แนวทางการกระจายอำนาจรูปแบบองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ กรณีศึกษาการเลือกตั้งผู้ว่าราชการภูเก็ต

Main Article Content

วีรภัทร์ พันธุ์หาญ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความพร้อมของจังหวัดภูเก็ตในการปรับรูปแบบการปกครองไปเป็นการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญทางด้านการบริหารราชการแผ่นดิน ผู้ทรงคุณวุฒิ และผู้นำชุมชนจำนวน 15 คน โดยใช้การเก็บข้อมูลจากการประชุมกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การประชุมกลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า จังหวัดภูเก็ตมีความพร้อมในการปรับรูปแบบการปกครองไปเป็นการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษอยู่ในระดับมาก ในด้านลักษณะพิเศษของพื้นที่ ด้านรายได้ของพื้นที่ ด้านความเข้มแข็งในการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และ ด้านลักษณะพิเศษในการให้บริการสาธารณะ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พันธุ์หาญ ว. (2024). แนวทางการกระจายอำนาจรูปแบบองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ กรณีศึกษาการเลือกตั้งผู้ว่าราชการภูเก็ต. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 13(1), 631–641. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/275108
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

โชคสุข กรกิตติชัย. (2560). การเลือกตั้งท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : รัฐสภา.

พิทักษ์ เชาว์วัฒนาพร ยุทธพร อิสระชัย และ ธนศักดิ์ สายจำปา. (2562). การศึกษารูปแบบที่เหมาะสมในการปกครองตนเองของจังหวัดภูเก็ต. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ. (2541). การจัดการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ: ศึกษากรณีจังหวัดภูเก็ต, รายงานการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ศึกษาการพัฒนาประชาธิปไตย.

สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ. (2546). การศึกษาสภาพปัญหาแนวทางการปรับปรุงรูปแบบการบริหารและแนวทางการพัฒนาพื้นที่เกาะสมุย. กรุงเทพมหานคร : สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สำนักงานจังหวัดภูเก็ต. (2566). ข้อมูลจังหวัดภูเก็ต. สืบค้นเมื่อ 3 มกราคม 2566. จาก https://www.phuket.go.th/webpk/file_data/intropk/dataPK59.pdf