พุทธวิถีของประชาชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในเขตเทศบาล ตำบลจำปาขัน อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับพุทธวิถีของประชาชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในเขตเทศบาลตำบลจำปาขัน อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในเขตเทศบาลตำบลจำปาขัน อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด จำแนกตาม เพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะพุทธวิถีของประชาชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในเขตเทศบาลตำบลจำปาขัน อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยใช้วิธีการวิจัยแบบเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ในเขตพื้นที่ของเทศบาลตำบลจำปาขัน จำนวน 361 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา เท่ากับ 0.67-1.00 และมีความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test และ F-test

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับพุทธวิถีของประชาชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในเขตเทศบาลตำบลจำปาขัน อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านโดยเรียงจากด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดไปหาน้อยสุด ได้แก่ ด้านเงื่อนไขคุณธรรม และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ ด้านความพอประมาณ (ฉันทะ) 2. ผลเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง จำแนกตามเพศ ระดับการศึกษา และอาชีพ โดยรวมไม่แตกต่างกัน ส่วนความคิดเห็นของประชาชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง จำแนกตามอายุ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับพุทธวิถีของประชาชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในเขตเทศบาลตำบลจำปาขัน อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ได้แก่ รู้จักความพอประมาณในตนเอง รู้จักประหยัด อดออม ควรมีการศึกษาเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา ควรนำพาสมาชิกในครอบครัวเข้าวัดทำบุญอยู่เป็นประจำ ลด ละ เลิก อบายมุข และสิ่งเสพติดทุกชนิด