การศึกษาเปรียบเทียบสังคมอุดมคติตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาทและปรัชญาตะวันตก

Main Article Content

พระสถิต ขนฺติธโร(โพธิ์ทอง)
พระมหาสากล สุภรเมธี
สงวน หล้าโพนทัน

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาสังคมอุดมคติตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท 2)เพื่อศึกษาสังคมอุดมคติตามหลักปรัชญาตะวันตก และ 3)เพื่อศึกษาเปรียบเทียบสังคมอุดมคติตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาทและปรัชญาตะวันตก การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาจากเอกสารและงานวิจัยพร้อมการวิเคราะห์แนวคิดสังคมอุดมคติของพุทธทาสภิกขุและสังคมอุดมคติของเพลโตเพื่อหาข้อมูลสรุปและนำเสนอรายงานผลงานการวิจัย


           ผลการวิจัยพบว่า สังคมอุดมคติตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท เริ่มต้นจากพระพุทธเจ้าต้องการล้มเลิกระบบสังคมเดิมและสร้างระบบสังคมใหม่ขึ้นมาในอินเดียสมัยพุทธกาล ด้วยวิธีการปฏิเสธระบบวรรณะในสังคมอินเดียที่สร้างความเหลื่อมล้ำทางสังคมในสมัยนั้น ให้เป็นสังคมที่มีลักษณะการดำเนินชีวิตด้วยความเสมอภาคและเท่าเทียมกันสังคมอุดมคติตามหลักปรัชญาตะวันตก ก่อรูปแนวคิดขึ้นจากสภาพความปั่นป่วนทางการเมืองของเอเธนส์และสังคมชั้นสูง เพลโตมีทัศนะว่า อุตมรัฐเป็นสังคมอุดมคติที่ดีที่สุดมีจุดหมายทางการเมืองคือความยุติธรรม ระบอบอภิชนาธิปไตยที่เป็นระบอบการปกครองที่ใกล้เคียงกับอุตมรัฐมากที่สุดจึงมีความสำคัญกับบุคคลผู้ที่จะมาเป็นผู้นำรัฐ สังคมอุดมคติตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาทและปรัชญาตะวันตก เมื่อเปรียบเทียบแล้วเห็นว่ามีประเด็นที่เหมือนกัน คือการปกครองที่ดีให้ถือตัวผู้ปกครองที่สมบูรณ์เป็นหลัก ซึ่งสังคมการเมืองที่ดีต้องเกิดจากผู้นำที่มีคุณธรรม และข้อแตกต่างคือ ปรัชญาการเมืองที่ไม่ได้มีพื้นฐานจากความเป็นจริง แต่ใช้วิธีการโต้แย้งด้วยเหตุผลเพื่อเข้าถึงสังคมอุดมคติ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ขนฺติธโร(โพธิ์ทอง) พ., สุภรเมธี พ., & หล้าโพนทัน ส. . (2023). การศึกษาเปรียบเทียบสังคมอุดมคติตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาทและปรัชญาตะวันตก. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 12(1), 47–56. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/263078
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เดือน คำดี. (2526). ปรัชญาตะวันตกสมัยใหม่. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.

ทวีวัฒน์ ปุณฑริกวิวัฒน์. (2539). พุทธทาสภิกขุกับทฤษฎีธัมมิกสังคมนิยม. วารสารพุทธศาสน์ศึกษา. 3(2). 29-52.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2529). ทรรศนะทางการเมืองของพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2534). ความคิดทางการเมืองในพระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระนิติกร จิตฺตคุตฺโต (วิชุมา). (2556). การศึกษาเปรียบเทียบปรัชญาการเมืองของเพลโตกับแนวคิดทางการเมืองของพุทธทาสภิกขุ. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2548). ธัมมิกสังคมนิยม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.

ฟื้น ดอกบัว. (2544). ปวงปรัชญากรีก. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ศยาม.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2533). ปรัชญาการเมือง. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สมภาร พรมทา. (2539). ปรัชญาสังคมและการเมือง. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุมาลัย กาญจนะ. (2558). แนวคิดเรื่องสังคมนิยมตามแนวพุทธปรัชญาเถรวาท. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.