การศึกษาวิเคราะห์ความงามเชิงสุนทรียศาสตร์ของหอไตร วัดสระไตรนุรักษ์ บ้านนาเวียง ตำบลนาเวียง อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร

Main Article Content

พระจักรพงษ์ สุวณฺโณ(สุโพธิ์)
พระมหาสากล สุภรเมธี
พระใบฎีกา นรินทร์ สีลเตโช

บทคัดย่อ

           บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาความงามเชิงสุนทรียศาสตร์ของหอไตร วัดสระไตรนุรักษ์ 2)เพื่อศึกษาแนวคิดและทฤษฎีทางสุนทรียศาสตร์ และ 3)เพื่อวิเคราะห์ความงามเชิงสุนทรียศาสตร์ของหอไตร วัดสระไตรนุรักษ์ บ้านนาเวียง ตำบลนาเวียง อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธรเป็นวิจัยเชิงคุณภาพโดยการศึกษาเอกสารและการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 11 รูป/คนเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและงานวิจัย เป็นข้อมูลเชิงพรรณนาวิเคราะห์


           ผลการวิจัยพบว่า 1. ความงามเชิงสุนทรียศาสตร์หอไตรวัดสระไตรนุรักษ์ พบว่า สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบพม่า สร้างโดยช่างลาวที่อพยพมาครั้งตั้งหมู่บ้าน ตัวอาคารสร้างด้วยไม้หันหน้าไปทางทิศตะวันตก หลังคามุงด้วยไม้ซ้อนลดหลั่นกัน 4 ชั้น บานประตูแกะสลักลวดลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะสถาปัตยกรรมแบบผสมผสานพม่าและลาว 2. แนวคิดและทฤษฎีความงามทางสุนทรียศาสตร์ พบว่า สุนทรียศาสตร์คือศาสตร์ที่แสวงหาความจริงเกี่ยวกับความงามและเกณฑ์ตัดสินความงาม มีทฤษฎีจิตวิสัยนิยม,ทฤษฎีวัตถุวิสัยนิยม, ทฤษฎีสัมพัทธนิยม, ทฤษฎีสัมบูรณนิยม 3. จากการวิเคราะห์ความงามเชิงสุนทรียศาสตร์ของหอไตรวัดสระไตรนุรักษ์บ้านนาเวียง ตำบลนาเวียง จังหวัดยโสธร ด้วยทฤษฎีจิตวิสัยนิยม ทฤษฎีวัตถุวิสัยนิยม ทฤษฎีสัมพัทธนิยม และทฤษฎีสัมบูรณนิยม ผลการวิเคราะห์ทฤษฎีทั้ง 4 ทฤษฎีที่เหมาะสมที่จะใช้ตัดสินความงามของหอไตรวัดสระไตรนุรักษ์ คือ ทฤษฎีสัมพัทธนิยม ด้วยเหตุผลที่ว่า ทฤษฎีนี้ใช้สภาพแวดล้อมคือ ความเชื่อด้านศาสนา วัฒนธรรม และประเพณี ของสังคมนั้นมาเป็นองค์ประกอบที่สำคัญในการตัดสินความงามทางสุนทรียศาสตร์ของศิลปะนั้นๆ ส่วนทฤษฎีอื่นๆ เป็นเพียงประกอบในการตัดสินความงามเท่านั้น 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุวณฺโณ(สุโพธิ์) พ., สุภรเมธี พ., & สีลเตโช พ. น. (2023). การศึกษาวิเคราะห์ความงามเชิงสุนทรียศาสตร์ของหอไตร วัดสระไตรนุรักษ์ บ้านนาเวียง ตำบลนาเวียง อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 12(1), 69–78. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/263085
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ดวงเดือนรุ่งฟ้า เพ็ญไพสิฐ. (2553). การศึกษาวิเคราะห์สุนทรียศาสตร์ในผลงานจิตกรรมของอาจารย์นันทวี จันทขว้าง. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พ่วง มีนอก. (2536). สุนทรียศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

มูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระบรมชน-กาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร. (2564). สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2564. จาก https://www.saranukromthai.or.th/ sub/book/book.php?book=30&chap=2&page=t30-2-infodetail03.html

ลักษณวัต ปาละรัตน์. (2551). สุนทรียศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

วสันต์ ชีวะสาธน์. (2552). ศาสนสถานในพุทธศาสนา : แหล่งและบทบาท. กรุงเทพมหานคร : อักษรเจริญทัศน์.

ศิริศักดิ์ อภิศักดิ์มนตรี และคณะ. (2557). หอไตรล้านนา. กรุงเทพมหานคร : กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.

สถาพร อรุณวิลาศ. (2534). การศึกษาคติความเชื่อและรูปแบบหอไตรในภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาโบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สมคิด วีระทัศนกุล. (2545). วัด : พุทธศาสนสถาปัตยกรรมไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.