การสร้างแบบวัดความเป็นพลเมืองดิจิทัล ด้านมารยาททางดิจิทัล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แบบสถานการณ์

Main Article Content

อรรถพล หล่อพันธุ์
ทวิกา ตั้งประภา
อรอุมา เจริญสุข

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและตรวจสอบคุณภาพของแบบวัดความเป็นพลเมืองดิจิทัล ด้านมารยาททางดิจิทัล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 จำนวน 600 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน แบบวัดที่สร้างขึ้นมีลักษณะเป็นแบบสถานการณ์3 ตัวเลือก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าอำนาจจำแนก ค่าความเที่ยง และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน


           ผลการวิจัยพบว่า แบบวัดความเป็นพลเมืองดิจิทัล ด้านมารยาททางดิจิทัล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ 6 ตัวบ่งชี้ มีข้อคำถามจำนวน 24 ข้อ มีความเที่ยงตรงเชิงพินิจโดยมีค่าดัชนีความสอดคล้อง(IOC) เท่ากับ 0.60–1.00 มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วงระหว่าง 0.258–0.590 มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.875 และมีความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างจากการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน พิจารณาจากค่าสถิติ Chi-square=230.745, df=200, p-value=0.067, χ2/df= 1.154,GFI= 0.972, AGFI=0.959, RMSEA= 0.016 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ของการสอดคล้องกลมกลืน แสดงให้เห็นว่าโมเดลแบบวัดความเป็นพลเมืองดิจิทัล ด้านมารยาททางดิจิทัล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หล่อพันธุ์ อ., ตั้งประภา ท., & เจริญสุข อ. (2023). การสร้างแบบวัดความเป็นพลเมืองดิจิทัล ด้านมารยาททางดิจิทัล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แบบสถานการณ์. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 12(1), 508–520. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/266276
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษา พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

ชลาธิป ชาญชัยฤกษ์. (2556). Digital Native vs Digital Immigrant. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2563. จาก http://www.culi.chula.ac.th/salc/images/ENG%20Today%20PDF/Eng.-15%20(Digital%20Native%20vs%20Digital%20Immigrant).pdf

นิตยา วงศ์ใหญ่. (2560). แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของดิจิทัลเนทีฟ. Veridian E-Journal, Silpakorn University. 10(2). 1630-1642.

ล้วน สายยศ, และ อังคณา สายยศ. (2543). การวัดด้านจิตพิสัย. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุภมาส อังศุโชติ, สมถวิล วิจิตรวรรณา, และรัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์. (2554). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์:เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพมหานคร : เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.

Ribble, M. (2011). Digital citizenship in schools: Nine elements all students should know. Virginia : International Society for Technology in Education.

Schinkten, O. (2019). Digital Citizenship. Retrieved 5 October 2020. From https://www. lynda.com/Classroom-Management-tutorials/Digital-Citizenship/4409562.html