แนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านวิสาหกิจชุมชนเพื่อสังคม

Main Article Content

สนุก สิงห์มาตร
พิกุล มีมานะ

บทคัดย่อ

          บทความทางวิชาการฉบับนี้มีเจตนาจะนำเสนอถึงแนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากหรือเศรษฐกิจชุมชน กล่าวคือ การดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจต่าง ๆ ตั้งแต่ระดับการผลิตจนไปถึงระดับการบริโภค ซึ่งเป็นเรื่องของการมีส่วนร่วมของชุมชนในการคิด การลงมือปฏิบัติ การรับผลประโยชน์ และร่วมกันเป็นเจ้าของ หลังจากการศึกษาวิเคราะห์จากเอกสารที่เกี่ยวข้องแล้วผู้เขียนจึงขอนำเสนอแนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านวิสาหกิจชุมชนเพื่อสังคม ประกอบด้วย 1) บทบาทรัฐบาล ควรส่งเสริมสนับสนุนการดำเนินการของวิสาหกิจชุมชนอย่างเต็มที่ ด้านนโยบาย งบประมาณ ด้านวิชาการ ระเบียบกฎหมาย ปัจจัยการผลิตและบุคลากรที่เกี่ยวข้องมีหน้าที่สนับสนุนอุดหนุน                      2) บทบาทภาคเอกชน ภาคเอกชนควรแสดงบทบาทในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านวิสาหกิจชุมชน ได้แก่ การสนับสนุน ส่งเสริมและช่วยการขับเคลื่อน รวมทั้งอำนวยความสะดวกแก่เครือข่ายวิสาหกิจต่างๆช่วยเหลือรัฐบาล ทั้งที่เป็นวัตถุดิบ ปัจจัยการผลิต ทุน อุปกรณ์ ตลอดจนองค์ความรู้ต่างๆ ในการขับเคลื่อนนโยบาย 3) บทบาทภาคประชาสังคม ควรทำหน้าที่ขับเคลื่อนขยายเครือข่ายและช่วยเติมเต็มในส่วนที่เป็นข้อจำกัดของกลุ่มวิสาหกิจที่ดำเนินการแล้วยังอ่อนแอให้สามารถขับเคลื่อนสู่ความสำเร็จได้ และ 4) บทบาทเครือข่ายกลุ่มวิสาหกิจเองก็ควรแสดงบทบาทร่วมกันในการช่วยเหลือเกื้อกูลกันในด้านต่างๆ เพื่อความสำเร็จยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สิงห์มาตร ส., & มีมานะ พ. (2023). แนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านวิสาหกิจชุมชนเพื่อสังคม. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 12(2), 628–642. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/264958
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาชุมชน. (2565). การพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากตามยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2565. จาก https://district.cdd.go.th/khowang/wp-content/uploads/sites/ 531/2019/09/128785_ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปีกับเศรษฐกิจฐานราก 01-1.pdf

กาญจนา รอดแกว ภุชงค์ เสนานุช และรณรงค์ จันใด. (2563). รายงานฉบับสมบูรณ์การศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานศูนย์วิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

กาญจนา รอดแกว ภุชงค์ เสนานุช และรณรงค์ จันใด. (2564). การศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากเพื่อการพัฒนาอยางยั่งยืน. วารสารสถาบันพระปกเกล้า. 19(1). 48-66.

คณะอนุกรรมการยุทธศาสตร์เศรษฐกิจฐานราก. (2559). คู่มือการส่งเสริมการพัฒนาระบบเศรษฐกิจฐานราก. กรุงเทพมหานคร : สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน(องค์การมหาชน) กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

ชฎิล โรจนานนท์. (2558). วิสาหกิจเพื่อสังคม (Social Enterprise) คืออะไร โครงการศึกษาโดยไม่หยุดนิ่งของสำนักนโยบายพัฒนาระบบการเงินภาคประชาชน. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2565. จาก https://www.dop.go.th/download/knowledge/th1596811756-298_4.pdf

นฤมล นิราทร. (2565). เศรษฐกิจฐานราก : บทบาทและความท้าทาย. กรุงเทพมหานคร : สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

นันทกานต์ สมบัติสวัสดิ์. (2559). แนวคิดเรื่องธุรกิจเพื่อสังคมของมูฮัมหมัด ยูนุส. วารสารปณิธาน. 12(1). 1-16.

แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ. (2563). แผนที่ 16 เศรษฐกิจฐานราก. สืบค้นเมื่อ 27 มีนาคม 2565. จาก http://nscr.nesdc.go.th/masterplans-16/

วิภาภรณ์ ชัยรัตน์. (2560). รูปแบบของวิสาหกิจเพื่อสังคมของรัฐบาลกับการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศอย่างยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 27 มีนาคม 2565. จาก http://www.dsdw2016.dsdw. go.th/doc_pr/ndc_2559-2560/wpa_8229.html

ศักดิ์ดา ศิริภัทรโสภณ. (2558). การศึกษากรอบแนวคิดเพื่อการพัฒนาวิสาหกิจเพื่อสังคมในประเทศไทย. วารสารสมาคมนักวิจัย. 20(2). 30-45.

Phongphit, S. (2007). Community enterprises are not community businesses. 3rd ed. Bangkok : Jarernvit printing.