนัขจรจัด กลุ่มผู้ให้สัมภาษณ์ เห็นว่า สถานที่พักพิงสุนัขในปัจจุบัน มีสภาพอาคารและสถานที่พออยู่ได้ในจำนวน 400 ตัว ค่อนข้างแออัด ไม่เพียงพอให้สุนัขจรจัดพักพิง งบประมาณในการก่อสร้างกรงไม่เพียงพอต่อจำนวนสุนัข หน่วยงานภาครัฐควรเข้าไปช่วยดูแลเรื่องงบประมาณ ปัจจุบัน สุนัขมีจำนวนมาก หากหน่วยงานของภาครัฐมาช่วยดูแลอย่างจริงจัง จะทำให้สุขภาพสุนัขดียิ่งขึ้น ทางวัดยังขาดแคลนอุปกรณ์ที่จำเป็นในการดำรงชีวิตอย่างสุขสบายของสุนัขส่วนอาหาร วัดจัดสุนัขจรจัดให้ได้กินอาหารตามงบประมาณที่มีอยู่ในแต่ละมื้อ อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ผู้เลี้ยงดูสุนัขได้ปฏิบัติต่อสุนัขทุกตัวด้วยความเมตตากรุณา 2. วิธีการบริหารจัดการสวัสดิภาพแก่สุนัขจรจัดตามวิถีพุทธ ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีความเห็นว่า ชาวพุทธไม่ควรแก้ปัญหาด้วยการทำลายชีวิตสุนัขจรจัด บุคคลผู้เลี้ยงสุนัขจรจัด ควรนำสุนัขไปฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าตามคำแนะนำของสัตวแพทย์ สัตวแพทย์ที่รับผิดชอบควรจัดบริการฉีดวัคซีน ฉีดยาคุมกำเนิด และทำหมันสุนัขจรจัดฟรี และควรมีการจัดระเบียบสุนัขโดยการขึ้นทะเบียนสุนัขในสถานสงเคราะห์ ความคิดเห็นเหล่านี้อยู่ในระดับมากที่สุด และ 3. รูปแบบการบริหารจัดการสวัสดิภาพแก่สุนัขจรจัดตามวิถีพุทธ สุนัขจรจัดสมควรได้รับการเหลียวแลเอาใจใส่วัดควรจัดที่พักพิงให้กับสุนัขจรจัดอย่างเพียงพอ ควรเพิ่มบุคคลที่รับผิดชอบในการจัดการสถานพักพิงสุนัขจรจัดให้เพียงพอกับจำนวนสุนัขจรจัด ในอัตราส่วน 1 คน ต่อสุนัขจรจัด 100 ตัว โดยประสานงานกับหน่วยงานของรัฐให้เข้าไปช่วยดูแลเรื่องงบประมาณเพื่อแบ่งเบาภาระของวัด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุภโณ (พงษ์วิเศษ) พ., & บุญอิ่ม ด. (2022). รูปแบบการบริหารจัดการสวัสดิภาพแก่สุนัขจรจัดตามวิถีพุทธภายในวัดเวฬุวนาราม อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 11(1), 135–147. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/255361
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2563). คู่มือแนวทางการบริหารจัดการสถานสงเคราะห์สัตว์. สืบคนเมื่อ 18 ธันวาคม 2563. จาก www.dia.go.th

ชินรัตน์ สมสืบ. (2539). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชนบท. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ดิเรก อนันต์. (2556). การมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระครูเวฬุวันสุตวัฒน์ ผู้ให้สัมภาษณ์. 16 ธันวาคม 2563. ณ วัดเวฬุวนาราม ตำบลแม่ทะ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม.กรุงเทพมหานคร : เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์ จำกัด.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎก ฉบับภาษาไทย (เล่ม 11). กรุงเทพมหานคร : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศรัณยู ภักดีวงษ์. (2560). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการแก้ปัญหาสุนัขจรจัด. การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. (2563). ฐานข้อมูลเพื่อการขึ้นทะเบียนสุนัข-แมว. สืบคนเมื่อ 18 ธันวาคม 2563. จาก 164.115.40.46 petregister