การพัฒนากิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญาเพื่อส่งเสริมความตระหนักรู้ด้านอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญาเพื่อพัฒนาความตระหนักรู้ด้านอาชีพของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ให้มีประสิทธิภาพ (E1 /E2) ตามเกณฑ์ 80/80 2) ศึกษาผลการพัฒนาความตระหนักรู้ด้านอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จากการใช้กิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญาระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่มีต่อการเรียนกิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญาเพื่อส่งเสริมความตระหนักรู้ด้านอาชีพ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 โรงเรียนสตรีศึกษา จำนวน 40 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดกิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญา จำนวน 10 แผน 2) แบบวัดความตระหนักรู้ด้านอาชีพ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจที่มีผลต่อการจัดกิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญาเพื่อส่งเสริมความตระหนักรู้ด้านอาชีพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า1) แบบวัดความตระหนักรู้ด้านอาชีพร่วมกับการจัดการกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญา ที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพ เท่ากับ 86.29/82.30 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนด้วยแผนการจัดการจัดกิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญา มีผลคะแนนความตระหนักรู้ด้านอาชีพ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 3) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนรู้โดยการจัดกิจกรรมแนะแนวตามแนวคิดพหุปัญญา มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ย 4.57 ซึ่งอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : กรมวิชาการ.
กัญจน์ภัส เกตุโรจน์. (2558). ผลการใช้การจัดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาการตระหนักรู้ ในวุฒิภาวะด้านอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 3 โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย จังหวัดภูเก็ต.วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ณัฎฐิรา นันสะอาง. (2547). การเปรียบเทียบความสามารถทางพหุปัญญาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในจังหวัดกาฬสินธุ์ ที่มีการอบรมเลี้ยงดูแตกต่างกัน. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวัดผลการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธิตยา นัดครบุรี. (2564). ผลการจัดกิจกรรมแนะแนวตามทฤษฎีการเลือกอาชีพเพื่อการตั้งเป้าหมายทางการศึกษาและการเลือกอาชีพของเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.
ประสาท อิศรปรีดา. 2547. สารัตถะจิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : นําอักษรการพิมพ์.
เยาวพา เดชะคุปต์ (2551). รายงานการวิจัยการพัฒนาพหุปัญญาเพื่อการเรียนรู้สำหรับการจัดการการศึกษาในบริบทของสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร : สาขาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วรรณิศา ปลอดโปร่ง. (2555). ผลการใช้การจัดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาการตระหนักรู้ในตนเองในการเลือกแผนการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน.
Gardner, Howard. (1997). Multiple Intelligences as Partner in School Improvement. Educational Leadership. 55(1997). 20-21.